Zmarł Zbigniew Wach (1947-2023)

W wieku 75 lat zmarł Zbigniew „Rami” Wach, taternik, alpinista, wspinacz skałkowy, instruktor. Autor wielu pierwszych przejść w skałkach i Tatrach.

Zbigniew Wach (fot. arch. Danuta Wach)

***

Urodził się w 1947 roku w Dąbrowie Górniczej. Zaczął wspinać się w 1967 na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Poprowadził tam wiele nowych i trudnych na owe czasy dróg, wśród nich są m.in. Droga Wacha VI+ (Turnia Lechwora, 1972), Przez trumnę VI+ (Skała z Grotą, 1974), Kołkówka lajt VI+ (Dziewica, lata 70.), Hokej VI.1 (Skała ze Spadającymi Gwiazdami, 1976), Filar wyklętych VI.1 (Turnia nad Kaskadami, 1974), Kukuczka-Wach VI+ (Połać Klasyczna, 1978), Komin w Bliźniaczej VI.1 (Bliźniacza Baszta, 1972).

W Tatrach poprowadził nowe drogi na Kazalnicy Mięguszowieckiej (Superdirettisima 1971, Superściek 1973, UFO 1978), Małym Młynarzu (Wielki komin 1972, Śląski filar 1972, Kolorowe sny 1978), Galerii Gankowej, Młynarczyku i Cybrynce.

Uczestniczył w pierwszych zimowych przejściach dróg na Małym Młynarzu (Direttisimy 1972 i Kurtykówki 1971) i w drugich przejściach zimowych dróg na Kazalnicy Mięguszowieckiej (Chrobaka-Heinricha,  Superdirettisimy, Direttisimy, Schody do nieba).

Południowa ściana Torre Trieste z linią polskiej drogi z lata 1972
(fot. Andrzej Mróz, topo Janusz Kurczab)

Wspinał się także w Alpach, gdzie między innymi uczestniczył w przejściu nowych dróg na Torre Trieste (Direttissima polska, 1972) i Cima del Bancon (pd.-wsch. filar, 1972). Dokonał 1. zimowego przejścia Via dell’Ideale (Marmolada, 1973), drogi Harlina-Robbinsa (Petit Dru, 1976) oraz drogi Comici-Benedetti (Civetta, 1979).

W 1974 roku w Górach Fańskich dokonał wejść nowymi drogami na szczyty Sacharnaja Gołowa i Pik Wilno. W 1989 nową drogą (Diamentowa Natasza) wszedł na Mount Kenya. Uczestniczył w wyprawach w Himalaje, na Nanga Parbat, Ganesh 2, Nilgiri oraz w Karakorum na Sosbun Spires.

Był autorem artykułów publikowanych w czasopismach górskich oraz zbioru opowiadań „Biwak nad Białą Wodą” (1993). Odznaczony został medalem „za wybitne osiągnięcia sportowe” (dwukrotnie srebrnym i raz brązowym).

Zbyszek i Duśka Wachowie w Podlesicach (fot. Karol Tkaczyk)

Wprowadził we wspinanie tysiące kursantów. Od 1991 roku wspólnie z żoną Danutą prowadził uznaną szkołę wspinaczkową w Rzędkowicach. Z Duśką, z którą znali się od 1969 roku, stanowili także świetny zespół wspinaczkowy, w 1978 roku zrobili wspólnie trzecie przejście zimowe Superdirettisimy na Kazalnicy Mięguszowieckiej.

Redakcja składa najszczersze kondolencje Rodzinie i Przyjaciołom

Źródła: WEGA, Jura Północna, Taternik, Master Topo, Tatry. Przewodnik szczegółowy