15 grudnia 2021 20:11

Nowe linie na Zadnim Granacie

W 2021 roku Adrian Koźbiał, Tomasz Nodzyński i Stanisław Bobak wytyczyli* na północno-zachodniej ścianie Zadniego Granatu kilka linii.

Zadni Granat, topo (fot. Radek Paprzycki, topo Stanisław Bobak)

Zadni Granat, topo (fot. Radek Paprzycki, topo Stanisław Bobak)

Depresja poszukiwaczy IV, Adrian Koźbiał, Stanisław Bobak, 14-08-2021

W prawej stronie dolnej części płn.-zach. ściany Zadniego Granata znajduje się charakterystyczny, głęboki, ciemny komin. Prawym ograniczeniem dolnej części komina jest turniczka zwana Żelazkiem. Droga prowadzi tym kominem.

Z piargów do nyży, z której przez okno skalne utworzone przez zaklinowany blok (IV) – najlepiej tyłem do ściany, to już czwarty taki „granacki kominek” – na piarżystą półkę. Przez kolejny próg (IV, zostawiony hak) i dalej kominem (IV) na siodełko za Żelazkiem (st. 1, 30 m).

Z siodełka stromym kominem (IV) do góry i jego górną częścią (III) na trawiasty zachodzik, gdzie komin się kończy. Stanowisko zakładamy z dwóch spitów (st. 2, 30 m).

Zachodzikiem od prawej dochodzi wariant „Cywiński-Ziemak” i nim w lewo pod ścianę, przez którą (IV) na płyty, którymi na Kozi Taras (st. 3, 60 m).

Ścianę nad Kozim Zachodem droga przechodzi pierwszą depresją na prawo od Żlebu Rubinowskiego. Przez Kozi Taras pod ścianki i nimi ściekiem w linii ww. depresji (II) na Kozi Zchód (st. 4, 50 m, stanowisko ze spitów).

Dalej łatwo pod depresję. Depresją przez trzy wymyte jasne progi o trudnościach III, IV, II do stanowiska z dwóch spitów (st. 5, 60 m).

Depresją łatwo około 100 metrów pod próg, przez który IV+ i dalej łatwo na kulminację ściany. Stanowiska wiercone znajdujące się wzdłuż depresji i komina są pozostałością po działaniach poszukiwawczych ratowników TOPRu z 2021 roku.

Żebro Joanny IV+, Adrian Koźbiał, Stanisław Bobak, 22-08-2021

Na prawo od żeberka z drogą „Kozłowski-Rubinowski” znajduje się krótkie żeberko, którym zaczyna się nasza droga.

Na lewo od ostrza ścianką (IV) do krótkiego zaciątka i z niego w prawo płytą (II) na łatwiejszy teren i nim na kulminację żeberka (st. 1, 50 m).

Ze stanowiska w lewo do litego, płytowego zacięcia idącego skośnie w lewo. Zacięciem (IV) pod jasną ściankę, którą (IV+) do krótkiej depresji i nią (II) na Kozi Taras (st. 2, 50 m).

Tarasem do jego najwyższej części, nad którą znajduje się depresja z dwoma zacięciami, lewym prowadzi „Wariant Cywińskiego”, idziemy prawym na Kozi Zachód (st. 3, 50 m).

Dalej w prawo do początku pierwszego żebra się na prawo od Żlebu Rubinowskiego. W żebrze na lewo od jasnego progu w „Depresji Poszukiwaczy” jest kominek, którym do góry (III) i ściankami nad nim (IV) na ostrze żeberka, którym (II) na siodełko (st. 4, 60 m).

Teraz łatwo żebrem pod widoczny próg (st. 5, 40 m).

Przez próg lewą stroną (IV+) pod kolejny próg, który pokonujemy (II) także od lewej (st. 6, 50 m).

Stąd łatwym żebrem na kulminację ściany.

Pilna depesza V-, Adrian Koźbiał, Tomasz Nodzyński, Stanisław Bobak, 17-11-2021

Pomiędzy drogami 47 Rocznica i Drogą Patrzykonta znajduje się depresja, w której górnej części jest charakterystyczne zacięcie, którego lewą ścianę tworzy lita, gładka płyta.

Depresją (III), stary hak, krucho, pod zacięcie (st.1, 45 m).

Do zacięcia i nim IV (krucho) na lewy skraj Koziego Tarasu i na bulę na prawo od jasnej płyty (st. 2, 45 m).

Na tarasie przecinamy Drogę Patrzykonta, która idzie lewą stroną jasnej płyty. Następnie skośnie w prawo (II) do wyraźnej trawiastej załupy idącej w lewo (st. 3, 30 m).

Prawym ograniczeniem górnej części załupy są strome ściany, z kolei prawym ograniczeniem tych ścian są dwie załupy. Prawą, niższą załupą prowadzi droga Kowalewski-Skierski natomiast lewą nasza droga. Ze stanowiska do załupy i nią najpierw trawiastym spiętrzeniem (II) pod prożek, przez który V- i dalej załupą (II) do końca, gdzie zakładamy stanowisko (st. 4, 25 m).

Przecinamy w tym miejscu drogę Kowalewski-Skierski, która idzie w lewo kominkiem. Ze stanowiska w przedłużeniu załupy przez ściankę z rysą (IV-) na łatwy teren, którym w lewo na Kozi Zachód. Z zachodu Lewą Depresją i końcówką Filara Staszla na odległy szczyt.

Stanisław Bobak

* Ściana Zadniego Granata opadająca w stronę Czarnego Stawu ma skomplikowaną budowę, a niektóre drogi nią prowadzące nie były dość dokładnie opisane. W związku z tym może istnieć wiele wariantów zrobionych przez taterników świadomie lub w poszukiwaniu danych dróg. Najdokładniej ściana została opisana przez Władysława Cywińskiego w 18 tomie Jego przewodnika. Nasze drogi zostały zrobione w oparciu o informację z tego źródła oraz własną wiedzę, niemniej jednak częściowo mogły być one wcześniej przechodzone




  • Komentarze na forum Dodaj swój wątek
    Brak komentarzy na forum