19 stycznia 2012

Zmienne wieści z pakistańskich gór

Niepogoda panująca w wyższych partiach gór nie przeszkadza tylko wyprawom na Gasherbrum I. Obie znajdują się w drodze do bazy.

Cedric Hählen, uczestnik wyprawy Gerfrieda Göschla, pisze na swojej stronie internetowej, że na 120-kilometrowej trasie ze Skardu do Askole, nie przeszkadzał im śnieg, jednak remontu wymagał jeden z mostów i w rezultacie jazda trwała aż 9,5 godziny. Karawana wyprawy, licząca 64 tragarzy, dotarła w środę 18 stycznia do Urdukas. Temperatura waha się w pobliżu minus 15 stopni.

• K2

Sztormowa pogoda wstrzymała na kilka dni akcję na drodze Cesena i rosyjska ekipa zgromadziła się w bazie, odpoczywając i oglądając filmy.

Położenie obozów na drodze Cesena (fot. k2-winterclimb.ru)

W dniach 17-18 stycznia transportem na trasie baza - obóz II zajmowała się trójka: Nikołaj Totmianin, Walerij Szamało i Witalij Gorelik. Okazało się, że obóz I nie istnieje - został zniesiony przez wichurę. 19 stycznia grupa w składzie: Iljas Tuchwatullin, Andriej Marijew i Wadim Popowicz ustawiła go na nowo. Jest pochmurno, nadal wieje silny wiatr, a prognozy na następne dni nie są korzystne.

• Nanga Parbat

Simone Moro i Denis Urubko, mimo nie najlepszej pogody, przetrawersowali w dniu 18 stycznia cały bardzo potrzaskany i pełen szczelin lodowiec Diamir, tworzący prawdziwy labirynt między ścianami Nanga Parbat i Ganalo Peak, po czym założyli tymczasowy obóz II na wysokości 5550 m. Potem podeszli jeszcze na wysokość 5800 m i zdecydowali o przeniesieniu obozu w nowe miejsce.

Mapka rejonu Nanga Parbat z planowaną drogą
(fot. simonemoro.gazzetta.it)

Noc spędzili jednak w dotychczas rozbitym namiocie, planując następnego dnia wejść na 6600 m i założyć obóz III. Ledwie jednak zadowoleni z wykonanej pracy zagnieździli się w namiocie, Simone włączył radiotelefon i po krótkiej rozmowie z Matteo Zangą atmosfera uległa zmianie.

Technologia czyni cuda, ale czasem dzięki niej docierają tragiczne wiadomości - czytamy w jego korespondencji. Simone dowiedział się przez radio o śmierci Mario Merellego - przyjaciela i kolegi klubowego z sekcji Bergamo Club Alpino Italiano. Również Denis Urubko od lat przyjaźnił się ze zmarłym alpinistą. Obydwaj uczestniczyli z nim w ekspedycjach himalajskich.

Mario Merelli (fot. Matteo Zanga)

49-letni Mario Merelli był jednym z czołowych włoskich himalaistów. Miał na swoim koncie wejście na 10 szczytów ośmiotysięcznych, w tym dwukrotnie wszedł na Everest. Był częstym towarzyszem od liny innego wybitnego himalaisty włoskiego - Silvio Mondinellego. Merelli zginął 18 stycznia w dobrze mu znanych Alpach Bergamskich, niedaleko swojego domu, podczas wspinaczki centralnym kuluarem Pizzo Scais (3038 m). Przyczyną wypadku była prawdopodobnie lawina kamienna.

Tragiczna wiadomość sprawiła, że obydwaj alpiniści postanowili po noclegu wrócić do bazy. Simone pisze, że 18 stycznia do bazy wróciła również trójka Polaków. Założyli oni 200 m lin poręczowych w kuluarze Kinshohera. Z blogu Marka Klonowskiego można się dowiedzieć, że w najwyższym punkcie kuluaru zgromadzono ponadto 400 m lin na dalsze poręczowanie.

Czerwona kropka oznacza punkt osiągnięty przez Polaków w kuluarze Kinshofera (fot. nangadream.blogspot.com)

Janusz Kurczab

Źródła: expeditionsnews.ch, k2-winterclimb.ru, thenorthfacejournal.com, nangaream.blogspot.com