Skały pod Adamowem – akcja czyszczenia ze śladów magnezji cz. 2

Pod koniec czerwca informowaliśmy o postępie prac przy powtórnym udostępnieniu do wspinaczki skał rezerwatu Skały pod Adamowem. Przypomnijmy, że w wyniku wizji lokalnej, jako warunek do rozpoczęcia jakichkolwiek dalszych rozmów, zalecono nam wyczyszczenie śladów magnezji z chwytów i stopni [w warunkach udostępnienia rezerwatu był zapis o całkowitym zakazie używania magnezji], by badania geologiczne i botaniczne przeprowadzić w czystych skałach.

***

W trakcie skomplikowanej logistycznie i wielce pracochłonnej akcji członkowie Świętokrzyskiego Klubu Alpinistycznego wyczyścili skutecznie rezerwat. Byliśmy w euforii! Zanim naukowcy znów zawitali do Adamowa (od czyszczenia upłynął ledwie miesiąc), wspinacze-sabotażyści (bo jak inaczej ich nazwać?) u.. ubrudzili magnezją znaczną część dróg. Geolog był załamany, my także. Ale udało się wyprosić drugą szansę, wszak ekipa kielecka wykazała, że się da, ale… Naciskanie na nich, aby powtórzyli akcję w sytuacji, gdy to nie oni są głównymi rezydentami w Adamowie, byłoby co najmniej nietaktem.

Kolejną akcję czyszczenia przeprowadzili kilka dni temu „interklubowi” lublinianie:

– Kami Gomółka z KW Kotłownia,
– Tomasz  Burdzanowski z UKS Szkoła Wspinania In Rock,
– Dorota Kościańczuk z UKS Szkoła Wspinania In Rock,
– Szymon Stachura z Skarpa / KW Lublin.

Dla niektórych z nich był to powrót w ten rejon po ponad 15 latach!

Zdjęcia wyczyszczonych skał zostały przekazane geologowi – być może unikniemy ich weryfikacji w terenie. W najbliższych dniach zostaną też przeprowadzone badania lichenologiczne.

Co dalej? Po (miejmy nadzieję, że pozytywnych) opiniach naukowych złożymy kolejny wniosek, który rozpatrzy (miejmy nadzieję, że pozytywnie) Regionalna Rada Ochrony Przyrody, co pozwoli Dyrektorowi RDOŚ wydać (miejmy nadzieję, że pozytywne) zarządzenie dotyczące wspinania w rezerwacie.

Tylko na jak długo? Wydaliśmy w tej sprawie (badania, opinie, wnioski, dojazdy itp.) kilka tysięcy złotych. Wielu super ludzi poświęciło mnóstwo czasu i energii, by pomóc znów udostępnić Adamów. Czy znów praca zostanie zniweczona przez pętaków, niepotrafiących powstrzymać się od zostawienia na skale śladów magnezji?

Włodek Porębski
IŚW Nasze Skały PZA