Podsumowanie sezonu zimowego w Tatrach 2025/2026

Zima była całkiem niezła i zmotywowane zespoły mogły zrobić naprawdę sporo. Cieszy duża liczba przejść na Kotle Kazalnicy i samej Kazalnicy Mięguszowieckiej. Być może trzeba częściej zamykać Czołówkę MSW?

Niezmiernie dziwi mnie to, ile jeszcze nowych dróg może się pojawić w Tatrach, latem i zimą. Miałem okazję niedawno przeczytać tekst Janusza Skorka „Która najtrudniejsza?” (Taternik 3/1972), gdzie autor zastanawiał się, co będzie z nowymi drogami za 20 lat:

Wspinamy się więc jeszcze w tej szczęśliwej dobie, która pozwala nam planować sezony z myślą o wytyczaniu nowych dróg. Co będzie jednak za lat kilkanaście? W do szczętu wyeksplorowanych Tatrach trudno będzie znaleźć miejsce na większy wariant, a co dopiero mówić o drodze! Wierzę jednak, że nie osłabi to działalności taternickiej. Zawsze znajdą się tacy, dla których Tatry będą najpiękniejszym miejscem na Ziemi. Może tylko patrząc na ściany z setkami poprowadzony tuż obok siebie dróg będą żałować, że nie urodzili się 20 lat wcześniej…

Chyba jednak przewidywania autora się nie sprawdziły… Dalej jest co robić (np. Stanisław Bobak – 15 nowych dróg). Choć trzeba przyznać, że miejsca na „wielkie drogi” jest już mało.

Przyjąłem założenie, że opisuję:

– eksplorację, czyli nowe drogi i warianty,
– ciekawe alpiniady w rzadko uczęszczanych miejscach,
– powtórzenia trudnych dróg (od ~VII+ w górę), raczej o charakterze górskim – czyli trudne drogi na Mnichu, Osterwie odpadają. No chyba że ciąg trudności jest spory (np. Metallica na Mnichu),
– szybkie, solo, nietypowe, rzadkie powtórzenia,
– przejścia, które mogą być inspiracją.

***

Październik – listopad 2025

17 października Stanisław Bobak i Jędrzej Myśliński wytyczyli Nie Tędy Droga 3 na Murze na Prawo od Czarnych Ścian.

15 listopada Stanisław Bobak, Adam Koźbiał i Jędrzej Myśliński wytyczyli Dobry Kierownik WI2/3, 2 na Murze na Prawo od Czarnych Ścian.

20 listopada Paweł Trzęsicki i Marcin Wagemann przechodzą Wall Street M8 RP na Czołówce MSW.

30 listopada Paweł Grenda i Jan Kuczera wytyczyli nową drogę Krótkie a cieszy 5 na Buli pod Zmarzłym.

7 grudnia Mikołaj Pudo i Paweł Rudawski wybrali się na Buczynową Strażnicę, gdzie przeszli Bierezin-Grochowski-Skłodowski 5+. Jak pisze Mikołaj:

Na początku 3. wyciągu poszedłem łatwym obejściem z prawej, oryginalnie chyba idzie się zacięciem, są właściwie dwa, ale wyglądały na słabo asekurowalne – potem nie poszedłem zacięciem wprost, bo był tam spory okap z trawnika, który z pewnością by spadł, zamiast tego poszedłem w lewo w kierunku krawędzi filara. Możliwe, że oryginalnie droga szła tym zacięciem i w 1977 był tam blok skalny. Potem większość tego bloku spadła, a trawnik został. Pchanie się tam wieje grobem, więc obeszliśmy to.

Grudzień 2025

Obóz w Morskim Oku w tym sezonie nie był zbyt owocny. Duże ocieplenie spowodowało, że po dwóch dniach go zakończono.

8 grudnia zespół Tomasz Klimczak, Patryk Kunc i Mariusz Madej uklasycznili drogę Lewy Dziadek 7+/8- na Czołówce MSW.

Jak pisze Tomek:

Proponowana wycena to 7+/8-. Duża część drogi była zalodzona, co mocno utrudniało asekurację oraz obiektywną ocenę trudności.

Ogólnie droga oferuje naprawdę fajne wspinanie w zróżnicowanych formacjach. Dużym plusem są obite zjazdy wzdłuż linii drogi (zielone strzałki). Najwyższy stan zbudowaliśmy sami z mocnej vki i limby. Stany oczywiście trzeba zawsze testować.

Tego samego dnia Wojciech Bojanowski i Damian Granowski uklasycznili Naukę pokory 7+ na Buli pod Kazalnicą. Krótka, ale treściwa propozycja, 50-metrowe zacięcie zapewnia sporo wspinania. Może to być ciekawa droga pod kątem łańcuchówki z drogami na Buli pod Bańdziochem.

Drugiego dnia Wojciech Bojanowski, Damian Granowski i Michał Makowski uklasycznili Skrzypka na dachu M8+. To właściwie zapomniana droga na Czołówce MSW. Robiona latem ma trudności VIII- i oferuje niewiele ładnego wspinania. Zimą jednak sytuacja się zmienia – droga ma kilka ciekawych pasaży drytoolowych, a kluczowy wyciąg należy do jednych z najciekawszych na Czołówce MSW. Wykazać się należy dobrą znajomością patentów drytoolowych, do tego miejscami pewnie trzeba będzie przehaczyć sobie pod patentowanie. Jest trochę kruchych fragmentów. Podsumowując, jest to cel koneserski.

8 grudnia zespół Tomasz Kowalczyk, Anča Šebestíková i Krzysztof Zabłotny przeszli Grzędę tomkowych igieł M5/6 na Niżnych Rysach (pierwsze przejście zimowo-klasyczne?).

8 grudnia Jakub Radziejowski i Józef Surdel wytyczyli nową linię/wariant Lotnik z Teksasu 6/6+ na Progu Mnichowym

9 grudnia powstał krótki i trudny wariant (co najmniej 8) na kluczowym wyciągu Psiej Krewki na Czołówce MSW. „Po starcie ze stanowiska trawers prowadzi około 3-4 metrów dalej w lewo i wbija się w szeroką rysę biegnącą prosto do góry, gdzie po kilkunastu metrach łączy się z oryginalnym wyciągiem. Wariant ten poprowadził gość na obozie PHS” – Martin Sieberer (wspólna wspinaczka z Wadimem Jabłońskim i Piotrem Sułowskim).

11 grudnia Stanisław Bobak, Marcin Firczyk i Jędrzej Myśliński wytyczyli Ani Słowa 4 na Małym Kozim Wierchu.

15 grudnia Przemysław Cholewa i Jan Kuczera pokonali Drogę Długosza M7 A1 na Kazalnicy Mięguszowieckiej.

16 grudnia Adam Kaniak i Marek Kocvara przeszli Drogę Stanisławskiego M5 na płn. ścianie Jaworowego Szczytu.  Dwa dni później pokonali Koryto Rumanowego z prostowaniem M7 na Rumanowym Szczycie

18 grudnia Palo Knava i Miroslav Sim zrobili (prawdopodobnie) dziewiczy filar na Niżnim Pośrednim Wierszyku (Nižný Prostredný Chrbát), czyli w skrócie północno-zachodniej grani Koprowego Wierchu.

18 grudnia Bartłomiej Stoch-Michna i Rafał Mikler przeszli rzadko tworzący się lodospad Wach-Wolf WI4 na Zadnim Granacie. Nie jest to trudna droga, ale warto ją mieć na uwadze wybierając się na Halę Gąsienicową.

18 grudnia Tomasz Michalik i Andrzej Mikler wytyczyli nową drogę W Godzinach pracy 5 w rejonie lodospadów w Grani Żabiego nad Czarnym Stawem.

18 grudnia Stanisław Bobak i Adrian Koźbiał wytyczyli na Cubryńskiej Kopce El Clasico 5. Warto nadmienić, że jest to niemalże „nieznana” ściana w Morskim Oku.

19 grudnia Damian Granowski i Maks Parys pokonali zimowo-klasycznie Warianty Malczyka M8- na Kazalnicy Mięguszowieckiej.

W dniach 19-20 grudnia Robert Grabia i Marcin Mistrzak przeszli Filar Sawickiego M5+ na Sławkowskim Szczycie. Jak pisze Marcin:

Czas efektywnego wspinania to 10 godzin. W pierwszym dniu po przejściu trudności i  7 godzinach wspinania założyliśmy biwak, by dnia następnego po 3 godzinach na lotnej skończyć drogę. Mieliśmy idealne warunki pod kątem biwaku; około zera stopni. Niestety gorsze warunki wspinaczkowe. W dolnych partiach drogi trawy praktycznie nie trzymały. Jednak ogółem jest to piękna przygoda na jednej z najdłuższych formacji w Tatrach, prawie 900 metrów „przyjemności.

21 grudnia Maks Parys i Paweł Trzęsicki przeszli Długosza M7 A1 na Kazalnicy Mięguszowieckiej.

W dniach 20-22 grudnia Adam Kaniak i Stanislav Filkor oraz Czech Karel Nováček wytyczyli nową drogę Direkt Veľkej Zdi (M8 6c, 600 m) na NE ścianie Rumanowego Szczytu. Linia przebiega w wielu miejscach podobnie jak hakówka K alebora- čiákovský (V+, A0) z  10.7.1982. Jednak mimo konsultacji autorom ostatniego przejścia nie udało się ustalić dokładnego przebiegu tej linii. Kaniak pisze, że trudno jest im ocenić, czy ich przejście jest pierwszym czy też wariantem do K alebora-čiákovský. Jest jednak przekonany, że kluczowy wyciąg biegnie nowym terenem.

Przejście trwało dwa dni (20-22 grudnia) i zostało zrealizowane w stylu OS. Na kluczowym wyciągu Kaniak wspinał się w z dziabkami, ale w klasycznych letnich butach wspinaczkowych. Jak pisze: „To świetna, idąca prosto linia w przeważnie dobrej skale, z pewnością jedna z najlepszych i najtrudniejszych zimowych tatrzańskich dróg”.

23 grudnia Stanisław Bobak, Klemens Krzeptowski i Piotr Mirski wytyczyli  Załupa Kursantów 5 na Kozim Murze.

27 grudnia Michał Król i Mariusz Madej przeszli Bumerang M7+ na Skrajnym Solisku.

Styczeń 2026

15 stycznia wytyczono wariant wyjściowy za 7+ Śląskiego Komina (6+). Najpierw Jakub Chowaniec i Damian Granowski ostatni wyciąg, zamiast terenem czwórkowym, przeszli przewieszoną szeroka rysą po lewej. Styl AF został po paru godzinach poprawiony na OS przez zespół Jan Kuczera – Paweł Ramatowski.

23 stycznia Pavol Jackovič i Miroslav Sim wytyczyli nową drogę na Granatach Wielickich (Ľavá Velická veža) –  Jackovič-Sim M5.

23 stycznia Bartłomiej Stoch-Michna i Przemysław Wójcik przeszli Teksański klincz M10- na Progu WCK.

W dniach 23-24 stycznia Damian Granowski i Maks Parys pokonali zimowo-klasycznie Superparanoję VIII M7+ PP, również z przejściem klasycznym ścianki na Długoszu. 20,5h non-stop.

23-24 stycznia w Dol. Hlińskiej działał zespół Wojciech Bojanowski – Bartłomiej Łangowski, który przeszedł NE Filar Zadniej Garajowej Turni V. Jak pisze Wojtek:

Wystartowaliśmy z parkingu dopiero o 11:00, w ścianę ~15, 21:00 – 9:00 biwak, 11:30 szczyt. Mieliśmy iść dalej na ramię Krywania, ale pogoda się popsuła i zeszliśmy przez Niewcyrkę.

25 stycznia Pawęł Trzęsicki i Marcin Wagemann przeszli Rosyjską ruletkę M8- WI5 RP na Progu WCK.

26 stycznia Piotr Ćwirko-Godycki i Artur Szymanowski wytyczyli nowy wariant za 4+/5- do drogi Lwy Atlasu na Buli pod Kotłem Kościelcowym. Jak pisze Artur:

Nie wiem, czy było wcześniej przechodzone, ale możliwe, bo jest to całkiem logiczna linia dla górnej części drogi Lwy Atlasu – na pewno ciekawsza niż oryginalny przebieg.

26 stycznia Paweł Trzęsicki i Marcin Wagemann przeszli Fantasmagorię M9- RP na Skrajnym Solisku. Również tę drogę pokonał 1 lutego zespół Maciej Bedrejczuk – Tomasz Klimczak.

28 stycznia powstała ciekawa mikstowa linia na Progu Mnichowym. Rafał Mikler i Bartłomiej Stoch-Michna wytyczyli Warianty masochistów 8- WI4. Jak pisze Rafał:

Mieliśmy powtórzyć niepowtórzone od 2011 roku „Warianty psychopaty”, drogę naszego kolegi Przemka Cholewy. Jednak tej zimy po lewej stronie urósł sopel równie wspaniały, elegancki, w kształtach nieco barokowy. Cóż szkodzi spróbować… Drogę podzieliliśmy na dwa wyciągi: Pierwszy wspólny z Wariantami psychopaty, gdzie po 30 metrach zakładamy stanowisko z lewej strony. Drugi wyciąg to świetny drytooling w przewieszeniu z względnie dobrą asekuracją i spektakularnym wyjściem na wiszący sopel. Te parędziesiąt metrów definiuje w najlepszy sposób kwintesencję zachodniego mikstowego stylu wspinania w Tatrach. Do asekuracji korzystaliśmy z zestawu Totemów, zdublowanych o rozmiary żółty, fioletowy, zielony oraz dwóch offsetów BD, haki potrzebne są zasadniczo do zbudowania stanowiska. Użyliśmy także śrub lodowych. Drugi wyciąg M8- (kluczowy) padł w drugiej próbie w stylu PP.

28 stycznia Szymon Grocholski, Michał Król i Mariusz Madej wytyczyli Terror M9+ (M6, M9+, WI2) w Dolinie Białej Wody. Droga biegnie na prawo od Utok na špicu hitparády i jest w pełni wyposażona w przeloty. 25 lutego powtórzył ją zespół Bartłomiej Stoch-Michna – Rafał Mikler.

28 stycznia Juro Lastik i Martin Krasňansky uklasycznili Galimatiáš V A2 na Przednim Solisku. Aktualnie droga oferuje trudności w okolicach M7. Pierwsze dwa wyciągi to tatrzańskie piątki, a dwa ostatnie to M7 i M7-. Na ostatnim wyciągu autorzy ostrzegają przed luźnym blokiem.

30 stycznia Denys Isaienko, Marcin Kłys, Artur Ostrowski i Krzysztof Zabłotny wytyczyli Międzyżebrze M6 na Skrajnym Granacie. Jak pisze Krzysztof:

Od dłuższego czasu przyglądałem się uważnie linii zjazdów z Prawego Żeberka podczas letnich kursów taternickich. Z czasem doszedłem do wniosku, że może to być całkiem sensowna propozycja pod zimowe wspinanie. Przemawiały za tym dwa argumenty: po pierwsze, ściana w dużej mierze porośnięta jest trawami, a po drugie — w linii zjazdów biegnie system zacięć, który wręcz prosi się o poprowadzenie zimą.

Szczególnie zapadł mi w pamięci jeden z wyciągów — skalne zacięcie biegnące równolegle do piątego wyciągu Prawego Żeberka. Ze zjazdu wyglądało na bardzo estetyczny, wspinaczkowy wyciąg z dobrą asekuracją. Jedynym problemem było dojście do samego zacięcia — około 10 metrów płyt, które z perspektywy stanowiska nr 5 (na długiej półce przed płytami) nie wyglądały na możliwe do przejścia zimą. W praktyce okazało się jednak inaczej… choć nie obyło się bez przygód.

31 stycznia Andrzej Ficek i Szymon Podosek przeszli Mas que nada 6+ na Ważeckiej Turni. To całkiem ładna droga w mało uczęszczanym przez Polaków miejscu.

W styczniu Krzysztof Zabłotny i Bartłomiej Żytkiewicz przeszli Żleb Stanisławskiego M5+ na Jaworowym Szczycie w 4:30h.

Luty 2026

3 lutego Maciej Bedrejczuk i Tomasz Klimczak przechodzą Bumerang M9+ FL na Ścianie pod Skokiem.

3 lutego Damian Granowski i Jan Kuczera przeszli Frigidná špára M8- OS na Szataniej Galerii. Jest to drugie zimowo-klasyczne przejście, a sama droga jest bardzo ładna i zajmująca.

Z początkiem lutego Ryszard Kapral i Paweł Trzęsicki pokonali Magická línia M8+ na Szataniej Galerii. Kluczowy wyciąg został zrobiony w stylu OS.

16 lutego Paweł Bańczyk i Maciej Kimel przeszli Rehabilitacje M8 OS na Jamińskiej Strażnicy. Jak pisze Maciej:

Krótkie podejście i możliwość zjazdu ścianą okazały się idealnym rozwiązaniem przy panujących warunkach śniegowych. Sama droga oferuje świetną asekurację, ciekawe ruchy i mnóstwo frajdy ze wspinania w interesujących formacjach. Kluczowy wyciąg to jeden z ładniejszych, jakie robiłem zimą. Droga zdecydowanie godna polecenia.

Drogę z początkiem marca zrobił również zespół Michał Król – Mariusz Madej.

21 lutego Michał Król, Mariusz Madej i Dominik Sowa dodali kolejną po Terrorze drogę na Czerwonej Skałce. Obłęd M7 ma trzy wyciągi. Asekuracja jest ze spitów i camów.

Z początkiem marca Klaudia Karwize i Tomasz Klimczak przeszli OS Drogę Tatarki 6 na Wielkiej Granackiej Baszcie. Jak pisze Tomek:

Droga oferuje kawał pięknego wspinania w zacięciach i rysach. Asekuracja jest dobra, a trawki trzymały aż do kopuły. Trudności odczuliśmy jako zimowe 6. Wg mnie oryginalna letnia wycena IV+ jest mocno zaniżona nawet jak na lato, ale tak się kiedyś wyceniało.

Ze ściany zjechaliśmy do samego dołu. W żlebie zeszliśmy na lotnej kilkadziesiąt metrów łatwymi śniegami do najniższego zjazdu. Zostawiliśmy dwa dobre stany. Górny z pętli a najniższy z haka i kostki.

Serdecznie polecam te linię, gdy północne ściany są zaprane. Zachodnia ściana WGB szybko łapie słońce i w 2-3 dni po opadzie jest czysta. Można ją podejrzeć z kamerki w Śląskim Domu.

W komentarzach pod wpisem z przejścia okazało się, że drogę zimowo-klasycznie przeszedł w 2018 roku zespół Richard Kendrick i Jakub Kokowski.

27 lutego Marek Černý i Wojciech Karpiel wytyczyli w Hlińskiej Dolinie (w okolicach Firhanga) mikstową drogę Osteotome WI6+, M8. Tego samego dnia Michal Sabovčík i Stano Filkor zrobili drogę Cvinda WI5 M7+ PP.

Marzec 2026

4 marca zespół Klaudia Karwize i Tomasz Klimczak przeszli (prawdopodobnie jako pierwsi) zimowo-klasycznie drogę Tatarki 8- na wschodniej ścianie Łomnicy.

6 marca Magicką Linię M8+ na Szataniej Galerii pokonali OS Bartłomiej Stoch-Michna i Rafał Mikler.

W dniach 6-7 marca Małgorzata Grabowska i Piotr Kowalczyk przeszli  płn.-wsch. Filar Ganku.

11 marca Małgorzata Jurewicz i Klauda Karwize pokonały w stylu OS drogę Biely Kút (M7, 680 m) na wschodniej ścianie Łomnicy.

11 marca Martin Krasňansky i Miro Mrovcak uklasycznili drogę 100 rokov JAMESu i wycenili na D12-, VIII+, S3. Praca nad uklasycznieniem zajęła im 6 dni rozłożonych na parę lat, kluczowe były wyciągi trzeci (D12-) i czwarty (VIII+). Finalnie przejście zajęło im 13 godzin. Droga oferuje zróżnicowane wspinanie i w trudnych płytach wspinacze zdecydowali się na buty wspinaczkowe. Dają drodze 5 gwiazdek i zapraszają do powtórzeń.

12 marca Damian Granowski i Tomasz Klimczak pokonali zimowo-klasycznie Superściek WI5 M9+ na Kotle Kazalnicy. Jest to drugie powtórzenie zimowo-klasycznie tej drogi.

14 marca Miroslav Sim i Ivan Staroň wytyczyli nową drogę Cesta na Parohy M5+ A1 na Szczyrbskim Szczycie (od strony Hlińskiej Doliny). Jak pisze Ivan:

Pierwsze dwa wyciągi w zacięciu mieliśmy mocno zaśnieżone – nie było przyjemnie, ani łatwo. Piąty wyciąg idzie pięknym zacięciem, zakończonym przewieszką. Piękne wspinanie.

16 marca za sprawą Stanisława Bobaka i Tomasza Nodzyńskiego powstała Gawra Nasza 5 na Buli pod Kotłem Kościelcowym.

17 marca Wadim Jabłoński i Tomasz Klimczak przeszli Drogę Zyzaka 7/7+ OS na północnej ścianie Koprowego Szczytu.

18 marca Oliwier Gajewski i Klaudia Karwize pokonali Drogę Długosza M7 A1 na Kazalnicy Mięguszowieckiej.

20 marca na Buli pod Rysami Stanisław Bobak i Jędrzej Myśliński wytyczyli Czasu nie Cofniesz 5+. Według autorów w dobrych warunkach powinno być łatwiej na pierwszym wyciągu.

W dniach 19-21 marca Mariusz Federowicz i Paweł Hałdaś wytyczyli nowy wariant (być może nawet drogę) do Vzpominki na Eiger. Trudności około M6 A2. Uwaga, droga jest krucha.

21 marca Rafał Nawrot i Bartosz Wrześniewski wytyczyli nową (?) drogę na Huncowskim Szczycie. Trudności ok. M6+

22 marca Robert Grabia i Maks Parys przeszli Drogę Daga M8+ na Kazalnicy Mięguszowieckiej. Rok wcześniej mieli na niej próbę. Tym razem – nie bez walki – udaje im się ją pokonać.

22 marca Stanisław Bobak i Jędrzej Myśliński wytyczyli nową drogę Zacięcie pod Upłazem 6 WI3 na Białczańskim Upłazie. Droga oferuje sześć długich wyciągów!

22 marca Dima Aparin i Rafał Żołna zrobili Stanisławskiego M7- na Galerii Gankowej.

23 marca Jan Gurba i Wojciech Ignasik przszli Stanisławskiego V na płn. ścianie Wysokiej.

24 marca Paweł Ramatowski i Piotr Sztaba wyprostostowali  swoją drogę z 2024 roku na Turni Zwornikowej Cubryny. Piotr pisze o Super Filarze Turni Zwornikowej 6:

W przewodniku Radziejowskiego jest stara wersja, nowa ma 4 nowe wyciągi z 9 i teraz droga jest w całości wspinaczkowa, bez obchodzenia trudności. Zostawiliśmy na drodze jednego haka w głównych trudnościach, bo jest na niej w całości świetna asekuracja z mechaników. Trudności w większości 5-kowe i po ponad 300 metrach zostaje jeszcze 200 metrów na lotnej do szczytu Turni Zwornikowej, gdzie kończy się droga.

Zjazdy Szurakiewiczem, który zrewitalizowalem. Teraz jest tam 8 zjazdów, najczęściej 40-metrowych, które kończą się poniżej kamienia w Żlebie Mnichowym.

Świetna droga zimowa z bardzo dobrą asekuracją, z bliskim podejściem, różnorodnym wspinaniem i szybkimi zjazdami. Polecam.

Tego samego dnia na Kotle Kazalnicy działał zespół Tomasz Klimczak – Maksym Marzygliński, którzy przeszdł Innominatę M8-. Jak pisze Tomek:

Moje wrażenie nie jest najlepsze. Na drodze panuje wszechobecna kruszyzna, zarówno w skali mikro, jak i makro. Jest mało fajnego drajtulu, a dużo tatrzańskiej dupotłuczni po kępkach i gemelu. Wszystkie haki stanowiskowe można było wyjąć ręką. Pomimo mrozu małe i duże kamienie latały regularnie. Dobrze, że pod nami nikogo nie było. Na najłatwiejszym wyciągu za M4+ przy wyjściu z nyży odpadłem z urwanym chwytem. Szczęśliwie chwilę wcześniej osadziłem cama. Po opuszczeniu do stanu ściągnąłem sznurek i poszedłem jeszcze raz żeby było klasycznie.

Ogólnie droga jest ciekawa i zróżnicowana. Zasadniczo warto ją mieć w wykazie. Być może korozja ostatnich lat zrobiła jednak swoje.

Kwiecień 2026

4 kwietnia na płn. ścianie Osterwy za sprawą zespołu Jana Gimerová – Jan Svrček powstała Mandala M8+. Trudności na kluczowym wyciągu (w sumie jest pięć wyciągówe) to drytoolowy bouldering po małych chwytach.

11 kwietnia Dima Aparin i Rafał Żołna zrobili Długosza M7 A1 na Kazalnicy Mięguszowieckiej

11 kwietnia Stanisław Bobak i Tomasz Laskus wytyczyli Idzie wiesna 5 na Białczańskim Upłazie (od strony Czarnego Stawu).

18 kwietnia Stanisław Bobak i Jędrzej Myśliński wytyczyli nową drogę Alpamayo 3+ na płn.- zach. ścianie Zmarzłych Czub.

21 kwietnia Stanisław Bobak i Tomasz Nodzyński zrobili nową drogę Cisza, spokój 3 na Zmarzłych Czubach (od północy).

25 kwietnia Dima Aparin i Rafał Żołna zrobili Czarne Zacięcie M7+ na Czołówce MSW

25 kwietnia Wojciech Bojanowski i Bartosz Łangowski przeszli Prawy Filar Rumanowego Szczytu V+ A0. Dwa dni później przeszli Direttissimę Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego V.

27 kwietnia Stanisław Bobak i Sebastian Szadkowski dodali Depresję za turniczką 4 na płn.- zach. ścianie Zmarzłych Czub. A 30 wytyczyli Dobrą decyzję 3 na Murze na Prawo od Czarnych Ścian.

Maj 2026

5 maja Stanisław Bobak i Jędrzej Myśliński otworzyli Lewą Depresję 3 na płn. ścianie Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego.

7 maja ten sam zespółwytyczył na Rysach Północny Kuluarek WI4. Jeden wyciąg w lodzie, a następnie łatwo na szczyt.

15 maja Jędrzej Myśliński i Przemysław Pawlikowski wytyczyli nową drogę w Dol. Suchej Jaworowej na Sobkowych Turniach z wyjściem na Lodowy Szczyt. Być może (napotkany stary hak) to nowe warianty/droga? Środkiem ściany 5 85°, 300 m deniwelacji do grani. Autorzy: „Głównie w lodzie i śniegolodzie, mikst w kilku miejscach, przepiękna alpiniada w dzikim zakątku”.

Przy zbieraniu materiałów korzystałem z informacji/materiałów własnych, stron takich jak; wspinanie.pl, drytooling.pl, bibliotekataternika.pl, tatry.przejscia.pl, FB, instagram, oraz informacji od wspinaczy.

Damian Granowski
kursyskalkowe.pl