Spis treści
Colin Haley i David Göttler przeszli w stylu alpejskim nową drogę na północnej ścianie Langshisa Ri (6420 m) w Himalajach Nepalu. Ask the Snow Leopard (1000 m, 75°, M5) zajęła im łącznie 18 godzin (11 godzin wspinanie, 7 zejście).
***
Po kilku dniach złej pogody w dolinie Langtang wspinacze skorzystali z krótkiej poprawy warunków. Założyli obóz na morenie lodowca Langtang, na wysokości 4550 m. W górę wyruszyli wczesnym rankiem z lekkimi plecakami.
Zanim dotarli do podstawy ściany, pokonali około 750 metrów podejścia (głównie łagodne śnieżne zbocza, z jedną sekcją lodu do 70°). Właściwa wspinaczka zaczęła się mniej więcej na 5300 m i prowadziła niemal dokładnie kilometr w górę, do bocznego wierzchołka na 6280 m, który alpiniści nazwali „Langshisa Middle”.
Haley opisuje warunki jako wyjątkowo wymagające. Głęboki śnieg w mniej stromych partiach ściany znacznie spowalniał tempo, a dolna część drogi często kryła się pod warstwą sypkiego śniegu leżącego bezpośrednio na skale. Górna część oferowała za to długie odcinki lodu do 75° i krótki fragment skalny o trudności M5. Haley porównał całość do Mallory Route na Aiguille du Midi, tyle że na wysokości sześciu tysięcy metrów.
Po osiągnięciu bocznego wierzchołka dwójka zrezygnowała z kontynuacji na główny szczyt Langshisa Ri (6420 m), który był widoczny z górnej grani. Haley przyznał, że gdyby było wcześniej a oni mniej zmęczeni może podjęliby próbę.
Zeszli bez większych problemów na południową stronę. Jedynie rozległy pas seraków wymagał ostrożnej nawigacji i kilku zjazdów na linie. Na dół dotarli po północy.
Nazwa drogi narodziła się podczas nocnego powrotu do obozu. Haley, zmęczony po całym dniu wspinania, wracał pod północną ścianę. Pokonał nocą kilka kilometrów i 400 metrów przewyższenia po północy. Wysiłek opłacił się: w ciemności zobaczył lamparta śnieżnego. Od początku wyprawy obaj dosłownie szli tropem tego zwierzęcia, gdyż już wcześniej przez chwilę poruszali się po jego świeżych śladach. Droga sama się nazwała: „Ask the Snow Leopard” (1000 m, 75°, M5).
Drogi na Langshisa Ri
W 1994 Vanja Furlan w samotnej wspinaczce pokonał dziewiczą północno-zachodnią ścianę Langshisa Ri. Słoweniec był wyposażony jedynie w 50-metrową linę (bez śpiwora) w dwa dni przeszedł 1700-metrową drogę o trudnościach ED, II-IV, V, 60°-80°.
Dziesięć lat później, w 2014 roku, Nikita Bałabanow, Misza Fomin i Sława Poleżajko wytyczyli Снежная Королева (Królowa Śniegu) na północnym filarze szczytu, uważaną za najtrudniejszą technicznie na tej stronie góry. W skali rosyjskiej jej trudności to 6A.
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA
