Iker i Eneko Pou będą gośćmi XXIII Festiwalu Górskiego w Lądku-Zdroju

W dniach 20-23 września odbędzie się XXIII Festiwal Górski im. Andrzeja Zawady w Lądku-Zdroju. Gośćmi festiwalu będą bracia Iker i Eneko Pou

Iker i Eneko Pou tworzą jeden z najdoskonalszych zespołów wspinaczkowych na świecie. Potwierdzają to liczne przejścia i autorskie projekty na wielkich ścianach całego świata, ale nie tylko. O doskonałości tego partnerstwa świadczą nie tylko metry wspinaczki i cyfra, ale także zażyłość i chęć dzielenia się kolejnymi wspinaczkowymi przeżyciami.

Bracia Pou (fot. arch. Ikera Pou)

***

Od niemal ćwierć wieku Iker przemierza świat w poszukiwaniu wyzwań. Najczęściej z Eneko, czasem również z innymi partnerami. Trudno byłoby przytoczyć tutaj listę sportowych dróg znajdujących się w kajecie Ikera – wystarczy powiedzieć, że w zakresie trudności 8c i 9a+ jest ich ponad 120. Dorobek Baska jest jednak tak imponujący, że jego wyczyny na drogach sportowych nikną w cieniu wielkich wypraw i przejść bigwallowych. Organizując co roku jedną lub dwie wyprawy, Iker skupia się na estetycznych celach w górach całego świata. Jak sam mówi, jego ulubionymi wspinaczkami jest „ostatnia i następna”:

W ciągu ostatnich lat skupiam się na drogach bigwallowych oraz alpejskich. Bardzo lubię całą otoczkę, przygodę, która wiąże się z takimi wspinaczkami – odwiedzanie nowych miejsc, poznawanie nowych ludzi, podróżowanie po świecie. Wspinanie sportowe dostarcza również wielu doznań, ale nie odnajdziesz tam tego co w górach. W którymś momencie zdałem sobie sprawę, że potrzebuję przynajmniej jednej takiej wyprawy w ciągu roku – potrzebuję przygody!

Iker urodził się w 1977 roku, dwa lata później niż Eneko. Nim ukończył 10 lat, zdobył wiele szczytów w Pirenejach, a w roku 1992 wszedł wraz z ojcem na Mont Blanc. W wieku 17 lat przeszedł swoją pierwszą drogę 8a – Sentido de la Vida w Etxauri. Co ciekawe, pokonał ją OS. W tym czasie jego brat rozwijał silnie swoje umiejętności narciarskie.

W 1995 roku Iker wpisał do kapownika drogę Gora Begira ez dago Nekerik 8b+ na El Convento (Álava). Rok później porowadził swoje pierwsze 8c – Mala Vida w Oñate. Jego brat był już wtedy wytrawnym narciarzem, na swoim koncie miał m.in. takie zjazdy jak: Couloir de la Y (45º / 300m) na Peña Telera w Pirenejach, Norte de la Munia (50º / 850m) i Couloir Swan (45- 50 º / 600 m) w Pirenejach Francuskich. W tym samym roku Iker i Eneko zostali instruktorami w Escuela Vasca de Alta Montaña (Baskijska Szkoła Wspinaczkowa).

W 1997 bracia Pou dokonali pierwszego klasycznego przejścia Pilar del Cantábrico (8a +/ 500 m) na Naranjo de Bulnes. W roku 1998 Iker pokonał Guenga 8c+ w Baltzola (pierwsza droga o takim stopniu trudności w kraju Basków). Jednym z przełomowych momentów w jego wspinaczkowej „karierze” było powtórzenie Action Direct 9a. Dokonał tego w 2000 roku.

W 2002 roku bracia połączyli siły na drodze Silbergeier (8b +/ 250 m) w Ratikonie. W tamtym roku Iker pokonał również Sorginetxe 8B+, pierwszy boulderowy problem o takiej wycenie w Hiszpanii.

„Potrzebuję przynajmniej jednej takiej wyprawy w ciągu roku – potrzebuję przygody!” (fot. arch. Ikera Pou)

Rok później rozpoczyna się jedno z najbardziej znanych osiągnięć braci Pou – projekt „Siedem Ścian, Siedem Kontynentów”. W latach 2003-2007 zdobywają jedne z najbardziej spektakularnych ścian na każdym z kontynentów. Są to:

  • El Niño (8a +/ 850 m) na El Capitan, Yosemite – drugie klasyczne powtórzenie drogi
  • Zunbeltz (8b +/ 500 m) na Naranjo de Bulnes – pierwsze klasyczne przejście
  • Bravo les Filles (8b +/ 600 m), Madagaskar – pierwsze klasyczne przejście
  • Free Route (7b / 65 m), the Totem Pole, Tasmania – pierwsze hiszpańskie klasyczne przejście
  • Eternal Flame (8a / 1100 m) plus Variante Pou (8a,) wariant Eternal Flame na Trango Tower, Karakorum
  • Supercanaleta (6c /M6  / 2000 m), Fitz Roy, Patagonia
  • Azken Paradisua (7a / M6 / 90º / 760 m) – klasyczne przejście nowej drogi na dziewiczy szczyt Peak Zerua

Tym ostatnim wyczynem w 2007 roku bracia zakończyli swój wielki projekt. W międzyczasie Iker wspinał się również sportowo, a także dokonywał ważnych przejść na wielkich ścianach. Pokonał drogi:

  • Mendeku (9a)
  • Baing de Sang (9a)
  • El Quinto Imperio (8b / 500 m), Naranjo de Bulnes – pierwsze klasyczne przejście
  • Lugorri (8c +/ 250 m), Naranjo de Bulnes – otwarcie drogi i pierwsze klasyczne przejście
  • New Age (8a / 250 m), Szwajcaria
  • Freedom (8b / 300 m), Austria
  • Elefhantenohr (7c +/ 300 m), Wendestock, Szwajcaria

W 2008 roku Iker odwiedził ponownie dolinę Yosemite. Jego łupem padły drogi Regular (5.12b / 250 m) na Half Dome oraz Astroman (5.11 c/450 m) na Washington Column. Rok 2009 to dla niego głównie okres eksploracji argentyńskich pięciotysięczników:

  • Pachamama (5a / 1000 m), Morro Von Rosen (5450 m) – pierwsze przejście południowej ściany
  • Vitoria-Gasteiz (85 º / 600 m), Aguja Negra (5350 m) – pierwsze przejście południowej ściany
  • Gure Etxea (60 º / 900 m), Chañi Grande (5896 m), Punta Ibañez (5888 m) i trawers do Chañi Central – pierwsze przejście północnej ściany Punta Ibañez
  • Marcados por el Chañi (85 º / 650 m), Chañi Chico (5570 m) – pierwsza wspinaczka na południowej ścianie

W tym samym roku bracia dokonali pierwszego klasycznego przejścia Orbayu (8c+, 500 m) w Naranjo de Bulnes. Tym samym przesunęli granice wspinaczki bigwallowej.

W 2010 roku zrealizowali kolejny ambitny projekt. W ramach „The Hardest Alp” pokonali klasycznie trzy z najtrudniejszych alpejskich dróg w ciągu jednego sezonu. Były to Solo per Vechi Guierrieri (8c / 150 m), Pan Aroma (8b / 500 m) i Zahir (8b+/ 300 m). W międzyczasie Iker dokonał pierwszego powtórzenia sportowej drogi Demencia Senil 9a+ w Margalefie.

W 2011 roku Iker otworzył nową drogę Clasica Moderna (6c / 1800 m) w masywie Mont Blanc. We Włoszech przeszedł OS Atraveso il Pesce (7b+/ 1000 m) na Marmoladzie. Wyprawa do Brazylii zaowocowała natomiast pierwszymi klasycznymi przejściami w ciągu jednego dnia dróg: Vía del Tótem (8a / 300 m) na Pao de Azúcar oraz Athalio del Diablo (8a+/ 400 m) na Cristo Corcovado.

W trakcie wyprawy na Ziemię Baffina w 2012 roku Iker otworzył i przeszedł klasycznie trzy drogi w Perfection Valley: The Door (8b / 630 m), Hotel Mónica (6b+ / 320 m), Levi is Coming (6b / 490 m).  Sportowo w tym roku poprowadził jako pierwszy Nit de Bruixes 9a+.

Podczas kolejnej wyprawy do Patagonii w 2013 roku Iker pokonał klasycznie Ferrari (IV / 6/ 95º / 1000 m) na Cerro Torre. Bliżej domu otworzył Kolpez Kolpe (7c+/ 8a / 170 m) w Sierra de la Tramuntana na Majorce oraz dokonał pierwszego klasycznego przejścia Tarrago (8b +/ 240 m) w Montserrat.

W 2014 roku Eneko poprowadził drogę Perestroika (8c) na Majorce. W kolejnym sezonie także na Majorce Iker pokonał jako pierwszy Reikiavik Energy 9a. W 2016 roku Iker dorzucił tu kolejną 9a – Cleopatra Original. W Hiszpanii zrobił przejście Marejada fuerza 6 (8a +/ 500 m), a w Parku Narodowym Zion w USA przeszedł OS liczącą 400 metrów, tradową drogę Moon and Butress 7c.

W lutym zeszłego roku bracia otworzyli w Patagonii nową drogę i dokonali jej pierwszego przejścia – powstała ¡Aupa 40! (M7 85˚ 5+).  Bracia Pou pokonali ją w ciągu jednego dnia, korzystając z naturalnej asekuracji.

W 2017 roku, podczas kolejnej wyprawy o nazwie Perú Expedición, bracia dokonali pierwszego klasycznego przejścia Qua si Ancora (7c+/ 8a, 600 m) w Valle de Rurec, a także poprowadzili nową drogę  Zerain (8a / 850 m).

Tradycyjnie już Iker przeszedł w zeszłym roku kolejną 9a na Majorce – Odisea Americána.

Jak można przypuszczać, lista przejść Ikera w tym roku nie jest jeszcze zamknięta. Jednak kilka pozycji zasługuje już na uwagę. Tym razem są to „przygody” – jak powiedziałby Iker – afrykańskie:

  • Agur (8a+?) Taghia, Maroko – nowa droga
  • Leve Leve (8b+/ 450 m), Cao Grande, Sao Tomé – nowa droga
  • Nubivagant (8b /450  m), Cao Grande, Sao Tomé – pierwsze klasyczne przejście

W „gąszczu” eksploracji Ikera łatwo jest się zagubić. Z pewnością jest wiele wartościowych przejść tego genialnego hiszpańskiego wspinacza, które uszły naszej uwadze. Mamy jednak nadzieję, że ta skrócona lista wybitnych osiągnięć oddaje wystarczająco dorobek Ikera Pou oraz jego wpływ na rozwój światowego wspinania.

Z braćmi Pou zobaczymy się już niedługo, w dniach 20-23 września, na Festiwalu Górskim w Lądku-Zdroju (fot. arch. Ikera Pou)

Michał Gurgul




  • Komentarze na forum Dodaj swój wątek
    Brak komentarzy na forum