Nowe Master Topo – dwie wielkie ściany: Kazalnica i Niżnie Rysy
Ukazały się dwie nowe „mapy w pionie” spod znaku Master Topo. Są to Niżnie Rysy, ściana zachodnia, nr 19 w serii ściany Tatr oraz Kazalnica, całość latem, nr 20 w tej serii. Oba topo są w formacie podwójnym (B2), przy czym obraz Niżnich Rysów jest w układzie pionowym.
Topo Niżnich Rysów jest pierwszym w ogóle dużym przewodnikowym obrazem tej ściany. Obejmuje ponad 30 samodzielnych linii, w tym rozwikłane (często dotąd niezbyt jasno opisane) warianty dróg obiema depresjami i środkową grzędą Niżnich Rysów. Na tej ostatniej – po raz pierwszy podano dokładny przebieg efektownych wariantów środkiem pionowej kopuły szczytowej. Ponadto prawa grzęda ściany ma dodatkowy obraz dający wgląd w całą drogę Grzędą Tomkowych Igieł. Na ścianie Skrajnej Tomkowej Igły naniesiono dwie linie, dotąd nie mające publikowanych opisów (Grońskiego z 1953 oraz Waloszczyka z 1990). Aktualność danych sięga lipca 2020 (np. jest nowa 8-wyciągowa droga z 31 lipca 2020).
Topo Kazalnicy jest pierwszym obrazem przewodnikowym pokazującym na jednym ujęciu całość urwisk tego szczytu wraz z przyległościami i z naniesionymi liniami wszelkich znanych dróg. Chodzi o całość urwisk – to jest od wodospadu (nota bene najwyższego w Polsce) daleko w lewej części, pod progiem Wyżniego Czarnostawiańskiego Kotła, po bulę w prawej części ścian, tuż nad szlakiem na Przełęcz pod Chłopkiem (określoną kiedyś żartobliwie jako Mała Kazalnica).
Mapa obejmuje 82 samodzielne linie i uznane kombinacje dróg. Dla porównania i zasygnalizowania zmian najnowszy dotychczasowy przewodnik po Zerwie, „Kazalnica – drogi zebrane” Jana Żurawskiego z 2012, obejmuje 69 dróg i kombinacji. Master Topo zimowe z 2008, nr 12 w serii ściany Tatr, ma 41 linii (przy czym zdjęcie główne jest znacznie bardziej od lewej strony), zaś MasterTopo z 2002, nr 1 w serii, ma wkreślonych 25 dróg.
Najbardziej widoczne uzupełnienia dotyczą prawej części ściany (okolice drogi Korosadowicza i na prawo), gdzie od 2012 przybyło 7 linii, oraz lewej części ścian grzędy Mięguszowieciego Czarnego i lewej części Kotła Kazalnicy, dla których rozszyfrowano kilka najstarszych linii z lat 1955-1969.
Aktualność danych sięga wiosny 2020.
Na obu topo naniesiono kilkadziesiąt nazw i określeń formacji w ścianie oraz pewną liczbę nowo nazwanych obiektów w grani, a dla przeszło setki punktów w ścianie i na graniach podano wysokości szacowane z dokładnych danych Lidar.
W naszej księgarni znajdziecie oba przewodniki w promocyjnej cenie w pakiecie: Master Topo: pakiet Kazalnica latem i Niżnie Rysy.
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA


