Nirmal „Nims” Purja nie żyje. Słynny himalaista jedną z ofiar lawiny na Broad Peaku

Tracker Purji zarejestrował pozycję na wysokości około 6659 metrów w czwartek o 9:38. O 10:18 wskazał szybkie zejście o mniej więcej 800 metrów. Od tego czasu nie odebrano żadnych dalszych sygnałów. Tragiczne wieści z Karakorum zostały potwierdzone. Nirmal „Nims” Purja zginął w lawinie na Broad Peaku 30 lipca 2026 roku. Wraz z nim na zboczach Broad Peaku lawina porwała  dziewięcioro innych wspinaczy.

***

Ostatni wpis Nimsa

W swoim ostatnim poście opublikowanym w mediach społecznościowych Nirmal mówi, że pierwotnie planował tylko Gasherbrum II, ale po przeliczeniu swoich ośmiotysięczników zorientował się, że wejście na Broad Peak pozwoli mu zbliżyć mu się do kolejnego rekordu. Po wejściu na BP zostałoby tylko Cho Oyu i Nims stałby się pierwszą osobą w historii z podwójną czternastką ośmiotysięczników bez dodatkowego tlenu na koncie. W dalszej części wpisu czytamy:

Oto mój sekret: nigdy z nikim nie konkurowałem. Walczyłem zawsze wyłącznie z samym sobą. Każdego dnia przekraczałem własne granice. Bo gdy oglądasz się na innych: na to, co robią, mówią i osiągają – zbaczasz z własnego kursu. A on zależy tylko od ciebie. Strzeż go!

Krytykowali mnie, gdy wszedłem na 14 szczytów bez tlenu podczas Project Possible. Jeśli nie widzieliście, czego to wymagało, obejrzyjcie „14 Peaks” na Netflixie. Ten film to niefiltrowana prawda. Byłem tam, przeprowadzając wielokrotne akcje ratunkowe wspinaczy pozostawionych przez inne ekspedycje, samodzielnie zbierając fundusze, otwierając drogi jako pierwszy w sezonie, zakładając własne liny, załatwiając pozwolenie na Shishapangmę z Chinami, spędzając czas w szpitalach przy mojej mamie i o wiele więcej. A teraz? Teraz zmierzam po double bez tlenu i potrójnie w sumie. Hałas nie ustał. Ja po prostu przestałem go słuchać.

We wpisie Nepalczyk podkreślał też, że nie bierze żadnej góry za pewnik – prosi Broad Peak tylko o bezpieczne wejście i zejście. Niestety, tym razem góra nie posłuchała.

Rodzina i edukacja

Nirmal Purja urodził się w lipcu 1983 roku w Danie, niewielkiej wiosce w dystrykcie Myagdi w Nepalu na wysokości 1600 m. Stosunkowo niedaleko jego miejsca urodzenia wznosi się masyw Dhaulagiri. Jego ojciec był żołnierzem Gurkha, a matka pochodziła z rodziny rolniczej. Ponieważ wywodzili się z dwóch różnych kast, ich małżeństwo było potępiane przez rodziny. Nie mieli żadnego wsparcia. W jednym z wywiadów dla National Geographic Purja powiedział:

Pochodziliśmy z naprawdę biednej rodziny (…). Pamiętam, że jako dziecko nie miałem nawet japonek.

Trzej znacznie starsi bracia Nimsa zostali żołnierzami Gurkha. To oni sfinansowali jego naukę w szkole z internatem, w której zajęcia prowadzono w języku angielskim, a później studia na Uniwersytecie w Loughborough w Anglii, gdzie uzyskał dyplom z zakresu zarządzania bezpieczeństwem.

Służba

Purja wstąpił do Brygady Gurkhów w 2003 roku, a w 2009 roku został przyjęty do Special Boat Service (SBS), elitarnej jednostki specjalnej brytyjskiej marynarki wojennej. Tym samym został pierwszym Gurkhą, który dołączył do tej formacji. W szeregach SBS służył jako specjalista od prowadzenia działań w warunkach zimowych. Wspominał, że brał udział we wszystkich działaniach wojennych, w które zaangażowana była w tym czasie Wielka Brytania. Został ranny, gdy pocisk wystrzelony przez snajpera, który miał trafić go w szyję, uderzył w kolbę jego karabinu, zmieniając tor lotu.

W 2018 roku, po 16 latach, zrezygnował z propozycji dołączenia do SAS i odszedł ze służby w SBS w stopniu starszego kaprala. Dzięki służbie wojskowej stał się ważnym źródłem utrzymania dla swojej rodziny. Rezygnując, zrzekł się prawa do emerytury, której wartość określił jako „kwotę mogącą odmienić życie”. Mimo to postanowił skoncentrować się na pasji do gór.

Początki w górach

Pierwszego poważnego wejścia w Himalajach Purja dokonał w 2012 roku, zdobywając szczyt Lobuche East. Wcześniej nie miał żadnego doświadczenia wysokogórskiego. 18 maja 2014 roku po raz pierwszy stanął na szczycie ośmiotysięcznika, zdobywając Dhaulagiri.

13 maja 2016 roku Purja wszedł na Mount Everest, swój drugi ośmiotysięcznik. Łącznie Mount Everest zdobył sześciokrotnie.

Rekordowa Korona

W 2019 roku zdobył wszystkie czternaście szczytów Korony Himalajów i Karakorum w nieco ponad sześć miesięcy — pobił dotychczasowy rekord o przeszło siedem lat. Oczywiście z pełnym wsparciem kolegów Szerpów i tam, gdzie trzeba było, na „tlenie”, z wykorzystaniem helikopterowej logistyki etc. Niemniej, pomijając kwestie stylu, świat, również ten wspinaczkowy, wyrażał się o tym wyczynie z uznaniem.

Nims wszedł z przytupem do popkultury. 14 Peaks: Nothing is Impossible – dokument opowiadający o jego przygodzie, pokazywany na platformie Netflix, stał się międzynarodowym przebojem. Reżyserem filmu jest Torquil Jones, a wśród producentów filmu są Elizabeth Chai Vasarhely i Jimmy Chin, twórcy głośnego i nagradzanego „Free Solo” z Alexem Honnoldem.

Agencja Elite Exped, którą założył i prowadził z Mingmą Davidem Sherpą, awansowała do elity wyprawowego biznesu.

W 2021 roku w Polsce, nakładem wydawnictwa Bezdroża, ukazała się książka Poza możliwe Nirmala Purji, opowiadająca również o jego wyścigu po Koronę Himalajów i Karakorum. Znajdziecie ją w księgarni wspinanie.pl.

Trzeba w tym miejscu dodać, że rekord ustanowiony przez Nirmala Purję został zweryfikowany w związku z raportem Eberharda Jurgalskiego. W rzeczywistości Purja na właściwe szczyty wszedł nie w 189 dni, ale w 2 lata 5 miesięcy i 15 dni. Obecnie ten rekord należy do Kristiny Harili i Tenjena “Lamy” Sherpy, którzy wejście na wszystkie ośmiotysięczniki zrealizowali w 92 dni.

Zimowe K2

W styczniu 2021 roku Nirmal Purja był uczestnikiem kolejnego wiekopomnego wydarzenia – wraz z dziewięcioma innymi Nepalczykami wspiął się na K2, ostatni ośmiotysięcznik niezdobyty zimą. Choć nie obyło się bez kontrowersji, Nims został uznany za jednego z pierwszych zimowych zdobywców K2, na dodatek bez korzystania z dodatkowego tlenu.

Ostatnie rekordy

W lipcu 2025 roku Purja ogłosił, że zdobył Nanga Parbat. Było to jego 50. udane wejście na ośmiotysięcznik oraz 22. wejście na ośmiotysięcznik bez użycia dodatkowego tlenu. Tym samym ustanowił dwa kolejne rekordy świata.

W maju 2026 roku Purja pobił własny rekord świata najszybszego wejścia na Mount Everest i Lhotse bez użycia dodatkowego tlenu. Pokonał trasę między szczytami w zaledwie 13 godzin, poprawiając swój wcześniejszy rekord 25 godzin.

Kilka dni później zdobył Makalu. Było to jego 56. wejście na ośmiotysięcznik – po raz kolejny poprawił własny rekord świata pod względem największej liczby wejść na szczyty przekraczające 8000 m.