6 grudnia 2011

Norwegowie na Nafees Cap

We wrześniu 2011 roku w pakistańskim regionie Hushe działał sześcioosobowy norweski zespół. Pokłosiem działalności Skandynawów jest wytyczenie dwóch nowych dróg na Nafees Cap (ok. 5600 m), liczącej 900 metrów turni leżącej w masywie bardziej znanego szczytu K7.

Z lewej drogi "Naughty Daddies" (A) i "Ledgeway to Heaven "(B),
z prawej drogi Norwegów (fot. i topo - Lindsay Griffin - lewe i Henki Flatlandsmo - prawe)

Na wstępie warto przypomnieć, że Nafees Cap został po raz pierwszy zdobyty przez belgijsko-polski zespół Nicolas i Olivier Favresse, Adam Pustelnik i Sean Villanueva w 2007 roku. Poprowadzona przez nich Ledgeway to Heaven (5.12+, 1300 m, 28 wyciągów) biegnie prawą stroną turni. Zespół nazwał turnię na cześć ich pakistańskiego przewodnika Nafeesa. W 2009 roku zespół Bruce Dowick Adrian Laing, Scott Staden i John Sedon wytyczył Naughty Daddies (7b, 630 m, bez wejścia na wierzchołek).

Pierwszy norweski zespół Sigurd Felde, Ole Ivar Lied, Henki Flatlandsmo i Odd-Roar Wiik zafundował sobie liczącą 20 dni akcję górską (baza-szczyt-baza), podczas której wytyczył 22-wyciągową drogę o trudnościach (A2/A3). Linia ich drogi biegnie na lewo od Naughty Daddies i Ledgeway to Heaven.

O skali przedsięwzięcia niech świadczy fakt, że pierwsze 4 dni zajęło zespołowi przetransportowanie sprzętu w miejsce pierwszego obozu. Sama wspinaczka, której towarzyszyła cały czas niestabilna pogoda, była bardzo urozmaicona jeśli chodzi o stosowane techniki wspinaczkowe.

W międzyczasie drugi zespół Jarle Kalland i Sindre Saether wytyczył w ciągu 6 dni 20-wyciągową drogę o wycenie (5.11d, A2). Ich linia biegnie pomiędzy drogą norweską i Naughty Daddies. Pokonuje system rys off-width i kominów, które znacząco utrudniały holowanie worów.

Wspinaczka w górnej części ściany na drodze "B"
(fot. Jarle Kalland)

Wilan

Źródła: Alpinist