Kinga Baranowska pierwszą Polką na Dhaulagiri
1 maja 2008 roku Kinga Baranowska (Alpinus Expedition Team) jako pierwsza Polka stanęła na szczycie Dhaulagiri!
Kinga, wykorzystując okres lepszej pogody, zdobyła szczyt po brawurowym ataku, w towarzystwie śmietanki światowego himalaizmu (patrz Ivan Vallejo – 14. zdobywca wszystkich ośmiotysięczników, Kobiecy wyścig do Korony Himalajów trwa – Gerlinde w koszulce lidera!)!
Kinga Baranowska na szczycie Dhaulagiri
Dhaulagiri (8167 m n.p.m.) jest siódmym co do wysokości ośmiotysięcznikiem świata. Do tej pory górę tą zdołało pokonać 11 Polaków:
- 1980 – Wojciech Kurtyka i Ludwik Wilczyński
- 1983 – Mirosław Gardzielewski, Jacek Jezierski, Tadeusz Łaukajtys i Wacław Otręba
- 1985 – Andrzej Czok i Jerzy Kukuczka – pierwsze wejście zimowe
- 1990 – Krzysztof Wielicki
- 1994 – Piotr Pustelnik i Józef Goździk
- 2008 – Kinga Baranowska
Droga północno-wschodnim żebrem na Dhaulagiri
(fot. Janusz Kurczab/HiMountain)
Kinga Baranowska działała w wyjątkowym, bo wyłącznie kobiecym zespole Alpinus Expedition Team z Katarzyną Skłodowską z Olsztyna. Dziewczyny nie korzystały ze wsparcia Szerpów, czyli wysokościowych tragarzy/przewodników, atakując wierzchołek od strony północno-wschodniej, drogą pierwszych zdobywców z 1960 roku.
Newsy o wyprawie:
- Polskie wyprawy w Himalajach
- Kinga Baranowska – oczekiwanie na dobrą pogodę
- Kinga Baranowska po akcji ratunkowej na Dhaulagiri
- Dhaulagiri Women Team – Polki wyruszyły z obozu I
- Polki wyruszają zdobywać ośmiotysięcznik.
- Dhaulagiri Women Team – Jesteśmy w bazie!
Dhaulagiri ("Biała Góra") – szczyt w Himalajach o wysokości 8167 m n.p.m. oddzielony od pobliskiej Annapurny głęboko wciętą doliną rzeki Kali Gandaki. Do ośmiotysięczników, na których jeszcze nie było żadnej polskiej himalaistki, należą teraz Kangchenjunga i Manaslu. Szczyt Dhaulagiri został zdobyty w 1960 roku przez wyprawę szwajcarską m.in. przez Kurta Diembergera, zaś pierwszego i jak do tej pory jedynego zimowego wejścia na Dhaulagiri dokonali Polacy: Jerzy Kukuczka i Andrzej Czok w 1985 roku.
Kinga Baranowska (fot. arch. Kinga Baranowska)
Kinga Baranowska – pochodzi z Kaszub, mieszka w Warszawie. Wspinanie poza granicami Polski zaczęła od Alp m.in. Matterhornu. W 2002 roku wspinała się na Mt Kenia (Batian 5199 m), a także stanęła na wierzchołku Chan Tengri (7010 m) w górach Tien Shan.
Pierwsza wyprawa w Himalaje w 2003 roku zakończyła się sukcesem dzięki zdobyciu Cho Oyu (8201 m) – została tym samym 9 Polką w historii, której udało się wejść na wierzchołek ośmiotysięczny.
W 2004 roku brała udział w wyprawie na jeden z najtrudniejszych siedmiotysięczników świata – Pik Pobiedy (7439 m) w górach Tien Shan, trudne warunki atmosferyczne nie pozwoliły jej jednak na zdobycie wierzchołka.
W lipcu 2006 roku powróciła w góry wysokie, tym razem w Karakorum, by stanąć na szczycie Broad Peak’a (8047 m) jako 11 kobieta w historii.
Rok 2007 zaowocował zdobyciem Mount McKinley (6194 m) na Alasce – najwyższego szczytu Ameryki Północnej oraz ośmiotysięcznika Nanga Parbat (8125 m) słynną, prawie 4 km ścianą Diamir (jedyna kobieta na wyprawie, która wspinała się na Nangę w tym sezonie). Na Dhaulagiri (8167 m) dotarła do wys. 8076 m, jednakże z racji zbyt niebezpiecznych warunków musiała zrezygnować ze szczytu (patrz Dhaulagiri 8167 – bez szczytu, zabrakło naprawdę niewiele).
Jest Członkiem Zarządu Klubu Wysokogórskiego Warszawa (od 2008 r.), należy do sportowego teamu Alpinusa (Alpinus Expedition Team).
Sponsorzy wyprawy:
Patroni medialni:
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA
