Kryptonite – mrożąca krew w żyłach afera!

Yuji Hirayama, jak wiadomo, stwierdził że Kryptonite ma „tylko” 5.14c (8c+) i większość świata wspinaczkowego była skłonna przyjąć jego wersje wyceny. Do czasu, aż na drodze pojawił się kolejny pretendent do powtórzenia. Jest nim młody i symaptyczny (18 lat) człowiek z Boulder – Adam Stack, znany już dobrze w USA z powodu licznych powtórzeń dróg 8b+, 8c (powiedział mi że ponad 30). Jest on obecnie stałym partnerem Tommiego Caldwella do wyjazdów na Fortress.

Już wiosną 2002 Stack pracował nad Kryptonite i był bliski sukcesu. Tommy zwrócił jednak uwagę, że Stack przechodził kluczowy odcinek Kryptonite bez większego wysiłku i był zdziwiony, że tam gdzie dla niego był „crux”, Stack spokojnie wykonywał statyczny przechwyt. Zapytany przez Caldwella o to czego się tam tak trzyma Stack odparł, że dobrej dziury na dwa palce. Zaskoczony Caldwell wybrał się na drogę z liną od dołu, po raz pierwszy od poprowadzenia jej w styczniu 2001, aby sprawdzić rzekomą dziurkę. Dziurka okazała się ordynarnie wykutym dwupalcowym otworem. Niby jedna dziurka ale „crux” V11, który był w tym miejscu nagle stał się V5 albo coś w tych granicach. Niby jedna dziurka, a różnica masywna, tym bardziej że na dwudziestym metrze sytego wspinania. Caldwell byl nieco zły, że „podkuto mu drogę”, która, jak sie szczycił, była w całości naturalnym pasażem. Jedynymi wspinaczami, którzy wspinali sie na tej drodze, poza Caldwellem i Stackiem, byli tylko Yuji Hirayama i Francois Legrand w czasie swego tournée po Ameryce w 2001, i na nich Caldwell skierował podejrzenia.

W czasie jednego ze spotkań na południu Francji, zorganizowanego przez firmy sponsorujące wszystkich trzech wspinaczy, Caldwell zapytał wprost Yujiego i Francois o rzeczoną dziurkę. Podobno, z wypiekami na twarzy obydwaj przyznali sie do jej wykucia tłumacząc się, że myśleli że jakiś chwyt się urwał bo „crux” w ogóle nie puszczał i w końcowej fazie prób Francois, który po skasowaniu barku w Rifle na The Crew 5.14b, nie miał szans na przejście Kryptonite wykuł dziurę dla Yujiego. A Yuji już nie zastanawiał się nad tym czemu tak tam trudno – zwłaszcza, że do wyjazdu pozostały im jakieś dwa dni – tylko użył dziurki i dokończyl dzieła z powodzeniem. Ta część historii powtórzenia Kryptonite już oczywiście nie dotarła do żadnych mediów, a nawet przyznanie sie do winy, nie zostało nigdzie odnotowane. Caldwell nie robił też z tego wielkiej sensacji (choć informował prasę wspinaczkową) bo jest przekonany, ze i tak wyjdzie na „jego”, a ma temu służyć kolejny ekstrem na Fortress (patrz newsy).

W ogóle, ani forma ani psychika Caldwella nie ucierpiały mimo utraty paliczka u palca wskazującego ręki i Tommy dalej prowadzi żywot wspinacza profesjonalisty. Sponsorzy, prezentacje i tantiemy od książki, o fatalnym wyjeździe do Kirgistanu, pozwalają mu i jego narzeczonej Beth Rodden (w dorobku 5.14a) wspinać się w zasadzie przez okrągły rok. Tommy znany jest w środowisku ze swej skromości i rzeczowości w sprawach wspinania i nigdy nie dał powodu, aby nie ufać jego słowom. Powyższa historia jest autoryzowana przez niego, jak i Stacka.

Fortress jest jednym z mniej dostępnych i przyjaznych rejonów w USA. Położony na wysokości ponad 2000 m n.p.m. przypomina sąsiedni kanion Rifle tylko rodzajem wapienia i siłowym charaterem wspinania. W Rifle parkuje sie wprost pod drogami, natomiast do Fortress dociera sie po jeździe bitą, górską drogą (samochód terenowy wskazany) i godzinnym podejściu stromym zboczem (przy czym stromy znaczy tu – zajebiście stromy). Najlepszym okresem na wspinanie jest zima, bo ściana Fortress ma wystawę południową i słońce, którego w Colorado nigdy nie brakuje, sprawia idealne warunki do wspinania, nawet przy leżącym pod ścianą śniegu. Problemem jest też rozgrzewka, która poza podejściem pod ścianę, ogranicza się do jednego 5.12c (7b+) i kilku sytych trzynastek.

Stack natomiast usiłuje powtórzyć Kryptonite bez użycia dziurki i zapewne niebawem już napiszę o jego sukcesie. A sama dziurka będzie oczywiście zalepiona!

Darek Król z USA