Mount Everest: Tyler Andrews bez rekordu

Niezwykle trudno o sportowe akcenty na obleganym przez turystów wysokogórskich Mount Evereście. Wyprawy komercyjne szczelnie oplotły Górę Gór poręczówkami, po których w maju na szczyt weszło setki osób. Wspinaczy realizujących ambitniejsze cele w tym okresie wielu nie znajdziemy. Wśród nielicznych prób wychodzących poza komercyjny schemat znajdziemy wysiłki Tylera Andrewsa, który próbował wejść na szczyt w jak najkrótszym czasie. W swoim trzecim wyjściu podczas tej wyprawy Amerykanin osiągnął ostatecznie wysokość powyżej 8400 m (powyżej Balkonu), gdzie po ponad 17 godzinach walki zdecydował się zawrócić.

***

W tym miejscu warto przypomnieć dotychczasowe szybkie wspinaczki na Mount Everest. Choć nie jest to temat poddający się łatwemu „rekordowemu oszacowaniu”.

Najszybszy od strony południowej był w 2003 roku Lhakpa Gelu Sherpa, jednak Nepalczyk korzystał z butli z tlenem – jego czas to 10 godzin 56 minut i 46 sekund.

W 1988 roku wspinaczkę tą samą drogą odbył Francuz Marc Batard, który na szczyt wszedł po 22 godzinach i 29 minutach – bez korzystania z butli. Dziesięć lat później jeszcze szybciej bo w 20 godzin i 24 minuty na Everest wbiegł Kazi Sherpa (również bez tlenu z butli). Nepalczyk wspomógł się jednak dodatkowym tlenem podczas zejścia co wzbudziło kontrowersje i „skasowało” jego czas w „sportowych” tabelach. Co ciekawe, Tyler nie kontestuje takiego sposobu – dla niego najważniejsze jest samo wejście na szczyt.

Podgląd na track Andrewsa

„Północny” rekord należy wciąż do Hansa Kammerlandera. Włoch wspiął się w 1996 roku, bez wspomagania tlenem, drogą od Tybetu i zameldował się na szczycie po 16 godzinach i 45 minutach.

35-letni Andrews lubi szybko biegać po górach, jest posiadaczem ok. 70 rekordów na wielu szczytach świata. We wrześniu 2024 roku wbiegł w 9 godzin 52 minuty na Manaslu, pobijając najlepszy znany czas o ponad 2 godziny. A potem, w grudniu, pobił rekord wejścia (wybierając krótszy wariant) na Aconcaguę (6962 m), najwyższy szczyt Ameryki Południowej. Amerykanin ustanowił czas 4:32:20, poprawiając poprzedni rekord o 6 minut.

Swoje biegowe szlify zdobywał na nizinach, gdzie świetnie radził sobie również w klasycznym maratonie. W 2014 roku zajął 10. miejsce w California International Marathon z czasem 2:16:59, co dało mu kwalifikację do amerykańskich eliminacji olimpijskich w 2016 roku. Cztery lata później, w 2020 roku, ponownie zakwalifikował się do prób olimpijskich, wygrywając Vermont City Marathon w 2018 roku z czasem 2:17:44.

Warto wspomnieć o jego zdrowotnych problemach. W styczniu 1997 roku zdiagnozowano u niego aplazję szpiku – rzadką i potencjalnie śmiertelną chorobę krwi, która atakuje układ odpornościowy. Leczenie w Massachusetts General Hospital w Bostonie trwało przez cały 1997 rok, ale dzięki nowoczesnej medycynie i determinacji Tyler choroba przeszła w stan remisji, która trwa do dziś.

Źródło: Instagram Tylera Andrewsa, Instagram Christophera Fischera