Obijanie w TPN pod nadzorem

Dyrekcja Tatrzańskiego Parku Narodowego postanowiła nam wspinaczom przypomnieć, że wspinanie na terenie Parku podlega regulacjom prawnym, a jedna z tych regulacji dotyczy instalowania stałych punktów asekuracyjnych.

W piśmie z dn. 10 grudnia 2008 roku do PZA dyrektor TPN, Paweł Skawiński pisze:

Uprzejmie przypominam, że zgodnie z zarządzeniem w sprawie uprawiania taternictwa na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, montaż stałych punktów asekuracyjnych dozwolony jest po uzyskaniu oddzielnego zezwolenia Dyrektora TPN.

W prasie, na forach wspinaczkowych oraz na stronach internetowych pojawiają się informacje o poprowadzeniu nowych dróg taternickich na terenie TPN, na których montuje się stałe punkty asekuracyjne. Są one osadzane z naruszeniem ww. zasad, ponieważ do TPN nie wpłynął żaden wniosek o taką zgodę. Proszę o przypomnienie klubom o obowiązku uzyskania zgody na osadzanie nowych punktów asekuracyjnych oraz zamieszczenie tej informacji na stronie internetowej PZA.

O zezwolenie na instalowanie punktów asekuracyjnych należy starać się przed realizacją projektu. W wyjątkowych sytuacjach można to uczynić po jego wykonaniu.

Dyrektor TPN
dr inż. Paweł Skawiński

Choć w ostatnich latach poszerzył nam się w Tatrach zakres wolności wspinaczkowej – szczęśliwie odeszła w niepamięć Karta Taternika, która formalnie ograniczała możliwość wspinania – to jednak nie wszystko wolno. Byśmy mieli świadomość, jakie mamy nadal ograniczenia, poniżej przypominamy treść obowiązującego Rozporządzenia w sprawie uprawiania taternictwa na terenie TPN.

Mysza

Źródła: PZA, TPN

ZARZĄDZENIE NR 10/2005
DYREKTORA TATRZAŃSKIEGO PARKU NARODOWEGO
z dnia 16 grudnia 2005 r.
w sprawie uprawiania taternictwa na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego (wersja pdf)

Biorąc pod uwagę, że:

• taternictwo to przechodzenie trudno dostępnych partii Tatr przy zastosowaniu specjalnych umiejętności i odpowiedniego sprzętu,
• uprawianie taternictwa, wymaga posiadania specjalistycznego przygotowania oraz przestrzegania
  zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tej dyscyplinie,
• obszary dopuszczone do uprawiania taternictwa zostają udostępnione wyłącznie w tym celu, a drogi dojścia w celu komunikacyjnym jako połączenie szlaku turystycznego i drogi wspinaczkowej,
• obszary opisane w § 1 ust. 1 pkt 1 – 3 oraz ust. 2 położone są w strefie ochrony ścisłej,

oraz
na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 17 w związku z art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2004 r. Nr 92 poz. 880) zarządza się , co następuje:

§ 1.1 Uprawianie taternictwa ogranicza się do dróg wspinaczkowych:

1) w rejonie Morskiego Oka – w obrębie grani i leżących poniżej ścian na obszarze od Przełęczy Białczańskiej poprzez Rysy, Mięguszowieckie Szczyty i Cubrynę do Wrót Chałubińskiego, wraz z boczną granią Mnicha – załącznik nr 1,

2) w rejonie Doliny Pięciu Stawów Polskich wraz z Dolinką Buczynową – od szczytu Świnicy do Przełęczy Zawrat pomiędzy granią a czerwono znakowanym szlakiem turystycznym oraz w obrębie grani i leżących niżej ścian od Przełęczy Zawrat po Małą Buczynową Przełączkę – załącznik nr 2,

3) w rejonie Hali Gąsienicowej – w obrębie grani i leżących poniżej ścian od Żółtej Przełęczy przez Granaty, Kozi Wierch, Zawratową Turnię, Świnicę do Świnickiej Przełęczy, wraz z boczną granią Kościelców po Karb – załącznik nr 2,

4) wytyczonych na zachodniej ścianie bramy skalnej u wylotu doliny Lejowej,

5) wytyczonych na skale w Żlebie Jaroniec.

2. W okresie występowania zagrożenia lawinowego 2 stopnia lub wyższego udostępnia się do celów szkoleniowych skałkę na południowo-zachodnim zboczu Suchej Jamy (tzw. Wapiennik), położoną na Hali Gąsienicowej.

§ 2.1. Udostępniane drogi taternickie znajdują się na obszarach obejmujących ściany, od podnóża po grań lub wierzchołek szczytu lub formacji skalnej.

2. Cele taternictwa zimowego muszą być dostosowane do zaleceń wynikających z komunikatu o stopniu zagrożenia lawinowego.

§ 3. W czasie dojścia oraz powrotu do dróg wspinaczkowych obowiązuje dojście najkrótszą bezpieczną drogą od najbliższego szlaku turystycznego, z tym, że zaleca się używanie tradycyjnie wykorzystywanych ciągów komunikacyjnych.

§ 4.1. Podczas uprawiania taternictwa zabrania się:

1) montażu i demontażu stałych punktów asekuracyjnych bez zgody dyrekcji Tatrzańskiego Parku Narodowego,

2) naruszania zakazów określonych w art. 15 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w szczególności podkuwania lub niszczenia skały, doklejania chwytów, niszczenia roślinności.

2. Biwakowanie w ścianie jest dozwolone w sytuacjach skrajnych, zagrażających zdrowiu i życiu.

§ 5.1. Osoby udające się i powracające z obszarów, o których mowa w § 1 pkt 1 – 3 są zobowiązane do zamieszczenia wpisu w „książce wyjść taternickich”.

2. Książki, o których mowa w § 5 ust. 1 będą wystawiane w schronisku w Morskim Oku, schronisku w Pięciu Stawach Polskich, schronisku na Hali Gąsienicowej, oraz w stacji kolei linowej na Kasprowym Wierchu.

§ 6.1. Traci moc porozumienie z dnia 22 kwietnia 1982 r. zawarte pomiędzy Tatrzańskim Parkiem Narodowym a Polskim Związkiem Alpinizmu.

2. Zarządzenie wprowadza się na okres od 17 grudnia 2005 r. do 31 grudnia 2006 r.

Od pierwszego stycznia 2007 roku § 6.1. pkt 2. otrzymał brzmienie:

2. Zarządzenie wprowadza się na czas nieokreślony.