Kobieca wyprawa na Ziemię Baffina – powstaje nowa droga na Eglinton Tower

Kelly Fields, Heather Smallpage i Shiry Biner wróciły z ciekawej wyprawy eksploracyjnej. Amerykanki zrobiły nową drogę na Wieży Eglintona (bez wejścia na główny wierzchołek) na Ziemi Baffina: Lemnos in the Clouds (5.11+, A0, 600 m). By dostać się pod ścianę, pokonały 250 km, wyłącznie siłą własnych mięśni, czyli na packraftach i ciągnąc pulki.

Alpinistki Kelly Fields, Heather Smallpage, Shiry Biner oraz towarzysząca im Natalie Afonina (fot. Natalie Afonina)

***

Ziemia Baffina (w języku inuktitut: Qikiqtaaluk) w większej części leży za kołem podbiegunowym. To druga największa wyspa Arktyki (po Grenlandii) i piąta na świecie. Populacja wynosi około 11 tys. osób, większość terytorium jest dzika. Linia brzegowa jest silnie urozmaicona (fiordy), zachodnią i nizinną część pokrywa tundra, a w środkowej znajduje się sporo gór i lodowców.

Fjord Eglinton (Arviqtujuq Kangiqtua) na Ziemi Baffina (źródło: mapy.cz)

Wieża Eglinton góruje nad fiordem, od którego wzięła swoją nazwę (dzisiaj używa się oryginalnej nazwy fiordu: Arviqtujuq Kangiqtua), który stanowił tradycyjne miejsce polowań dla Inuitów. Skalisty szczyt stoi po południowej stronie zatoki zamykającej fiord i wznosi się na 1446 m. Pierwsze wejście na Wieżę Eglinton miało miejsce w sierpniu 1934 roku. Sir John Hanham i T. G. Longstaff wspięli się na szczyt południową granią.

Arviqtujuq Kangiqtua i przybliżone położenie Eglinton Tower (źródło: mapy.cz)

By dotrzeć pod Eglinton Tower w ekologicznym stylu, Fields, Smallpage i Biner musiały pokonać dystans 250 km, w pełni samodzielnie, korzystając z packraftów, nart i pulek. W ekspedycji wzięła też udział Natalie Afonina, która nie uczestniczyła we wspinaczce.

Eglinton Tower (fot. arch alpinistek)

Amerykanki wspinały się nową drogą, wiodącą północno-zachodnią ścianą Eglinton Tower. Lemnos in the Clouds 5.11+, A0 ma 600 m długości i 12 wyciągów. Alpinistki zrobiły jeden biwak w ścianie. Jak relacjonują, po pokonaniu 600 m dotarły na wierzchołek – jak się okazało, wierzchołek pierwszej wieży. By dotrzeć do głównego wierzchołka, który do tego momentu pozostawał ukryty, musiałyby pokonać jeszcze 300 m, jednak zdecydowały się nie kontynuować akcji:

Bezpieczeństwo i dobre samopoczucie były priorytetem. Nie miałyśmy dość jedzenia ani energii, by iść dalej, więc zdecydowałyśmy się zakończyć wspinaczkę w tym miejscu.

Zejście zajęło im 11 godzin.

Amerykanki wyjaśniają również styl A0:

Drogę dałoby się przejść klasycznie, gdyby dodać jeden lub dwa spity. Ponieważ ich nie miałyśmy, a asekuracja była kiepska, zdecydowałyśmy się na trawers i A0, zamiast próbować wspinać się przy tak dużych runoutach. Na Ziemi Baffina nie można sobie pozwolić na kontuzję.

Kelly Fields, Heather Smallpage i Shiry Biner piszą we wspólnym poście:

Ta wspinaczka jest zbyt historyczna, by się nią nie podzielić. To pierwsza droga tego typu ustanowiona przez całkowicie żeński zespół na Wyspie Baffina. Dwie kobiety i jedna osoba niebinarna tworzą historię.

Kelly Fields, Heather Smallpage i Shiry Biner na niższym wierzchołku Eglinton Tower (fot. arch. alpinistek)

Alpinistki ogłaszają swoje przejście jako „pierwszą drogę tej długości i trudności ustanowioną przez w pełni żeński zespół na Ziemi Baffina”, choć sama Biner już wcześniej dokonała kobiecego wejścia na Baffinie wraz z Amandą Bischke latem 2023 roku. Zrobiły wtedy The Big G (350 m, III 5.8) w południowej części lodowca Coronation.

Oczywiście ich nowa droga jest bardziej znacząca pod względem trudności i długości, a cała przygoda na pewno była świetna.

Gratulacje!

MG

Źródła: Desnivel, Kelly Fields, Heather Smallpage i Shiry Biner – Instagram, Wikipedia