Peter Habeler otrzyma Piolet d’Or Carrière

Peter Habeler zostanie wyróżniony nagrodą Piolet d’Or Carrière (Lifetime Achievement Award), przyznawaną za całokształt dokonań w górach. Austriacki alpinista odbierze ją podczas ceremonii Złotych Czekanów, która odbędzie się w dolinie Haut-Vénéon w dniach 21–25 października 2026.

Habeler urodził się 22 lipca 1942 roku w Mayrhofen, w tyrolskiej dolinie Zillertal. Po górach zaczął chodzić jako kilkulatek, prowadzony przez miejscowego przewodnika Toniego Volggera. Szybko postanowił, że z górami zwiąże przyszłość: w 1965 roku zdobył uprawnienia przewodnika, rok później dołączył do austriackiej kadry instruktorów narciarstwa. Prowadził też własną szkołę narciarską w Mayrhofen, która działa do dziś.

Zasłynął przede wszystkim szybkimi przejściami ekstremalnych dróg. Już w 1962 roku, z Seppem Kreidlem, zrobił pierwsze przejście południowo-zachodniego filara Reichenspitze (3303 m), jednej z najtrudniejszych wówczas klasycznych dróg Zillertalu (VI). Droga ta została powtórzona dopiero cztery dekady później (2003 rok).

Ma na koncie także wielkie drogi w Dolomitach i Alpach: Comici na Cima Grande, Vinatzer na Marmoladzie, Philipp-Flamm na Civetcie, Centralny Filar Freney i droga Bonattiego-Gobbiego na Wielkim Filarze Narożnym Mont Blanc. W 1970 roku, dzięki przejściu Salathé Wall z Dougiem Scottem (laureatem Piolet d’Or Carrière z 2011 roku), został pierwszym Europejczykiem, który pokonał El Capitana.

Prawdziwie historyczny okazał się jednak duet z Reinholdem Messnerem. W 1969 roku wspinali się razem w peruwiańskiej Cordillera Huayhuash, m.in. na Yerupaja Chico (6121 m). W sierpniu 1974 roku przeszli w zaledwie dziesięć godzin drogę Heckmaira na północnej ścianie Eigeru – pod czujnym okiem ekipy filmowej Clinta Eastwooda, kręcącej wtedy film. Rekord ten pobili dopiero Ueli Steck i Stephan Siegrist w 2004 roku.

Rok później, w 1975 roku, Habeler i Messner dokonali pierwszego wejścia na ośmiotysięcznik w stylu alpejskim. Zdobyli Gasherbrum I (Hidden Peak, 8080 m) w kilkudniowym ataku, z minimalnym sprzętem, bez lin poręczowych. Wielu uważa tę wspinaczkę za początek nowej ery w himalaizmie. Zwieńczeniem tej filozofii „fast and light” i „by fair means” było w 1978 roku pierwsze w historii wejście na Mount Everest (8848 m) bez dodatkowego tlenu – również z Messnerem. Sam Messner przyznał później, że bez Petera nie stałby się tym, kim jest.

W góry najwyższe Habeler wracał jeszcze w latach 80.: zdobył Nanga Parbat (1985), Cho Oyu (1986) i Kanczendzongę północną ścianą w 1988 roku, z Carlosem Buhlerem i Martínem Zabaletą. Ta ostatnia wspinaczka, w burzy i lawinach, na granicy przetrwania, pozostała dla niego najbardziej poruszającym i najcenniejszym wspomnieniem w karierze.

Habeler był aktywny wspinaczkowo także w kolejnych dekadach. W 2017 roku, mając niemal 75 lat, ponownie przeszedł drogę Heckmaira na północnej ścianie Eigeru. Pokonał ją w jeden dzień, w towarzystwie młodego Davida Lamy, którego górskie ambicje wspierał od lat. W tym samym roku był gościem 15. Krakowskiego Festiwalu Górskiego, więc polska publiczność miała okazję poznać go osobiście. Do dziś mieszka w Mayrhofen i, jak sam mówi, wspina się albo jeździ na nartach niemal codziennie. „Góra zawsze była moim przyjacielem, nigdy wrogiem” – podsumowuje.

Piolet d’Or Carrière, nagroda im. Waltera Bonattiego, jest przyznawana od 2009 roku. Jej dotychczasowymi laureatami byli:

• Walter Bonatti,
• Reinhold Messner,
• Doug Scott,
• Robert Paragot,
• Kurt Diemberger,
• John Roskelley,
• Sir Chris Bonington,
• Wojtek Kurtyka,
• Jeff Lowe,
• Andrej Štremfelj,
• Krzysztof Wielicki,
• Catherine Destivelle,
• Yasushi Yamanoi,
• Silvo Karo,
• George Lowe,
• Jordi Corominas,
• Alexander Odincow.

Podczas październikowej ceremonii jury Złotych Czekanów uhonoruje także najciekawsze przejścia minionego sezonu.