Piolets d’Or: czarne chmury nad Ueli Steckiem?

Za kilka dni zostaną wręczone Złote Czekany, najważniejsza światowa nagroda alpinistyczna. W ramach tego wydarzenia odbędzie się debata, której temat będzie wyjątkowo intrygujący: dowody przejścia w alpinizmie wyczynowym.

Organizatorzy wydarzenia, jak można sądzić z zaprezentowanych do tej pory materiałów, postanowili roztrząsać temat na konkretnych, kontrowersyjnych przykładach. Chronologicznie są to wejście na Cerro Torre (Cesare Maestri), samotne przejście południowej ściany Lhotse (Tomo Česen) oraz… dokonania Ueli Stecka.

Annapurna – droga Stecka (fot. alpinist.com)

Przypomnijmy, że w 2013 roku Steck pokonał samotnie, nową drogą, południową ścianę Annapurny. Akcja górska zajęła Szwajcarowi zaledwie 28 godzin z bazy wysuniętej do wierzchołka i z powrotem. Było to przejście na miarę XXI wieku i jedno z najwybitniejszych dokonań himalajskich ostatniej dekady.

Jednak z czasem zaczęły pojawiać się wątpliwości. Steck nie przedstawił dowodu na swoje dokonanie (zdjęcia szczytowego, śladu GPS), nie widzieli go w pobliżu szczytu znajdujący się w bazie członkowie wyprawy. O tych i innych wątpliwościach na kilka dni przed wręczeniem Złotych Czekanów w 2014 roku pisał m.in. francuski Le Monde: „Annapurna, góra wątpliwości”.

Laureaci Złotego Czekana 2014: Ueli Steck, Rafał Sławiński i Ian Welsted

Kapituła nagrody wtedy nie wzięła pod uwagę wysuwanych argumentów i Złoty Czekan powędrował m.in. do Ueliego Stecka. Trudno oprzeć się wrażeniu, że zorganizowana w tym roku debata jest próbą wyjścia z tej sytuacji. Polskiemu czytelnikowi od razu nasuwają się analogie związane ze sprawą Malanphulan i nagrodą „Jedynka”, którą także przyznano mimo zgłaszanych wątpliwości.

Wracając do Ueliego i materiałów dotyczących innych jego przejść. Ich autorem jest Rodolphe Popier. Francuz wykonał gigantyczną pracę, porównał dokumentację fotograficzną, zmieniające się relacje samego Stecka oraz relacje uczestników wyprawy. Pokusił się także o porównawczą analizę czasową rekordowego wejścia. Popier nie poprzestał na Annapurnie, wziął na warsztat również samotne rekordowe wejście Stecka na Shishapangmę w 2011.

Wytrwałych i dociekliwych zachęcam do zapoznania się dokumentacją przygotowaną przez Popiera. Warto zacząć od jednostronicowego podsumowania (ostatni dokument w liście poniżej).

• Ueli Steck, Shisha Pangma 2011, solo
• Ueli Steck, Shisha Pangma 2016 maj, próby Steck-Gottler
• Ueli Steck, Shisha Pangma, podsumowanie
• Ueli Steck, Annapurna 2013, solo
• Ueli Steck, Annapurna, podsumowanie

Co wyniknie z dyskusji 13 kwietnia? Zobaczymy. Oficjalnie ma być okazją do wypracowania doskonalszych reguł przyznawania nagrody. Wezmą w niej udział dziennikarze i historycy Kelly Cordes, Rodolph Popier, Jean-Jacques Prieur, zawodowi alpiniści Thomas Huber i Sébastien Ratel oraz reprezentujący instytucje Christian Trommsdorff (GHM), Lindsay Griffin (Alpine Club, American Alpine Journal) i George Lowe (American Alpine Club).

Mysza

Źródło: Piolets d’Or