30 maja 2010

Phantom Direct na Grandes Jorasses wciąż bez powtórzenia

19 czerwca 1985 roku, a był to jeden z najzimniejszych i najbardziej śnieżnych czerwców dekady znany włoski wspinacz Gian Carlo Grassi ze swoimi towarzyszami  Renzo Luci i Mauro Rossi wytyczyli nową drogę Phantom Direct na południowo - południowo-wschodniej (zwanej też ścianą Tronchey) ścianie Grandess Jorasses.

Ściana Tronchey na Grandes Jorasses
(fot. thebmc.co.uk)

Grassi planował wspiąć się środkowym kuluarem do osiągnięcia dużego żlebu, który oddzielał górną część ściany i wyjść na Grań Tronchey w miejscu małej przełączki powyżej Trzeciej Turni. Jednak wbrew dokładnej analizie topografii ściany i sześciu rekonesansach w oczekiwaniu na właściwe warunki Grassi odkrył, że lód w żlebie nie rokuje szans na przejście. W związku z tym po początkowych 450 metrach ściany, Włosi zdecydowali się na delikatny lekko podnoszący się trawers do osiągnięcia biegnącego równolegle kuluaru, którym kontynuowali wspinaczkę prosto do szczytu.

Od tamtej wspinaczki powtórzenie Phantom Direct (znanej też jako Gianni Comino Memorial Route: 1100 m: ED3 VI/5 lub 6) w jej pierwotnie planowanej przez Grassiego linii zaprzątało umysły wielu alpejskich wspinaczy. Jednak przez te 25 lat żaden z zespołów próbujących przejść tą linię nie trafił na odpowiednie warunki w żlebie, który zatrzymał Grassiego i towarzyszy. Aż do 22 maja bieżącego roku, kiedy to włosko-francuski zespół Marco Appino, Michel Coranotte, Sergio de Leo i Marcello Sanguineti pojawił się pod ścianą po stwierdzeniu, że warunki lodowe dają szansę na przejście żlebu.

Po pokonaniu dolnego kuluaru (WI 4+/5) kontynuowali dalej wspinaczkę (250 m śniegu do 50o) aż do osiągnięcia miejsca, które zatrzymało Grassiego i następców. Ta wąska, głęboka rynna oferowała 200 metrów wspinania w 75-90° cienkim lodzie i mikście do M6+. Po niej następował 100 metrowy odcinek gładkich płyt, które wyprowadzały na Grań Tronchey. Wspinacze celowo nie zabrali ze sobą sprzętu do spitowania i odkryli, że granitowe płyty są nie do sforsowania z braku możliwości asekurowania się. Pozostały im tylko zjazdy, praktycznie przez całą ścianę. Odrzucenie użycia spitów, dzięki którym zapewne przeszliby ostatnie 100 metrów ściany dzielących ich od grani, jak najbardziej zasługuje na uznanie, jednak linia będąca wizją Grassiego wciąż pozostaje bez przejścia. Pomimo bardzo zaawansowanej próby trójki Włochów i Francuza (anonsowanej przez nich samych jako nowa droga Plein Sud) wydaje się, że Phantom Direct wciąż czeka na swoich zdobywców.

Wilan

Źródła: thebmc.co.uk