„Acceso Momentáneo” – fantastyczna linia narciarska na Ranrapalce w Peru

Cordillera Blanca. W akcji Fay Manners i Marco Malcangi. Powstaje Acceso Momentáneo – nowa linia narciarska o interesującym przebiegu na Nevado Ranrapalca (6 162 m). Równocześnie to prawdopodobnie dopiero drugie wejście drogą z 1980 roku.

***

Nevado Ranrapalca

Jedna z najbardziej wybitnych gór łańcucha, leży w departamencie Ancash, jest doskonale widoczna z Huaraz i robi duże wrażenie na wspinających się na pobliską Ishincę. Góruje nad dolinami Cojup i Ishinca, tworząc długą grań ciągnącą się od Vallunaraju po Palcaraju. Ranrapalca to trzeci co do wysokości główny szczyt masywu Chinchey i szesnasty najwyższy wierzchołek Peru z wybitnością powyżej 500 m. Górę zdobyli jako pierwsi Niemcy w 1939 roku. Weszli na szczyt granią północno-wschodnią. Ranra to skała, a palca – rozgałęzienie lub rozwidlenie, co nawiązuje do dwóch wyraźnych wierzchołków góry. 

Acceso Momentáneo – zjazd

Fay Manners zaczyna swoją relację:

Dziesięć dni temu wspinałam się w skałach na poziomie morza we Włoszech. Teraz stoję powyżej 6000 m w Peru. Patrzę z góry na linię zjazdu, która przez lata była niedostępna.

Lokalny przewodnik Cesar Augusto Vicuña Pajuelo podzielił się z narciarzami informacjami na temat tej drogi i swojej próby sprzed kilku lat. Zatrzymały go wtedy seraki i szczeliny lodowe, które tworzyły labirynt nie do przejścia. Cesar kibicował narciarzom i wybrał się z nimi na pierwszy rekonesans w dolnych partiach lodowca, po którym uznał, że tegoroczne warunki dobrze rokują.

O drodze Manners pisze tak:

Dzika dolna sekcja wijąca się przez nieprawdopodobne szczeliny lodowe i gigantyczne seraki prowadziła na szeroką, łagodniejszą górną ścianę – dwa zupełnie kontrastujące światy ułożone jeden na drugim. A powyżej jeszcze mały, stromy szczyt pokryty wiosennym śniegiem.

Z oddali linia wyglądała zaskakująco wyraźnie, ale ciemny, skomplikowany dolny lodowiec opowiada zupełnie inną historię. Patrząc w górę, nie byłam pewna, czy uda nam się dotrzeć na górne stoki. Kontrast między prostotą a złożonością był właśnie tym, co sprawiało, że odebraliśmy tę linię jako nieprawdopodobną i piękną.

Fay Manners i Marco Malcangi: drugie przejście drogi

Prawdopodobnie narciarze dokonali pierwszego powtórzenia tej drogi. W 1980 roku trzech Szwajcarów weszło na szczyt nową drogą przez przełęcz między Ranrapalcą a Ocshapalcą (Erhard Loretan, Yves-Claude Sonnenwyl, Pierre Morand / na szczyt nie wszedł czwarty członek wyprawy Pierre Perroud). Droga do przełęczy była bardzo skomplikowana. Na przełęczy założyli biwak. Szczyt osiągnęli następnego dnia, pokonując po drodze ogromne szczeliny lodowcowe i pionowe progi.

Manners tłumaczy:

Nazwaliśmy ją Acceso Momentáneo, bo nie tylko jako pierwsi zjechaliśmy nią na nartach, ale zgodnie z tym co podaje American Alpine Journal, dokonaliśmy również pierwszego odnotowanego powtórzenia od czasu wspinaczki Szwajcarów.

Niekiedy takie odkrycia wymagają dobrego zgrania w czasie.

Na marginesie: północno-zachodnia ściana

Nevado Ranrapalca ma również znacznie bardziej stromą i fenomenalnie skalistą stronę. To północno-zachodnia ściana, którą dopiero w 2023 roku jako pierwsi pokonali bracia Eneko i Iker Pou oraz lokalny alpinista Micher Quito. Powstała wtedy droga Ya Pe’ Cholo (6b, 80º, 1200 m).

Źródła: Fay Manners i Marco Malcangi Instagram, Wikipedia, American Alpine Journal