„L’ombre du voyageur” z 9A na 8B+. Charles Albert vs. Pietro Vidi

Jeszcze niedawno L’Ombre du Voyageur Charlesa Alberta w Salève (Haute-Savoie) miało swoje dumne miejsce wśród trzynastu światowych problemów 9A. Tymczasem linia opuszcza elitarne grono, Pietro Vidi odczuł jej trudności na 8B+. Tyle że sucha wiadomość o przecenie z pewnością byłaby niepełna i niesprawiedliwa, bo – jak wiadomo – Albert gra w innej (czyt. swojej, niepodrabialnej) lidze, a powtarzający jego baldy robią to inaczej niż Francuz. Te różnice podkreśla zresztą także sam Vidi.

***

Problemy otwierane przez Charlesa Alberta zawsze są wielką niewiadomą. Po pierwsze, i tak było między innymi w przypadku L’Ombre du Voyageur, Francuz wspina się bez butów, bez nakolanników etc. Tymczasem to, w jaki sposób pokonuje się tytułową linię, ma ogromne znaczenie. To bowiem wąska rysa w dachu, długa na jakieś dziesięć metrów. Projekt odkrył Szwajcar Elie Chevieux, w 2006 roku pokazał ją lokalnemu wspinaczowi Morganowi Boissenot, dla którego łamigłówka okazała się jednak zbyt skomplikowana. Niemniej Boissenot zapamiętał projekt i kilkanaście lat później powiedział o nim Albertowi. Skompletowanie wszystkich ruchów zajęło Francuzowi cztery lata i ponad sześćdziesiąt sesji. Albert nie miał wątpliwości, że zrobił swój najtrudniejszy problem i ocenił go najwyżej – na 9A.

I teraz dochodzimy do młodego Włocha, który jest fantastycznym wspinaczem młodego pokolenia (niedawno pisaliśmy o nim przy okazji powtórzenia Histoire sans Fin 8b+, 200 m (w zespole z Camillą Moroni), a wcześniej drugie klasyczne przejście Lurking Fear na El Capitanie. Na przejście L’Ombre du Voyageur Vidi potrzebował zaledwie trzech dni(!), ale – co istotne – zrobił problem w rękawiczkach do rys i nakolannikach. O butach wspominać nie trzeba.

Na swoim profilu Pietro docenia wyczyn Charlesa Alberta:

Zdecydowanie wspiąłem się na coś kompletnie innego niż Charles. Nie ma wątpliwości, że to co zrobił jest niesamowicie trudne, przechodząc problem w ten sposób, dokonał niezwykłego wyczynu. Ale z kilkoma trikowymi rozwiązaniami linia staje się po prostu wyraźnie łatwiejsza.

Przy tym dodaje:

Boulder jest wciąż cholernie dobry (nigdy bym nie pomyślał, że powiem tak o wapiennej linii), zawiera w sobie techniki rysowe, trudne klinowania i fizyczne ruchy. Z pewnością to jedna z najbardziej unikalnych linii, po jakich się wspinałem!

Na filmie bosonogi Charles Albert i jego L’Ombre du Voyageur:

To nie pierwszy raz, kiedy Charles Albert musi pogodzić się z przeceną swojego ekstremu. Już raz anonsował zresztą 9A dla No Kpote Only w Bleau – po powtórzeniach wycena spadła, pojawiło się nawet 8C.