Świetny zjazd na Ziemi Baffina: „Polar Moon” (1200 m, 45 st.)
Specjalistki od zjazdów w styl big mountain Brette Harrington i Christina “Lusti” Lustenberger jako pierwsze zjechały na nartach wymagającym kuluarem na Mount Qulliqtaliujaq (Walker Citadel), górze wznoszącej się ponad fiordem Kangiqtualuk Agguqti (Walker Arm) na Ziemi Baffina.
***
Ziemia Baffina to druga pod względem wielkości wyspa Arktyki (po Grenlandii) i piąta na Ziemi. Zamieszkuje ją zaledwie 10 tys. ludzi, obszar w większości pokrywają skały – w środkowej części góry i lodowce, a poszarpana linia brzegowa tworzy liczne fiordy i półwyspy. Ten dziki obszar, odkryty na początku XVII wieku przez Williama Baffina, nie jest może bardzo popularnym, ale za to bez wątpienia atrakcyjnym celem wypraw eksploracyjnych, narciarskich i wspinaczkowych.
O wyzwaniach, którym trzeba stawić czoła i surowej urodzie Ziemi Baffina, opowiadał podczas festiwali górskich Marek Raganowicz, który wytyczył tam trzy światowej klasy drogi big wallowe: MantraMandala i Secret of Silence podczas samotnej wyprawy trwającej 12 tygodni w 2017 roku, oraz Superbalance z Marcinem Tomaszewskim w 2012 roku. Znane szczyty to Mount Odin (najwyższy – około 2143 m), Asgard, Thor (według niektórych źródeł największa zerwa skalna na świecie – 1250 m o średnim przewieszeniu wynoszącym 15 st.) i Polar Sun. Niezależnie od celu wyprawy na Ziemię Baffina są wymagające i niebezpieczne ze względu na samo odosobnienie, ukształtowanie terenu i klimat.
Narciarze zaglądają w ten zakątek globu chyba jeszcze rzadziej niż wspinacze, a co za tym idzie, powstające tu linie zjazdowe szybko zyskują rozgłos. To między innymi: The Inquisition, Model T, AC Cobra, Postage Stamp Couloir, Escort i dość popularny kuluar Polar Sun, pokonany po raz pierwszy w 2014 r. przez zespół Ross Hewitt – Marcus Waring – Tom Grant.
Brette Harrington i Christina Lusti to mocne zawodniczki, które razem jeździły już wielokrotnie. W 2021 roku zjechały nową linią z przełęczy pomiędzy szczytami Mount Burnham i Mount Grady w górach Monashee w Kolumbii Brytyjskiej: powstała Gold Card Couloir M4+ WI4 C0 60° 800 m. Towarzyszył im wtedy Andrew McNab.
Polar Moon, 1200 m, 45 st.
Harrington i Lusti odwiedziły Ziemię Baffina z większym zespołem The North Face w celu eksploracji okolic fiordu Kangiqtualuk Uqquqti (Sam Ford) i jego odnogi, fiordu Kangiqtualuk Agguqti (Walker Arm).
4 maja skialpinistki wspięły się na szczyt Mount Qulliqtaliujaq kuluarem południowym i zjechały na nartach inną drogą, a więc top down i bez znajomości warunków. W połowie zjazdu znajduje się 180-metrowy fragment seraków, który Harrington i Lusti pokonały zjeżdżając na linie.
Według alpinistek żleb poniżej seraków jest piękny. Christina Lusti skomentowała udany zjazd:
Miło było mieć u boku taką partnerkę jak Brette. Wspólnie wspinamy się i jeździmy na nartach bardzo często i mamy dobry flow. Myślę, że ta linia pod względem technicznym jest tak samo angażująca, jak każda inna, ale lokalizacja na Ziemi Baffina wynosi tę przygodę na inny poziom.
Harrington dodaje:
Wyprawa przeszła najśmielsze oczekiwania. Mieliśmy świetną ekipę oraz doskonałe warunki pogodowe i śnieżne przez cały czas. Nic nie może się równać ze zjazdami 1000-metrowymi żlebami i puchem przez 10 dni! Cieszę się, że miałam okazję poznać Ziemię Baffina z najlepszej strony.
Tak powstała nowa i wymagająca (na wielu poziomach) linia narciarska: Polar Moon, 1200 m, 45 st.
Gratulujemy!
Michał Gurgul
źródła: Brette Harrington, Christina Lusti, gripped.com, planetmountain.com, toponymes.rncan.gc.ca
***
Brette Harrington i Christina Lusti w akcji – film ze zjazdu Gold Card Couloir M4+ WI4 C0 60° 800 m w górach Kolumbii Brytyjskiej:
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA
