Kairos — nowa droga Welfringera i Dumaresta na wschodniej ścianie Mont Blanc du Tacul

Symon Welfringer i Christophe Dumarest wytyczyli nową drogę mixtową na przedwierzchołku Mont Blanc du Tacul. Linia, którą nazwali Kairos, przebiega wschodnią ścianą szczytu i liczy około 700 metrów długości z trudnościami do M8.

***

Nazwa drogi pochodzi z greki i oznacza „właściwy moment” — czas, kiedy okoliczności sprzyjają działaniu. To pojęcie, jak tłumaczy Welfringer na Instagramie, doskonale opisuje zarówno istotę alpinizmu, jak i genezę tej konkretnej drogi: „Au bon endroit, au bon moment”, czyli we właściwym miejscu, we właściwym czasie.

Pomysł na linię wyszedł od Dumaresta. Przeglądając topo, dostrzegł pustą przestrzeń między Couloir Jagger a popularnymi żlebami Gabarrou/Albinoni i Modica/Noury. Na starym opracowaniu „Vallot” znajdowała się w tamtym rejonie tylko jedna droga — Cecchinel z 1973 roku, biegnąca filarem po lewej stronie od wyobrażonej linii. Podczas wycieczki skitourowej Dumarest przyjrzał się miejscu z bliska: na początku stromy, masywny cokół z charakterystycznymi zacięciami, a wyżej długa sekwencja stromych ścianek przerywanych łatwiejszymi fragmentami.

„Nie jest łatwo wziąć na siebie odpowiedzialność za otwarcie nowej linii” — przyznaje Dumarest. „Lepiej powtórzyć ważną drogę niż popełnić coś drugorzędnego, zwłaszcza na ścianie, gdzie wielkie nazwiska zostawiły swój ślad”. Mimo wątpliwości Welfringer był gotowy.

Obserwacje z narciarskiego wypadu potwierdziły się w ścianie. Pięć pierwszych wyciągów na cokole mocno dało im w kość. Napotkali trudności do M7+. Wyżej droga przedziera się przez długą sekwencję ścianek do M8, aż po przedwierzchołek.

Duet Welfringer–Dumarest to sprawdzona para. Wspinacze współpracowali już m.in. przy powtórzeniu Voie Petit na Grand Capucin (8a+/8b, 450 m), udokumentowanym filmem „Grand Cap, a little big wall”.

Kairos to kolejna pozycja w dorobku Welfringera na wschodniej ścianie Tacul. Ścianie, którą sam opisuje jako obszar pełen nieodkrytych linii, które czekają na kogoś z odpowiednią ciekawością i cierpliwością. Dodajmy, że alpinista ten ma na swoim koncie jedno z ważniejszych tegorocznych przejść w Alpach: „Les Berbères” (M11, 500 m) – najtrudniejsza droga w Pré de Bar.

Źródło: IG Symon Welfringer