Najważniejsze przejścia XX wieku wg Climbinga
Redaktorzy Climbinga pokusili się, być może trochę za wcześnie ;)), o wytypowanie najbardziej inspirujących, a co za tym idzie najważniejszych przejść XX wieku. Jest to na pewno spojrzenie subiektywne i zza wielkiej wody, ale tym bardziej znaczące jest pojawienie się na tej liście Wojtka Kurtyki.
- Thimble, 1961
John Gill
John Gill zrobił w 1961 Thible, 10-metrowy bulder 5.11d/5.12a, ok. 7a+ (Needles, Południowa Dakota), kiedy innym drogi o takich trudnościach jeszcze się nie śniły. - Salathe, 1961
Tom Frost, Chuck Pratt, Royal Robbins
Mimo, iż już w 1958 (po prawie 2 latach poręczowania) został pokonany The Nose na El Capitan, to jednak przejście Salthe miało klasę. Po dojściu do Heart Ledge wspinacze zrzucili liny niezbędne do ewentualnego wycofu i przez następne 6 dni w dziewiczym terenie wytyczyli drogę, której trudności klasyczne sięgały 5.9. - Action Directe, 1991
Wolfgang Güllich
O klasie tej zaledwie 7.5 metrowej drogi (8c+) świadczy fakt, iż od chwili powstania ma dopiero jedno powtórzenie. Strzały z i do dziurek na jeden palec zatrzymały największych… - Astroman, na żywca, 1987
Peter Croft
Astroman to 13 silnie eksponowanych wyciągów (ok. 500 m), drogi o trudnościach 5.11c (6c+). Croft znał ją jedynie z przejścia, którego dokonał 4 lata wcześniej. - Gasherbrum IV, Zachodnia Ściana, 1985
Wojtek Kurtyka, Robert Schauer
Po 10 dniach wspinaczki (w tym 3 bez wody i 4 bez jedzenia) 2 osobowy zespół przebył trudną technicznie ponad 2.5 km „Świetlistą Ścianę” G IV (7924 m) udawadniając tym samym, że najwyższe szczyty i ściany ziemi można zdobywać w stylu alpejskim. - Nose, 1994
Lynn Hill
Drobna Lynn Hill pokonała klasycznie 33 wyciągi mitycznego Nose’a, jej wycena brzmi 5.13+ (8a). Droga do dzisiaj czeka na powtórzenie. - Eiger, 1938
Anderler Heckmair, Ludwig Vorg, Heinrich Harrer, Fritz Kasparek
Próby na Eigerze kosztowały życie 8 wspinaczy, a ściana otrzymała miano „Ściany zabójcy”. Dopiero połączone już w trakcie wspinaczki siły dwóch zespołów pokonały ten „Ostatni Wielki Problem”. - Bridalveil Falls, 1974
Jeff Lowe, Mike Wiss
Aż do czasu przejścia znajdującego się w Colorado lodospadu Bridalveil (ok. 170 m) pokonywano jedynie krótkie fragmenty pionowego lodu. Jeff Lowe i Mike Wiss używali udoskonalonych dziabek i raków i swoim dokonaniem stworzyli podstawy współczenej techniki wspinaczki lodowej.
Mysza
CIESZ SIĘ WSPINANIEM, CIESZ SIĘ CZYTANIEM
Mamy nadzieję, że ten tekst Ci się spodobał, że Cię zainspirował, zaciekawił, dostarczył Ci informacji. Jeśli tak to zachęcamy Cię do wsparcia serwisu. Dzięki Tobie będziemy mogli działać jeszcze lepiej. Wielkie dzięki! Do zobaczenia na ściance albo w skałach.
REKLAMA