Master Topo – „Kościelec i Zadni Kościelec” po raz trzeci!

W sierpniu 2018 ukazało się kolejne, trzecie już wydanie zbiorczego topo zachodnich ścian Kościelców, opracowane i wydane przez Master Topo w serii „ściany Tatr”, jako numer 5 tej serii (dokładniej 5”, 5 bis).

Grzegorz Głazek: Kościelec i Zadni Kościelec, ściany zachodnie, wydanie 3, 2018, seria „ściany Tatr”

***

W obecnym wydaniu liczba dróg i samodzielnych dużych wariantów wynosi 89 (57 niezależnie numerowanych linii na Kościelcu i 32 na Zadnim Kościelcu). Wzrosła zatem o około 50%  – z łącznie 58 dróg – w stosunku do pierwszego wydania topo Kościelców z 2003 roku, przy czym na samym Zadnim Kościelcu wzrost ten był aż dwukrotny (z 16 na 32). Zaś w stosunku do wydania 2. ze stycznia 2014 roku, łączna liczba dróg wzrosła o 15, w tym na Zadnim Kościelcu przybyło 10 niezależnych dróg.

Dodatkowo, dzięki ostatniej aktywności eksploracyjnej młodych zakopiańczyków, wyjaśniły się też przebiegi i wyceny jeszcze 4 dróg, dotąd praktycznie nieznanych, m. in. w górnej prawej części ściany Kościelca (w tym Depresja Dziędzielewiczów i zwłaszcza Książkowe Zacięcie Wojciecha Bryły z połowy lat 1980., okazały się drogami ładnymi – w zacięciu oryginalny wariant VI+/VII- wprost u góry dało się ominąć łatwiejszym terenem, wychodząc z zacięcia w prawo).

Na Zadnim Kościelcu pojawiły się pierwsze drogi o solidnej cyfrze (VII i więcej) oraz projekt około IX-.  Przypomniano też nieznaną, ale psychologicznie wymagającą, tradową drogę Kuby Rozbickiego i Jacka Patrzykonta Zorro reaktywacja z 2006 roku, której opis dotąd nie był rozpowszechniony. Ogólnie mapa-topo Kościelców ukazuje stan dróg i zjazdów z końca lata 2017.

Drogi w obecnym wydaniu przenumerowano (teraz osobne numery ma 89 linii), ale intuicyjną identyfikację tras z wydania 2. ułatwia zachowanie kolorów i typu kreski większości dotychczasowych dróg (czyli np. Sprężyna nadal jest na czerwono, zaś Wariant H ciemnożółty; warto przypomnieć, że przy pomiędzy wydaniami 1. na 2. zachowano całościową numerację, a nowe drogi uzyskiwały numery typu 11’, 11”, natomiast częściej zmieniano wtedy kolory i typy linii).

Fragment przewodnika mapowego, środek ścian Zadniego Kościelca, wzrost liczby dróg pomędzy Filarem Surdela (nr 27) z prawej strony a wariantami Bromowicza i Dziędzielewiczów (21) z lewej strony. Drogi 22, 23 i 25 wytyczono zaraz po wydaniu pierwszym, drogi 24 i 26 powstały po wydaniu drugim, rok oraz trzy lata temu.

Ponadto uporządkowano i dodano nazwy kulminacji w grani (łącznie 9 obiektów, z czego 5 miało już nazwy od Witolda H. Paryskiego, oznaczone tu na plakacie-topo „daszkiem” przed nazwą).

Podano też dokładne wysokości dla łącznie 14 obiektów w grani. Dodatkowo naniesiono 18 punktów wysokościowych u podnóża skał i na trawersach kończących wspinaczki, co pozwala precyzyjniej określać wysokości ścian i poszczególnych dróg (wysokości te uzyskano dzięki od niedawna dostępnym danym z lotniczego skanowania laserowego Lidar, co na ogół daje precyzję oszacowań rzędu kilku metrów pod ścianami i około 1 m dla obiektów na grani – owe wysokości oszacowane z danych Lidar oznaczono na obrazie gwiazdką).

Przy okazji obecnego wydania topo, a także patrząc na stan eksploracji zachodnich urwisk Kościelców, można powiedzieć, że rośnie na nich ilościowy udział dróg na Zadnim Kościelcu. Drogi tam nie mają takich pionów i okapów jak główne spiętrzenie Kościelca, ale oferują znacznie więcej płytowego wspinania o trudnościach typu V do VI+. Zaś w niektórych przypadkach, od roku-dwóch, nawet o dwa stopnie więcej. Również obrzeża najstromszych ścian Kościelca zostały ostatnio „doeksplorowane”. Innymi słowy, Kościelce się „demokratyzują” – w ich zachodnich urwiskach wzrasta rola Zadniego Kościelca oraz liczba dróg o trudnościach „dla ludzi” i o asekuracji „zwyczajnej jak na Tatry” (czyli w dużej części tradowej). Dużo wolniej, ale także, poszerza się zasięg terenowy projektów trudniejszych.

Układ graficzny zmienił się nieznacznie: całe topo jest o pół centymetra szersze, zdjęcie zimowe w lewym dolnym rogu powiększono o około 6%, ramka z zastrzeżeniami została przesunięta w prawy dolny róg.

Grzegorz Głazek

Ten przewodnik oraz inne plakaty z serii Master Topo są dostępne w księgarni wspinanie.pl.

Kościelce, dostępne wersje składana i rolowana.

Grzegorz Głazek: Kościelec i Zadni Kościelec, ściany zachodnie, wydanie 3, sierpień 2018, seria „ściany Tatr”, pozycja nr 5”. Wydawca Master Topo, współproducent wydania i dystrybutor Antykwariat Górski Filar. ISBN 978-83-64147-06-7, 978-83-88908-36-1. Format B2 w poziomie (66,5 x 48 cm), składana mapowo do formatu ok. 11×24 cm, w mocnych foliowych kieszonkach. Dostępne są też wersje rolowane.