Zbigniew Skoczylas. Ukazała się opowieść tatrzańskiej legendy

Wydawnictwo Stapis opublikowało książkę Zbigniew Skoczylas w „Miejscu przy stole”. Przypomina postać, która wykraczała daleko poza zwykłe wspinaczkowe ramy. Autorem jest Wojciech Denega.

***

Zbigniew Skoczylas (1928–2015) to postać dzisiaj trochę zapomniana, choć przez pół wieku był wrośnięty w środowisko taternickie. Latem 1953 roku wspólnie z Janem Długoszem, Markiem Stefańskim i Andrzejem Grabianowskim wytyczył Kant Hakowy na Mnichu. Realizował przejścia zimowe, w tym pierwsze zimowe przejście grani od Wołoszyna do Mięguszowieckiego Szczytu. Uczestniczył w polskiej wyprawie w Alpy 1957 roku, podczas której wziął udział w słynnej międzynarodowej akcji ratunkowej na północnej ścianie Eigeru.

Przez dekady był jedną z ważnych postaci środowiska taternickie­go: ratownik GOPR, wiceprezes PZA, wieloletni kierownik obozowisk PZA w Morskim Oku i na Hali Gąsienicowej, inicjator Spotkań Oldboyów na Rąbaniskach i prezes kapituły „Złotego Jaja”.

Ale Skoczylas to nie tylko taternik. Równolegle przez dekady służył w wojsku – jako zawodowy oficer i skoczek spadochronowy, m.in. w 6. Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej. Po odejściu ze służby doradzał NSZZ „Solidarność”, pracował jako wolontariusz w obozie dla uchodźców tybetańskich w Indiach, a w 1990 roku z rekomendacji Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka objął stanowisko Pełnomocnika MSW ds. Uchodźców. To on stworzył fundamenty polskiego systemu ochrony cudzoziemców i przyczynił się do powstania Biura Łącznikowego UNHCR w Polsce. Za tę pracę był dwukrotnie nominowany do Nagrody Nansena.

Jego biogram znajdziecie tutaj: Zmarł Zbigniew Skoczylas (1928-2015).

Książka o Skoczylasie powstała za sprawą Wojciech Denegi. To człowiek, który przez trzydzieści lat robił w Morskim Oku wszystko: zmywał, gotował, woził, naprawiał, kierował recepcją. A w międzyczasie był chwilę dyrektorem, chwilę prezesem, a nawet autorem artykułów naukowych.

Denega postanowił w całości oddać głos Skoczylasowi. Książka powstała na podstawie przeprowadzonych (i nagranych) z nim rozmów. Wszystkie historie mamy zatem w relacji z pierwszej ręki bohatera książki. A opowieść ta płynie naturalnie, jak rozmowa przy stole*.

Czyta się lekko, a narratora łatwo sobie wyobrazić. To piękne, prawdziwe opowieści. Warto je poznać, choć niektóre refleksje o Polsce nie napawają optymizmem.
— Zbigniew Smolarek, kontradmirał, wojskowy pilot myśliwski i śmigłowcowy

Wspomnienia Zbyszka, spisane przez Wojtka, przywołują świat ludzi, miejsc i wydarzeń opowiedziany z autentycznością i temperamentem ich bohatera. Dla tych, którzy go znali, będzie to powrót do dobrze znanych miejsc. Dla innych – spotkanie z jego barwnym i niepowtarzalnym klimatem.
— Jan Bagsik

Książka jest dostępna w promocyjnej cenie w księgarni wspinanie.pl.

*Tytuł nawiązuje do kultowej pozycji polskiej literatury górskiej. Miejsce przy stole Andrzeja Wilczkowskiego to panorama powojennego środowiska wspinaczkowego, opisuje działalność tatrzańską w latach 1945-55. Książka pełna anegdot, świetnie oddająca klimat tamtych czasów.