Waldemar Kowalewski o akcji ratunkowej na Annapurnie

Waldemar Kowalewski zrelacjonował dramatyczne wydarzenia na Annapurnie. Polski himalaista uczestniczył w akcji, która doprowadziła do uratowania trzech Rosjan z wysokości blisko 7 tys. metrów.

***

Waldemar w raz z Jarosławem Zdanowiczem zdobyli Annapurnę 16 kwietnia. Był to dzień, gdy na szczyt weszło ok. 40 osób. Polacy podczas wspinaczki korzystali z tlenu ratunkowego:

Decydujemy się na zarzucenie najtrudniejszego sportowego stylu wejścia na szczyt. Wyjmujemy z plecaków nasze Mini (3L) butle z tlenem ratunkowym, po 15 minutach jest olbrzymia różnica, jest zdecydowanie inaczej, jest to porażająca różnica, jest ciepło w palce u stóp i rąk. Przestają odmarzać.

Po zejściu ze szczytu Jarek ze względu na poważne odmrożenia jest ewakuowany śmigłowcem z bazy, a Waldemar po usłyszeniu informacji o zaginięciu trójki Rosjan (Siergieja Kondraszkina, Aleksandra Lutokina i Dmitrija Sinewa) postanawia włączyć się do akcji poszukiwawczej (pisownia oryginalna):

Zostałem bo moi koledzy Rosjanie, trzech ziomali, gdzieś zaginęli na powrocie ze szczytu. […] Postanowiłem że mogę coś zrobić, spakowałem się zabrałem radio trzy termosy gorącej wody i dobę po zejściu do bazy ze szczytu, wciąż zmarnowany poszedłem powoli godzinę w stronę do ABC, tam był świetny widok na okolice ponad obozem 2 i powyżej wysokości obozu c4.

Włączyłem za plecami, aby mnie nie oślepiały, po obu stronach 2 czołówki ze światłami ratunkowymi, pulsacyjnymi, jedną czerwoną, drugą białą. I siedzę pije gorącą herbatę bo zimno jak diabli, i siedzę siedzę i dupa i przymarzła do skały, na której siedziałem.

I stało się niemożliwe, przeszła chmura i zobaczyłem migające na biało światło czołówki, chłopcy wzywali pomocy z wysokości około 4 obozu poniżej 7000m. […] Poczekałem 2 godziny z tymi świecącymi za moimi plecami czołówkami aby się upewnić że są statyczni, że się nie przemieszczają nigdzie. Wróciłem o 3 rano do bazy, zgłosiłem i pokazałem zdjęcia na których uchwyciłem światła czołówki migające w zboczu ściany Annapurny bardzo wysoko w zboczu.

Błyskawicznie zorganizowano akcję śmigłowcową i już o 9:20 przyleciał śmigłowiec, którym zamierzano podjąć Rosjan ze zboczy Annapurny. W pierwszym, rozpoznawczym, locie uczestniczył Waldemar oraz Gezmen Szerpa:

Widzę ich, spoglądamy z Gezmenem, obok samotnego namiotu w zboczu góry na wysokości poniżej 7000 m stoją dwie postacie w całkowitej otchłani śniegu pół śnieżnych i przeraźliwie machają dwoma rękoma żeby ich zauważyć. Widzimy ich, widzimy, ale te miejsce nie nadaje się abyśmy mogli się tam desantować. Ze świetnym, skutecznym rozpoznaniem za pierwszym wysokim lotem, wracamy do bazy głównej.

Ze względu na konieczność zredukowania obciążenia Waldemar zostaje w bazie i w akcji podjęcia przy użyciu długiej liny uczestniczy już tylko Gezmen Szerpa i oczywiście pilot.

Ratownik desantuje się przy Rosjanach. Pojedynczo podczepia ich do liny spuszczonej ze śmigłowca, następnie są ewakuowani do bazy. W ostatnim locie sam wraca do bazy. Waldek pisze:

Wielki happy end ratowanych i całej akcji ratunkowej. To, że przeżyli wszyscy trzej, to wielkie szczęście chłopaków i zasługa nadzwyczajnych umiejętności pilota i świetnego doświadczonego górala Gezmena Szerpy, 2-krotnego zdobywcy Annapurny bez tlenu (2019 i 2021), tzw. dr. Annapurna.

Miałem szansę popracować z najlepszymi, to był zaszczyt.

Całość interesującej relacji Waldemara, także z jego wejścia na szczyt, wraz z dużą liczbą zdjęć i filmów znajdziecie na Jego profilu.