„Secrets, Shepherds, Sex and Serendipity” na Aikache Chhok

Na przełomie września i października w Chalt Valley w Pakistanie działała 8-osobowa brytyjska wyprawa. James Price i George Ponsonby wytyczyli długą, miejscami trudną technicznie i efektowną linię Secrets, Shepherds, Sex and Serendipity (M7 AI6 A2+) na Aikache Chhok.

Przebieg „Secrets, Shepherds, Sex and Serendipity” (M7 AI6 A2+, 3000 m), Aikache Chhok, fot. IG James Price

Celem wyprawy były szczyt położone w rejonie Chalt Vallley w Gilgit-Baltistan w Pakistanie. 8-osobowa grupa, korzystając ze wsparcia lokalnych tragarzy i pasterzy, założyła bazę na wysokości 3400 m w pobliżu lodowców Baltar i Toltar. Wyprawa rozpoczęła się od problemów logistycznych i przedłużającej się złej pogody, co opóźniło plany wspinaczkowe i doprowadziło do ośmiu dni wymuszonego opadami śniegu odpoczynku w śniegu.

Ostatecznie podzielono się na zespoły, z których dwa nie osiągnęły swoich celów. Pierwszy wycofał z wysokości 5600 m z dziewiczego Munocho (ok. 5800 m), drugi zamierzał przekroczyć zachodnią przełęcz Sani Pakkush (6951 m), ale zawrócił z powodu głębokiego śniegu.

Na trikowym wyciągu podczas drugiego dnia wspinaczki – M7 i A2+ (fot. IG James Price)

Ostatecznie jedynie James Price i George Ponsonby osiągnęli swój cel, którym był jeden z wierzchołków Aikache Chhok (szczyt bywa różnie nazywany z różnych dolin – Sia Chhish od Shilinbar, Yain Hisq Sar od Muchuar). Został zdobyty po raz pierwszy w 1983 roku przez włoską ekspedycję (Enrico De Luca, Giorgio Malucci, Gianpiero Di Federico). Włosi wspinali się od południa z lodowca Shilinbar. Od tamtej pory nie odnotowano wejść na Aikache Chhok. Ma kilka wierzchołków i jego wysokość bywa opisywana w literaturze od 6300 m do 7040m.

Orientacyjna wysokość wierzchołka zdobytego przez Jamesa i George’a (w opracowaniach Jerzego Wali oznaczonego jako M) określona przez wspinaczy przy pomocy urządzenia Garmin to 6673 m. To wysokość na wyciąg pod szczytem, Brytyjczycy na szczyt weszli bez plecaków, w których mieli GPSa.

Stanęli na szczycie 20 października po 8 dniach wspinaczki. Wspinali się zachodnią i północno-zachodnią ścianą. Pokonali ok. 3 tys. metrów deniwelacji (ich droga rozpoczyna się na wysokości ok. 3600 metrów). Na wiwat zaliczyli także biwak na szczycie. Ze szczytu zeszli na południowo-zachodnią stronę i w bazie zameldowali się po 10 dniach od wyruszenia na Aikache Chhok. George pisze w relacji:

Zanim dotarliśmy do bazy, powitała nas hałaśliwa, skandująca grupa składająca się z Adnana, Hassana, Gemmy i pasterzy strzelających z karabinów. Nie mieli nazwy dla góry w tej dolinie (góry w każdej dolinie noszą różne potoczne nazwy) i chcieli nazwać ją „James Chhok” (Góra Jamesa), ponieważ James tak dobrze radził sobie w międzynarodowych relacjach  – przekonał ich, by zamiast tego nazwali ją „Akbar Chhok”, na cześć naszego gospodarza.

George Ponsonby i James Price na szczycie Akbar Chhok (6673 m), fot. IG James Price

Na tej niezwykle długiej drodze wspinacze napotkali trudności dochodzące do M7 AI6 A2+. Patrząc na nazwę drogi – 'sekrety, pasterze, seks i szczęśliwy traf’ – strach się bać tego, co działo się podczas tych dni wymuszonego odpoczynku ;).

Źródło: IG James Price, imperial.ac.uk