Bielecki i Lange: drugie polskie przejście drogi „Supercanaleta” na Fitz Royu

Damian Bielecki oraz Mariusz Lange pokonali drogę Supercanaleta (1600 m, 80°, 5+) biegnącą zachodnią ścianą na szczyt Fitz Roya (3405m). To dopiero drugie polskie przejście tej drogi.

Fitz Roy w Patagonii (fot. gearjunkie.com)

***

Supercanaleta została wytyczona prawie dokładnie 50 lat temu. 16 stycznia 1965 roku argentyński zespół Carlos Comesaña i José Luis Fonrouge po trzech dniach wspinaczki stanął na szczycie Fitz Roya. Było to dopiero drugie wejście na szczyt i pierwsze w stylu alpejskim. Na swoje czasy było to przejście wyjątkowe, którego dokonali kompletnie nieznani światu Argentyńczycy. Zespół, by udowodnić swoje przejście, zabrał ze szczytu karabinek zostawiony przez wyprawę francuską z 1952 roku (dowodzoną przez samego Lionela Terraya) i zostawili flagę argentyńską. Pierwszego polskiego wejścia dokonali Agnieszka Tyszkiewicz i Marcin Wernik w 2015 roku.

Damian Bielecki i Mariusz Lange

Damian i Mariusz wystartowali o 1 w nocy 28 listopada z biwaku Niponino na lodowcu Torre z uwagi na pozostawiony tam depozyt. O akcji Damian pisze:

Aby skrócić drogę podejścia, przewspinaliśmy wariant Filo del Hombre 700 m, M5 i dopiero zaczęliśmy właściwą wspinaczkę. Pierwsze około 600 metrów pokonaliśmy w bardzo dobrych warunkach, dlatego szliśmy na lotnej asekuracji. Natomiast w górnej części kuluaru lód był wytopiony, w związku z czym wspinaliśmy się w miękkich butach. Dwa dni zajęło nam dotarcie do grani w stylu OS z wieloma wariantami skalnymi szacowanymi na 5 i mikstowe M6. W trzecim dniu trudności na dwóch wyciągach z zalodzonymi rysami pokonaliśmy hakowo za C1. Wiatr i szybko zmieniająca się pogoda niejako wymusiła na nas styl działania. Na szczycie stajemy 30 listopada o godzinie 16:30. Cała akcja zajęła nam 5 dni.

Odbyliśmy dwa biwaki w drodze na szczyt, jeden w zjazdach na przełęczy la Brecha. Poniżej przełęczy Paso Superior zastały nas wiosenne warunki na lodowcu, a co za tym idzie konieczność dodatkowego asekurowania się w zejściu. Finalnie dochodzimy do El Chalten wieczorem 1.12 w kompletnym załamaniu pogody.

Źródło: Polski Związek Alpinizmu