Zjazd Instruktorów Polskiego Związku Alpinizmu, Podlesice 7 XII 2002

Po raz pierwszy w historii polskiego wspinania zorganizowany został Zjazd Instruktorów PZA, którego głównym pomysłodawcą i organizatorem była Elżbieta Fijałkowska z Łodzi. Jak każda pionierska impreza tego typu, Zjazd również budził kontrowersje i obawy środowiska instruktorskiego. Obawy wynikały z niepewności co do poglądów różnych „frakcji” mogących stać się dodatkowym balastem przy szukaniu kompromisu pomiędzy instruktorami. Jakież było zdziwienie dyskutantów kiedy okazało się, że wszyscy mówimy jednym głosem. Zarówno Komisja Szkolenia wokół której toczyły się ostatnio burzliwe dysputy, jak i osoby niezwiązane z oficjalną władzą Związku, wszyscy mieli podobne podejście do zreformowania nieco skostniałej organizacji szkolenia wspinaczkowego w naszym kraju.

Omawiano między innymi powstanie Stowarzyszenia Instruktorów Górskich mającego pełnić funkcję swoistego związku zawodowego instruktorów PZA czyli obrońcy praw pracowniczych osób szkolących. Poruszono temat weryfikacji i unifikacji, których osobne funkcjonowanie poprawiłoby poziom zarówno metodyczny jak praktyczny instruktorów. Zebrani skupili się także nad Centralnym Ośrodkiem Szkolenia czyli Betlejemce. Tutaj również reformy są nieuniknione. Powstał projekt oddzielenia funkcji chatara, czyli opiekuna schroniska, od funkcji kierownika szkolenia, który byłby wybierany na określone, nie za długie, kadencje.

Generalnie – Zjazd Instruktorów okazał się być inicjatywą nadzwyczaj trafioną. Poprawił komunikację pomiędzy Komisją Szkolenia a instruktorami żywo zainteresowanymi sprawami kursów, dał możliwość wypowiedzenia się na tematy nurtujące, przełamał pewną barierę istniejącą do tej pory. Wszystko wskazuje na to, że Zjazd będzie imprezą cykliczną zwoływaną przynajmniej raz w roku. Jeżeli wszystko dobrze pójdzie jego decyzje staną się prawomocnym narzędziem orzekającym w sprawach instruktorskich.

Kuba Rozbicki