Pierwszy zjazd z Mount Deltaform. W akcji Harrington, Lusti i Pierrel

W styczniu Brette Harrington, Christina Lusti oraz Gee Pierrel dokonali pierwszego zjazdu narciarskiego nową linią na Mount Deltaform w kanadyjskich Górach Skalistych. Celem zespołu był North Glacier – linia o długości około 700 metrów i nachyleniu utrzymującym się w okolicach 50 stopni na północnych stokach Mount Deltaform.

***

Pierwszy zjazd North Glacier na Mount Deltaform (fot. Gee Pierrel)

***

Droga ta została po raz pierwszy pokonana latem 1968 roku, jednak zniknęła z aktualnych przewodników ze względu na zmiany w strukturze lodowca i wysokie ryzyko obrywu seraków.

Linia zjazdu (po lewej) i wspinaczki (po prawej) na North Glacier na Mount Deltaform (fot. Gee Pierrel)

Zespół wyruszył z parkingu przy Moraine Lake 17 stycznia o godzinie 7 rano. Temperatura przy samochodzie wynosiła –18°C. Sprzęt transportowano na pulkach. Podejście do podstawy Mount Deltaform to około 17 kilometrów. Silny wiatr na okolicznych szczytach powodował intensywny spindrift. W takiej scenerii niepewność skialpinistów rosła. Mimo to założyli biwak w głębi Valley of the Ten Peaks, bezpośrednio pod planowaną linią zjazdu.

Pierwszy zjazd North Glacier na Mount Deltaform (fot. Gee Pierrel)

W nocy warunki uległy poprawie i rankiem zespół mógł rozpocząć wspinaczkę. Droga prowadziła systemem eksponowanych ramp i żlebem znajdującym się po prawej stronie planowanej linii zjazdu. W górnej części, tam gdzie żleb zwężał się i był ograniczony przez skały, narciarze przeszli w lewo przez ostrą, śnieżną grań. Tu założyli stanowisko i zjechali na linach do wiszącego lodowca, by kontynuować wspinaczkę stromym górnym fragmentem ściany.

Po osiągnięciu wierzchołka alpiniści zapięli narty. Dotarli do krawędzi wiszącego seraka, skąd dwa zjazdy na linach pozwoliły osiągnąć podcięte pola śnieżne. Zjazd i dwa kolejne zjazdy na linie sprowadziły ich do dolnej części linii, skąd możliwy był już ciągły zjazd narciarski aż do obozu.

Po jeszcze jednej mroźnej nocy i długim powrocie trzeciego dnia mroźna przygoda dobiegła końca.

*

Deltaform – brzmi nieźle. Pierwotnie szczyt nie nosił tej nazwy. Pierwszy eksploratorzy nazwali go Saknowa, ale w 1897 roku podróżnik Walter Wilcox przemianował go na Deltaform, ponieważ jego północna ściana swoim kształtem przypominała mu literę grecką delta. Saknowa w języku rdzennych mieszkańców oznacza „osiem”, był to po prostu ósmy szczyt w Valley of the Ten Peaks (Doliny Dziesięciu Szczytów), licząc ze wschodu na zachód. Dolina Dziesięciu Szczytów była i jest ikoną pejzażu kanadyjskich Gór Skalistych – charakterystyczna panorama znad jeziora Moraine była nawet umieszczony na odwrocie kanadyjskiego banknotu dwudziestodolarowego w latach 1970–1979.

Jezioro Moraine i niektóre ze szczytów Valley of the Ten Peaks. Od lewej: Tonsa (3057 m), Mount Perren (3051 m), Mount Allen (3310 m), Mount Tuzo (3246 m), Mount Deltaform (3424 m), Mount Neptuak (3233 m) (fot. Gorgo – Public Domain, CC Wiki)

Źródła: Powder.com, Istagram, Wikipedia