Pierwsze wejście na Szczyt Archila w gruzińskim Kaukazie

Giorgi Tepnadze, Bakar Gelashvili, Temur Kurdiani, Vakho Blagidze i Tornike Tepnadze dokonali pierwszego wejścia na dziewiczy i wcześniej nienazwany szczyt w masywie Chaukhi, w gruzińskim Kaukazie. Wspięli się trudną technicznie drogą 5B w skali kaukaskiej, czyli około M5+. Szczyt nazwali na cześć niedawno zmarłego partnera i przyjaciela, zdobywcy Złotego Czekana, Archila Badriashviliego.

Przebieg nowej drogi na Szczyt Archila – czerwona linia, drogi z 2016 i 2024 – linie niebieska i żółta (fot. Zjednoczona Federacja Alpinistów Gruzji – FB)

***

Szczyt Archila znajduje się w trudno dostępnej wschodniej części masywu Chaukhi, w bezpośrednim sąsiedztwie góry Asatiani (3820 m lub 3842 m), na której Archil Badriashvili i Giorgi Tepnadze przeszli pierwszą drogę wschodnią ścianą w 2016 roku. Masyw Chaukhi składa się ze skalistych szczytów o wysokościach w zakresie 3400 m – 3858 m. Ze względu na walory krajobrazowe i wspinaczkowe bywa nazywany Gruzińskimi Dolomitami. W 2024 roku Tepnadze, Gelashvili i Kurdiani dołożyli jeszcze jedną linię na tej samej ścianie. W tym samym roku, podczas wspinaczki w górach Kaukazu, na skutek uderzenia piorunem, zginął Archil Badriashvili.

Widok z nowej drogi na Szczyt Archila (fot. ZFAG – FB)

Tepnadze, Gelashvili i Kurdiani byli stałymi partnerami Badriashviliego. Uczestniczyli w jego największych wyprawach, podczas których dokonali wielu pierwszych wejść w Himalajach i Hindukuszu, w tym w wyprawie wyróżnionej Złotym Czekanem – za przejście północno-zachodniej ściany dziewiczego Saraghrar NW.

Choć jak zaznaczają, nigdy nie mieli odwagi nadawać górom imion, tym razem czuli, że:

… góry same dały przyzwolenie. Niech żyje Szczyt Archila!

Lokalna społeczność Chewsurów zachęciła ich, aby nazwali szczyt imieniem swojego przyjaciela. Chewsurowie są etnograficzną grupą Gruzinów zamieszkującą wysokogórski region Chewsuretii, jeden z najbardziej odizolowanych obszarów Gruzji. Słyną z odwagi, niezależności, surowego kodeksu honorowego, a także olbrzymiej gościnności. Z alpinistami zaprzyjaźnili się już w 2016 roku.

Podejście. W tle Asatiani i Szczyt Archila (fot. ZFAG – FB)

Piątka Gruzinów założyła obóz bazowy 30 października. Tego samego dnia przeprowadzili rekonesans:

Góra sprawiała wrażenie gościnnej, wybraliśmy logiczną linię. Entuzjazm wzrósł.

Kolejnego dnia mieli zacząć wspinaczkę. Przygotowali się na długi dzień i jedną zimną noc w ścianie. Wspinaczka poszła jednak sprawniej, niż zakładali.

O świcie ruszyliśmy w górę. Jeszcze w świetle czołówek przeszliśmy mniej techniczne, ośnieżone skały, a u podnóża głównej ściany ogrzały nas pierwsze promienie słońca.

Pierwsze wejście na Szczyt Archila (fot. ZFAG – FB)

Pierwszy wyciąg prowadził wymagającym terenem mikstowym. Kolejne ciągnęły się w mniejszych trudnościach, za to w mokrych i kruchych pionach. Mimo to, już koło południa znaleźli się pod szczytem:

Na wierzchołek weszliśmy razem. Podzieliliśmy radość i porcję wspomnień, z uśmiechem i symbolicznym toastem…

Brawo!

Zespół w drodze na Szczyt Archila (fot. ZFAG – FB)

Źródła: Zjednoczona Federacja Alpinistów Gruzji, ExplorersWeb, American Alpine Club