Pierwsze wejście na Changla Khang West (6233 m)

3 listopada Benjamin Lieber i Alex Hansen dokonali pierwszego wejścia na Changla Khang West (6233 m), szczyt w północno-zachodniej części Nepalu, na granicy z Tybetem, w prowincji Karnali.

***

17 lipca 2025 roku rząd Nepalu podjął decyzję o zniesieniu opłat za pozwolenia na wspinaczkę na 97 szczytów, od 5870 m n.p.m. (szczyt Ghyambu) do 7132 m n.p.m. (Api Himal). Spośród wszystkich szczytów, 77 znajduje się w prowincji Karnali, a 20 w Sudurpaschim. Posunięcie to miało na celu zachęcenie alpinistów do eksplorowania mniej popularnych rejonów Nepalu i docelowo poprawy sytuacji ekonomicznej tamtych społeczności.

Choć część środowiska wspinaczkowego nie widziała w tym posunięciu jakiegoś przełomu. Koszty pozwolenia na szczyt to nikły ułamek kosztów związanych z wyprawą, To jednak co raz częściej słyszymy o wyprawach realizujących wejścia w tych rejonach Nepalu. Ten proces postępowałby i tak, ale może decyzja rządu dołożyła swoją cegiełkę.

Benjamin tak relacjonuje ich trwającą niecały miesiąc ekspedycję:

Nasz zespół składał się z dwóch kucharzy, Indra & Santa, dwóch poganiaczy osłów z 10 osłami, Alexai mnie. Bazę mieliśmy trochę niżej niz mieliśmy nadzieję i pierwsze 1o dni poświęciliśmy na rozpoznawanie możliwości. Ostatecznie skończyło się na Changla Khang West (6233 m) podczas krótkiego okna pogodowego tuż przed końcem wyprawy. Dokonaliśmy pierwszego wejścia 3 listopada przez południowo-zachodnią grań (1200m, WI4 M4), co zajęło nam 5 dni akcji ponad bazą.

Droga wiodła krętą ostrogą i stromymi zboczami śnieżnymi, a następnie nieprzerwanym, wijącym się grzbietem śnieżnym z idealnym śniegiem i kilkoma ostatnimi fragmentami skalnymi, które strzegły szczytu.

Benjamin pisze też trochę szerzej o przyjaźni i swoim podejściu do wspinania:

Ta wyprawa odzwierciedlała te długofalowe cele, które dzielimy razem od prawie dekady. Nasza przyjaźń opiera się w dużej mierze na prostej zasadzie: „Wskaż miejsce na mapie, a będę tam w przyszłym tygodniu”. Często oznacza to powrót w marnym stanie z podwiniętymi ogonami. Ale czasami się udaje i można dotrzeć na szczyt spokojnej i dziewiczej góry.

Radość płynie z podróży. Wielka przygoda! I to właśnie mogliśmy celebrować podczas naszej wyprawy. Jacy są ludzie w tej części świata? Jak się tam dostaniemy? Jakie będą drogi i szlaki? Jakie góry? Jakiekolwiek góry! Jak trudno będzie? Jak zejdziemy? Co nas spotka po drodze? Nie wiemy… A wszystko to składa się na ekscytujące równanie do rozwiązania. Od pierwszego dnia w Katmandu aż do powrotu nieustannie podejmujesz decyzje. Uwielbiam to w wyprawach. Zwłaszcza w tym przypadku, kiedy udaliśmy się w tak rzadko odwiedzane miejsce.

Źródło: IG Benjamin Lieber