BHP wspinania – węzeł na końcu liny

31 października 2008

Andrzej Makarczuk

210

Każdego roku dochodzą do nas informacje o wypadkach polskich wspinaczy spowodowanych wypuszczeniem końca liny przez asekuranta, błąd banalny a często tragiczny w skutkach. Nie jest to tylko nasza polska specyfika, zaledwie parę dni temu Hansjörg Auer (pogromca Ryby solo), poleciał 25 metrów, gdy jego asekurantowi koniec liny wyleciał z przyrządu. Szczęśliwie przygoda ta dla sławnego Tyrolczyka zakończyła się jedynie stłuczeniem i krótką obserwacją w szpitalu, ale niewiele brakowało…

Redakcja

Wypadek, jak mawia Kłapołuchy, to taka rzecz której nie ma. Dopóki się nie zdarzy.

Wyróżniam trzy bariery zabezpieczające przed nieszczęśliwym zdarzeniem.

Po pierwsze chroni przed nim czujnie napięta uwaga. Ale ileż czasu można być czujnie napiętym?

Po drugie chroni przed nim wzajemna kontrola partnerów. Ale ci nie zawsze są razem, obok siebie.

Po trzecie chronią przed wypadkiem sensowne i rygorystycznie przestrzegane procedury. Działają one gdy jesteśmy zmęczeni, gdy pada deszcz, gdy jest już ciemno i gdy jesteśmy sami gdzieś wysoko nad ziemią.

Takim proceduralnym zabezpieczeniem przed niespodziewanym wyjechaniem liny z przyrządu asekuracyjnego jest węzeł zabezpieczający na jej końcu. Przyjmijmy za zasadę, że:

jeśli się wspinamy to na drugim końcu liny przywiązany jest partner albo zawiązany jest węzeł.

Andrzej Makar Makarczuk

Andrzej Makarczuk wspina się od 1977 roku, od 1995 roku jest instruktorem PZA. Od wielu lat przewodniczy Komisji Szkolenia AKG.

CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM

Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.

REKLAMA