Kwalifikacje olimpijskie w Szanghaju i Budapeszcie – zasady awansu

Już 16 maja w Szanghaju 160 kobiet i mężczyzn stanie do dwuetapowej rywalizacji, której efektem może być awans do najważniejszej imprezy sezonu, czyli Igrzysk Olimpijskich w Paryżu. Wśród nich znajdzie się piątka naszych reprezentantów. Wyjaśniamy dość skomplikowane zasady awansu.

OQS (Olympic Qualifier Series)

***

1. Ilu zawodników może wziąć udział w OQS (Olympic Qualifier Series) ?

Do dwóch edycji OQS w Szanghaju i Budapeszcie zakwalifikowało się 48 kobiet i 48 mężczyzn w dwuboju (bouldering i prowadzenie) oraz 32 kobiety i 32 mężczyzn w czasówkach. Oznacza to, że na liście startowej znajduje się łącznie 160 uczestników. Listę uczestników QQS możecie zobaczyć tutaj: Kwalifikacje olimpijskie w Szanghaju. Zawodnicy z szansą na awans olimpijski – lista.

System kwalifikacji OQS (Olympic Qualifier Series)

2. Ilu zawodników może zdobyć bilet na Igrzyska w QQS?

Łącznie 38 zawodników i zawodniczek ma szanse wywalczyć awans olimpijski. W konkurencji dwuboju 24 (12 dla kobiet i 12 dla mężczyzn) w czasówkach 14 (7 dla kobiet i 7 dla mężczyzn).

3. Jak będzie działał system punktacji na QQS?

Podczas samych zawodów, tak w Szanghaju, jak i w Budapeszcie, zasady rywalizacji i określanie kolejności pozostają tradycyjne dla danej dyscypliny. Jednak zawodnicy będą zdobywać punkty na każdym przystanku OQS na podstawie uzyskanego miejsca. Jak ustalono punktację, możecie zobaczyć na poniższej grafice.

Liczba punktów za uzyskane miejsce podczas jednej edycji Olympic Qualifier Series

O ostatecznej kolejności po zakończeniu dwóch edycji będzie decydowała suma punktów. Zawodnik z wyższą liczbą zebranych punktów będzie zaklasyfikowany wyżej. Jednak, ponieważ celem są igrzyska, niekoniecznie bilet dostaną ci wyżej sklasyfikowani.

W systemie klasyfikacyjnym Komitet Olimpijski kładzie nacisk na jak najbardziej zróżnicowaną reprezentację krajów podczas igrzysk. Tak, by jakaś nacja nie dominowała rywalizacji w danej dyscyplinie. W związku z tym obowiązują limity ilościowe, które ustalono dla wspinania na 2 reprezentantów na kraj. W związku z tym np. w sytuacji, gdy w czasówkach Polki zajmą cztery pierwsze miejsca w końcowej klasyfikacji QQS, bilet dostanie tylko jedna (kwalifikacje już ma Aleksandra Mirosław). W podobnej sytuacji jest np. reprezentacja USA w boulderingu.

Dodatkowym czynnikiem komplikującym kształt ostatecznych kwalifikantów do igrzysk są jeszcze dwie kolejne zasady.

Po pierwsze, Komitet Olimpijski zarezerwował po jednym miejscu (dla każdej dyscypliny i każdej płci) dla reprezentanta kraju gospodarzy. Celem jest zapewnienie lokalnej publiczność możliwości dopingowania własnym zawodnikom i zwiększenia zainteresowania wydarzeniem kibiców kraju organizatora. Zatem do Paryża pojedzie na pewno najlepiej sklasyfikowany zawodnik i zawodniczka francuska w każdej z dyscyplin. Ale uwaga, w przypadku gdy jakiś francuski zawodnik wywalczył już kwalifikację, kolejny Francuz musi swój awans wywalczyć. Taką sytuację mamy już w boulderingu, gdzie zapewniony awans ma Oriane Bretone.

Dodatkowo zarezerwowano jeszcze po jednym Universality Place. To miejsca dla sportowców z niedostatecznie reprezentowanych narodowych Komitetów Olimpijskich. Mają one na celu zwiększenie różnorodności krajów uczestniczących w programie sportowym Igrzysk Olimpijskich. Część krajów kwalifikuje dziesiątki, a nawet setki sportowców, a inne po zakończeniu kwalifikacji mają bardzo niewielu zawodników. O tym, jak te miejsca zostaną obsadzone, decyduje specjalna komisja składająca się z przedstawicieli Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, narodowych Komitetów Olimpijskich i federacji sportowych. W związku z tym pełnej listy zawodników zaraz po zakończeniu zawodów w Budapeszcie nie poznamy. Komisja ma terminy na obsadzenie tych miejsc.