Schüpbach-Livingstone-Sala w ramach projektu „Sześć zapomnianych północnych ścian”

Niedawno szwajcarski alpinista Silvan Schüpbach podzielił się swoją trzecią przygodą w ramach projektu Sześć zapomnianych północnych ścian. Padło przejście na Aiguille de Triolet, z ciekawym wariantem prostującym (M7+). W zespole byli również Tom Livingstone i Filippo Sala.

Przebieg nowego wariantu na północnej ścianie Aiguille de Triolet. Autorzy przejścia: Silvan Schüpbach, Tom Livingstone i Filippo Sala (źródło: FB)

***

Trio wykorzystało okno dobrej pogody, by wspiąć się północną ścianą Aiguille de Triolet (3870 m) w masywie Mont Blanc:

Po nocy spędzonej w schronisku Argentière wspięliśmy się łatwiejszym, początkowym odcinkiem klasycznej drogi północną ścianą. Następnie dołączyliśmy do drogi Jin-Go-Lo-Ba, która wydała nam się najbardziej logiczną linią. Po krótkim wahaniu zdecydowaliśmy się poprowadzić nowy wariant, przecinający headwall na wprost. Wybrane zacięcie oferowało dobre i bardzo eksponowane wspinanie. Pośrodku najtrudniejszych wyciągów znaleźliśmy dość kiepskie miejsce na biwak. Po niewygodnej nocy dokończyliśmy wspinaczkę, wychodząc na grań wschodnią. Poszliśmy nią w kierunku wierzchołka, ale gdy zobaczyliśmy, jak to daleko, porzuciliśmy pomysł wejścia na sam szczyt – leniwi alpiniści.

Tom Livingstone, Filippo Sala i Silvan Schüpbach na Aiguille de Triolet (źródło: IG Silvan Schüpbach)

Schüpbach przyznaje, że trudno znaleźć w okolicach Chamonix tak naprawdę zapomniane północne ściany. Najlepszym potwierdzeniem jest zabawna sytuacja: drugiego dnia alpiniści zobaczyli zespół podążający ich śladem. Crux nowego wariantu doczekał się pierwszego powtórzenia jeszcze tego samego dnia.

Powtórzenia dokonali Amaury Fouillade, Philippe Bruley i Olivier Kolly. Ich pomysł był podobny. Też pociągała ich zagadkowa, rzadziej odwiedzana północna ściana Aiguille de Triolet. Niestety pod ścianą napotkali wbite w śnieg trzy pary nart – spóźnili się o pół dnia. Komentuje Fouillade:

Cholera, już po otwarciu! Ale wygląda klasowo, trudno, jesteśmy tu, żeby się nacieszyć wspinaniem.

Drugi zespół potwierdza, droga jest piękna, przyjemna i dobrze asekurowalna:

Idźcie zobaczyć tę ścianę. Wszystkie linie są klasowe, jest tam prawdziwa skala, birdbeaki już siedzą, a zazwyczaj nie ma tam nikogo.

Źródło: Schüpbach-Livingstone-Sala SM