Wirtualna Podróż w Muzeum Jerzego Kukuczki: nowy rozdział
13 lipca, w rocznicę zdobycia przez Jerzego Kukuczkę szczytu Nanga Parbat (1985 r.), uruchamiamy kolejny rozdział Wirtualnej Podróży w naszym Muzeum.
Wirtualne Muzeum to inicjatywa, z którą Fundacja Wielki Człowiek ruszyła w 2014 roku. Impulsem do rozpoczęcia jego budowy była dotacja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Był to motor do tego, aby zacząć pracę nad stworzeniem wirtualnej przestrzeni, w której moglibyśmy zaprezentować himalajską historię Jerzego Kukuczki i udostępnić archiwalia, które jako Fundacja gromadzimy, katalogujemy, opisujemy i zabezpieczamy od lat. Obecnie dysponujemy ponad 20 tysiącami zróżnicowanych archiwaliów i muzealiów – fotografiami z wypraw, filmami, nagraniami audio, dokumentami tekstowymi takimi jak dzienniki, listy, zapiski, ponadto sprzętem wspinaczkowym, strojami, odznaczeniami, nagrodami.
W grudniu 2014 roku udostępniliśmy witrynę o nazwie Wirtualne Muzeum Jerzego Kukuczki – składała się ona wówczas z 3 rozdziałów wirtualnej podróży, w czasie której odwiedzający muzeum wspinali się na ośmiotysięczniki zdobywane przez Kukuczkę. Zamieściliśmy w Muzeum także zakładkę Archiwum, w której można w sposób precyzyjny zobaczyć obecnie zdigitalizowane archiwalia, podzielone według wypraw, lat, nazwisk.
W muzeum oferujemy też krótką wycieczkę po początkach kariery himalaisty, a także odwiedziny w Izbie Pamięci w Istebnej. Obecnie pracujemy nad zbudowaniem kolejnych rozdziałów podróży, ulepszeniem istniejących działów i zmodernizowaniem całej platformy. W 2017 roku powstały kolejne trzy rozdziały Wirtualnej Podróży. W 2020 roku zapraszamy do nowego, rozbudowanego Muzeum – posiadającego już 9 podróży przez himalajskie szczyty, anglojęzyczną wersję językową, udogodnienia dla osób niepełnosprawnych oraz ponad 1500 nowy eksponatów w Wirtualnym Archiwum.
Projekt współfinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz z budżetu Miasta Katowice.
***
Wyprawa Klubu Wysokogórskiego w Krakowie pod kierownictwem Pawła Mularza w 1985 r.
Bazę wyprawy rozstawiono 26 maja na lodowcu Bazhin (3650 m) w dolinie Rupal. W ciągu kolejnych trzech tygodni stanęły trzy obozy: pierwszy – aż tysiąc metrów powyżej bazy, za polem pełnym niebezpiecznych rynien lawinowych (4730 m). Drugi, rozstawiono po zaporęczowaniu kolejnych sześciuset metrów w pionie (5330 m), a trzeci – pod kilkunastometrowym serakiem (6120 m). Po krótkim załamaniu pogody stanął również obóz czwarty (6600 m), usytuowany powyżej trudnej lodowej ściany.
11 lipca szturmowa czwórka w składzie Carlos Carsolio, Andrzej Heinrich, Jerzy Kukuczka i Sławomir Łobodziński przedostała się przez wielki lodowy serak i założyła obóz piąty (7200 m). Następnego dnia przystąpiono do ataku szczytowego, przerwanego jednak z powodu burzy. Po biwaku w jamie na lodowym polu (7800 m) rozpoczęto wspinaczkę stromymi polami śnieżnymi. 13 lipca o godzinie 13.15 cała ekipa stanęła na głównym wierzchołku.
Wejście odbyło się bez użycia tlenu, nową drogą po filarze południowo-wschodnim, jedną z największych formacji górskich świata – tzw. flanką Rupal.
Zapraszamy do odwiedzania Wirtualnego Muzeum, w którym można stąpać po stokach Nangi śladami Jerzego Kukuczki.
Katarzyna Zioło
Fundacja Wielki Człowiek
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA
