Zapalmy świeczki tym, którzy odeszli…
W ostatnim roku odeszło od nas wielu wspaniałych wspinaczy, ludzi gór, przyjaciół, których podziwialiśmy i którzy byli dla nas inspiracją. Będąc na grobach bliskich zapalmy świeczki i pomyślmy także o nich.

Patric Edlinger
Długie blond włosy, na głowie opaska, krótkie spodenki lub skiny i ten charakterystyczny, elegancki styl wspinania. W latach 80. XX wieku Patrick Le Blond Edlinger był jednym z pionierów wspinania sportowego, podnosił standardy i przesuwał granice. >>

Janusz Nabrdalik
Wspinacz skalny, himalaista – na swoim koncie miał wspinaczki w Tatrach, Dolomitach, Alpach, górach Szkocji i w Anglii. Był na dwóch ekspedycjach w Himalajach – Ganesh II i na południowej ścianie Lhotse. Ze wspinaniem był związany 40 lat – swoją pasję łączył z pracą. Markę firmy Lhotse zna z pewnością większość wspinaczy w Polsce. Trudno znaleźć kogoś, kto nie wspinał się w uprzężach, które Janusz produkował od końca lat 80. W ich projektowanie wkładał całe swoje doświadczenie górskie i pasję. >>

Maurice Herzog
Kierownik wyprawy i współzdobywca pierwszego z ośmiotysięcznych szczytów Ziemi – Annapurny (8091 m). Nawet kładąc na szali kontrowersyjne strony jego charakteru i publikacji, Maurice Herzog jawi się jako pierwszoplanowa postać światowego alpinizmu. Był jednocześnie wodzem i walczył w pierwszym szeregu. >>

Maciej Berbeka
Był przewodnikiem tatrzańskim i międzynarodowym IVBV/UIAGM, a także ratownikiem TOPR. Zaczął uprawiać taternictwo w 1969 roku w wieku 15 lat. Później wspinał się w wielu górach świata – Kaukazie, Alpach, Pamirze i Kanadyjskich Górach Skalistych. W 1981 roku wszedł na Annapurnę (8091 m) nową drogą na południowej ścianie. Oprócz ostatniego i zakończonego tragicznie zdobycia Broad Peaku, ma jeszcze na koncie dwa pierwsze wejścia zimowe na ośmiotysięczniki: Manaslu i Cho Oyu. >>

Tomasz Kowalski
Wspinał się w Tatrach, Alpach, Andach, górach Alaski, w Pamirze i Tien Szanie. W 2010 roku przeszedł 100-kilometrowy trawers masywu Denali (Mount McKinley, 6146 m). W 2011 r. w ciągu jednego sezonu wszedł na cztery siedmiotysięczniki byłego ZSRR. Za to osiągnięcie przyznano mu wyróżnienie w konkursie Kolosy. W marcu tego dokonał pierwszego zimowego wejścia na Broad Peak, zginął podczas zejścia. >>

Wanda Henisz-Kamińska
Nestorka polskiego taternictwa, członek honorowy Klubu Wysokogórskiego Warszawa. W roku 1932 zamieszkała w Zakopanem i tam zaczęła poznawać Tatry. Początkowo uprawiała turystykę i narciarstwo, aż do grona taternickiej elity wprowadził ją Wawrzyniec Żuławski. Świetnie wspinała się w skale. Ma w tatrzańskim dorobku przeszło 20 nowych dróg i wariantów. >>

Antoni Janik
Zaczął wspinać się w 1953 roku, jednak taternictwo traktował raczej rekreacyjnie. Poza Tatrami wspinał się w Alpach, Kaukazie i w górach Turcji. W latach 1969-1974 był ostatnim prezesem Klubu Wysokogórskiego, przekształconego następnie w PZA. W czasie jego prezesury doszło do rozkwitu polskiej działalności wyprawowej w góry najwyższe: ruszyły wyprawy w Karakorum, zainicjowano himalaizm zimowy (Noszak 1973). >>

Aleksiej Bołotow
Jeden z najwybitniejszych rosyjskich alpinistów. Dwukrotnie zdobył Złoty Czekan: w 1998 roku za nową drogę zachodnią ścianą Makalu (8485 m) i w 2005 za zdobycie środka północnej ściany Jannu (7710 m). Jednak największym jego osiągnięciem było wejście na K2 nową drogą zachodnią ścianą w 2007 r. >>

Artur Hajzer
Jeden z najbardziej doświadczonych polskich himalaistów, kierownik programu „Polski Himalaizm Zimowy 2010-2015”. Zaczął wspinać się bardzo wcześnie. Od roku 1982 brał udział w wielu wyprawach w Himalaje i Karakorum. Jego dokonania przeszły do historii himalaizmu światowego. >>

Zdeněk Hrubý
Jeden z najwybitniejszych himalaistów czeskich, prezes Czeskiego Związku Alpinizmu (ČHS). W jego dorobku znajduje się wiele wybitnych osiągnięć w różnych górach świata. Był na ośmiu szczytach ośmiotysięcznych, w tym również na Gasherbrumie I, gdzie tragicznie zakończył życie. >>

Konstanty Miodowicz
Wspinał się w latach 70. i to na najwyższym poziomie. W Tatrach Polskich przeszedł m.in. kilka trudnych dróg na Kazalnicy Mięguszowieckiej (m.in. samotnie drogę Łapińskiego i Paszuchy) i na Małym Młynarzu. Ma także nową drogę na zachodniej ścianie Kościelca (Droga Kostka, VI+ A2). Należał do pokolenia Kaskaderów, formacji która nadawała ton wspinaczce skałkowej w latach 70. Kaskaderzy zrewolucjonizowali polskie wspinanie. >>

Władysław Cywiński
Był ratownikiem TOPR, przewodnikiem tatrzańskim i oczywiście taternikiem. Uważany za jednego z największych znawców Tatr, o czym łatwo można się przekonać biorąc do rąk wielotomowy przewodnik jego autorstwa. Do tej pory ukazało się 18 tomów tego wyjątkowego wydawnictwa. Był również autorem książki „Góral z Wilna. Tatry, seks, polityka”. Włodek wszedł na wszystkie nazwane szczyty i turnie w Tatrach, wspinał się od 1959 roku, a za największe swoje osiągnięcie uważał samotne przejście głównej grani Tatr w ciągu trzech i pół dnia. >>
Wszystkim, którzy odeszli najpiękniejszych dróg za granią…
Redakcja wspinanie.pl
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA
Kogoś chyba brakuje
A Kostek Miodowicz? Myślę, że zasługuje na wzmiankę.
Odpowiedzi: 6