Master Topo – „Kościelec i Zadni Kościelec” po raz trzeci!
W sierpniu 2018 ukazało się kolejne, trzecie już wydanie zbiorczego topo zachodnich ścian Kościelców, opracowane i wydane przez Master Topo w serii „ściany Tatr”, jako numer 5 tej serii (dokładniej 5”, 5 bis).

Grzegorz Głazek: Kościelec i Zadni Kościelec, ściany zachodnie, wydanie 3, 2018, seria „ściany Tatr”
***
W obecnym wydaniu liczba dróg i samodzielnych dużych wariantów wynosi 89 (57 niezależnie numerowanych linii na Kościelcu i 32 na Zadnim Kościelcu). Wzrosła zatem o około 50% – z łącznie 58 dróg – w stosunku do pierwszego wydania topo Kościelców z 2003 roku, przy czym na samym Zadnim Kościelcu wzrost ten był aż dwukrotny (z 16 na 32). Zaś w stosunku do wydania 2. ze stycznia 2014 roku, łączna liczba dróg wzrosła o 15, w tym na Zadnim Kościelcu przybyło 10 niezależnych dróg.
Dodatkowo, dzięki ostatniej aktywności eksploracyjnej młodych zakopiańczyków, wyjaśniły się też przebiegi i wyceny jeszcze 4 dróg, dotąd praktycznie nieznanych, m. in. w górnej prawej części ściany Kościelca (w tym Depresja Dziędzielewiczów i zwłaszcza Książkowe Zacięcie Wojciecha Bryły z połowy lat 1980., okazały się drogami ładnymi – w zacięciu oryginalny wariant VI+/VII- wprost u góry dało się ominąć łatwiejszym terenem, wychodząc z zacięcia w prawo).
Na Zadnim Kościelcu pojawiły się pierwsze drogi o solidnej cyfrze (VII i więcej) oraz projekt około IX-. Przypomniano też nieznaną, ale psychologicznie wymagającą, tradową drogę Kuby Rozbickiego i Jacka Patrzykonta Zorro reaktywacja z 2006 roku, której opis dotąd nie był rozpowszechniony. Ogólnie mapa-topo Kościelców ukazuje stan dróg i zjazdów z końca lata 2017.
Drogi w obecnym wydaniu przenumerowano (teraz osobne numery ma 89 linii), ale intuicyjną identyfikację tras z wydania 2. ułatwia zachowanie kolorów i typu kreski większości dotychczasowych dróg (czyli np. Sprężyna nadal jest na czerwono, zaś Wariant H ciemnożółty; warto przypomnieć, że przy pomiędzy wydaniami 1. na 2. zachowano całościową numerację, a nowe drogi uzyskiwały numery typu 11’, 11”, natomiast częściej zmieniano wtedy kolory i typy linii).

Fragment przewodnika mapowego, środek ścian Zadniego Kościelca, wzrost liczby dróg pomędzy Filarem Surdela (nr 27) z prawej strony a wariantami Bromowicza i Dziędzielewiczów (21) z lewej strony. Drogi 22, 23 i 25 wytyczono zaraz po wydaniu pierwszym, drogi 24 i 26 powstały po wydaniu drugim, rok oraz trzy lata temu.
Ponadto uporządkowano i dodano nazwy kulminacji w grani (łącznie 9 obiektów, z czego 5 miało już nazwy od Witolda H. Paryskiego, oznaczone tu na plakacie-topo „daszkiem” przed nazwą).
Podano też dokładne wysokości dla łącznie 14 obiektów w grani. Dodatkowo naniesiono 18 punktów wysokościowych u podnóża skał i na trawersach kończących wspinaczki, co pozwala precyzyjniej określać wysokości ścian i poszczególnych dróg (wysokości te uzyskano dzięki od niedawna dostępnym danym z lotniczego skanowania laserowego Lidar, co na ogół daje precyzję oszacowań rzędu kilku metrów pod ścianami i około 1 m dla obiektów na grani – owe wysokości oszacowane z danych Lidar oznaczono na obrazie gwiazdką).
Przy okazji obecnego wydania topo, a także patrząc na stan eksploracji zachodnich urwisk Kościelców, można powiedzieć, że rośnie na nich ilościowy udział dróg na Zadnim Kościelcu. Drogi tam nie mają takich pionów i okapów jak główne spiętrzenie Kościelca, ale oferują znacznie więcej płytowego wspinania o trudnościach typu V do VI+. Zaś w niektórych przypadkach, od roku-dwóch, nawet o dwa stopnie więcej. Również obrzeża najstromszych ścian Kościelca zostały ostatnio „doeksplorowane”. Innymi słowy, Kościelce się „demokratyzują” – w ich zachodnich urwiskach wzrasta rola Zadniego Kościelca oraz liczba dróg o trudnościach „dla ludzi” i o asekuracji „zwyczajnej jak na Tatry” (czyli w dużej części tradowej). Dużo wolniej, ale także, poszerza się zasięg terenowy projektów trudniejszych.
Układ graficzny zmienił się nieznacznie: całe topo jest o pół centymetra szersze, zdjęcie zimowe w lewym dolnym rogu powiększono o około 6%, ramka z zastrzeżeniami została przesunięta w prawy dolny róg.
Grzegorz Głazek
Ten przewodnik oraz inne plakaty z serii Master Topo są dostępne w księgarni wspinanie.pl.
Grzegorz Głazek: Kościelec i Zadni Kościelec, ściany zachodnie, wydanie 3, sierpień 2018, seria „ściany Tatr”, pozycja nr 5”. Wydawca Master Topo, współproducent wydania i dystrybutor Antykwariat Górski Filar. ISBN 978-83-64147-06-7, 978-83-88908-36-1. Format B2 w poziomie (66,5 x 48 cm), składana mapowo do formatu ok. 11×24 cm, w mocnych foliowych kieszonkach. Dostępne są też wersje rolowane.
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA
