Yannick Glatthard, nowa droga, rope solo, paralotnią. Powstaje „Get the Vibe” WI5, M8

Yannick Glatthard otworzył na początku marca drogę Get the Vibe (WI5, M8, 125 m) na Chlynen Tällistock w Szwajcarii. Wspinaczka odbyła się w stylu rope solo (samotnie i z asekuracją). Ciekawym aspektem przygody był również lot na miejsce i z powrotem.

***

Szwajcar dostrzegł piękny lodospad podczas przelotu na paralotni w lutym, gdy prądy termiczne zaczynały się nasilać:

Poczułem, że koniecznie muszę się na niego wspiąć. Zapytałem kilku znajomych, ale nikt nie był akurat wystarczająco zmotywowany – w tym okresie warunki do jazdy na nartach były po prostu zbyt dobre.

Glatthard wyruszył sam. Najpierw wjechał kolejką na Planplatten (2200 m), skąd wystartował na paralotni koło południa. Warunki sprzyjały i lot nie był trudny.

Wystartowałem i szybko zdobyłem pierwsze 260 m wysokości. Potem przeleciałem przez dolinę do Tällistock, gdzie prądy przy imponującej południowej ścianie pozwoliły mi zyskać jeszcze więcej wysokości. Dzień był niemal zbyt dobry – dla mnie idealny, ponieważ oznaczało to, że mogłem wylądować krótko po starcie i spędzić więcej czasu w ścianie.

Droga znajduje się po północnej stronie góry i startuje na wysokości około 2200 m. Glatthard uznał jednak, że lądowanie u podstawy ściany jest zbyt ryzykowne ze względu na nachylenie stoku i niepewny śnieg. Po 30 minutach lotu wylądował więc na plateau w pobliżu miejsca, które jak przypuszczał było końcem jego upatrzonej linii.

Szwajcar zabrał wiertarkę, ponieważ skała w tym rejonie bywa kompaktowa. Skorzystał z niej od razu, podczas zjazdów: jeden bolt – 50 m zjazdu, drugi – kolejne 50 m, po czym trzecie stanowisko z haków i zjazd do podstawy. Stąd rozpoczął wspinaczkę:

Lód był niezwykle piękny. Drugi wyciąg był trochę podchwytliwy ze względu na ziarnisty śnieg, ale wyżej warunki się poprawiały. Trzeci wyciąg (45 m) – serce drogi – był fantastyczny: poza jednym nitem i jednym hakiem jedynką, cały wyciąg można było asekurować przy użyciu abałakowów. Ostatni wyciąg prowadził przez nieco onieśmielające zacięcie i był w całości asekurowalny przy użyciu camów.

Oprócz trzech spitów na stanowiskach, Szwajcar używał sprzętu tradowego.

Styl tej wspinaczki nie pozwala zaliczyć jej jako pierwszego przejścia klasyczno-zimowego, niemniej droga została otwarta w ładny sposób:

Podczas wspinaczki prowadziłem solo z liną, ale od czasu do czasu wpinałem się w czekan lub skyhooka, aby wbić lub założyć punkt asekuracyjny, po czym szedłem dalej. Gdy pokonywałem drogę jako drugi, przechodziłem każdy wyciąg klasycznie w ciągu. Nie był to najczystszy styl, ale biorąc pod uwagę trudności, dla mnie wystarczający.

Pogoda była łagodna, na górnych wyciągach wspinał się bez rękawiczek, co – jak mówi – sprawiło, że całe doświadczenie odebrał jako „niemal przyjemne”. Około 16:00 Glatthard dotarł z powrotem do pozostawionej u góry paralotni.

Ostatnim wyzwaniem dnia był start w trudnym terenie. Niesprzyjające porywy wiatru, zmrożona skorupa na śniegu i ciężki plecak nie ułatwiały zadania. Glatthard wspomagał się krótkimi nartami, rozwiązaniem własnego patentu, ułatwiającym starty z podobnie trudnych miejsc. Po 6-7 nieudanych próbach w końcu udało się wystartować i niedługo później Szwajcar wylądował w ogrodzie swojego domu w Innertkirchen.

*

Yannick Glatthard to doświadczony wspinacz i freerider. Ma na swoim koncie wiele startów w Lodowym Pucharze Świata. W 2017 roku był srebrnym medalistą w Lodowych Mistrzostwach Świata. Jako junior startował także Swatch Freeride Junior World Tour oraz zawodach we wspinaniu sportowym tak z liną jak w boulderach.

Pod koniec 2022 roku Szwajcar powtórzył najtrudniejszą tradową drogę Francji: Le Voyage E10 7a.

W 2023 roku Glatthard dokonał pierwszego zimowo-klasycznego przejścia 400-metrowej linii Hall of Fame (M13, WI6+) w Kanderstegu. To jedna z trudniejszych skalno-lodowych dróg na świecie o takim charakterze.

Źródła: Yannick Glatthard FB, PlanetMountain