Kanżar – dwie nowe drogi na dziewiczym szczycie pod Ałmatami

W Kaskeleńskiej Dolinie w Zailijskim Ałatau, niecałe 50 km od Ałmaty, w ciągu kilku tygodni powstały dwie nowe drogi na szczycie, który jeszcze wiosną był bezimiennym Pik 3620. Grigorij Szczukin najpierw, wspólnie z Aleksandrem Wostroknutowem, zdobył szczyt 27 czerwca, a następnie 15 lipca 2026 roku, tym razem z Maksimem Popowem, poprowadził na tej samej górze drugą linię: Töbet (Төбет), 400 m, 6c. Szczyt nosi dziś kazachską nazwę Kanżar (Қанжар), czyli „sztylet”.

***

Pierwsze wejście

Punktem wyjścia była relacja na Instagramie: Wostroknutow wrzucił w stories zdjęcie ściany w górnej części Kaskeleńskiej Doliny. Po krótkiej wymianie zdań, sprowadzającej się do „trzeba wleźć”, zespół ustalił termin. W piątek 26 czerwca po pracy wspinacze przyjechali do doliny i ruszyli na 12-kilometrowe podejście. Pobudka o trzeciej, wyjście około czwartej, po półtorej godzinie zespół był pod ścianą. Po pokonaniu 350 metrów siedmioma wyciągami (do 6c oraz 8 metrów hakówki do A3) osiągnęli grań szczytową. Zejście przeprowadzili północną granią.

Töbet

Szczukin wiedział, że wróci. Tym razem jego partnerem był Maksim Popow. 15 lipca wbili się w duże zacięcie w lewej części wschodniej ściany. Po 400 metrach wspinaczki przeważnie litym terenem osiągnęli szczyt. Powstała 400-metrowa droga Töbet (6c, oblig. 6a,  ok. 5A w skali rosyjskiej).

Droga nazwę zawdzięcza staremu, masywnemu psu pasterskiemu, który przyplątał się do zespołu w czasie podejścia i został na straży. Kazachskie „töbet” oznacza właśnie owczarka pasterskiego.

Źródła: Instagram Grigorija Szczukina (pierwsze wejście), Instagram Grigorija Szczukina (Töbet)