5 listopada 2009

Nowy duży wariant na Siguniang (6250 m)

Czteroosobowy rosyjski zespół Walery Szamało, Władymir Maładożen, Denis Suszko i Andriej Muryszew wytyczył duży wariant (trudności rosyjskie 6B) do drogi Inside Line (ED sup: 1500 m, Fowler-Ramsden) na północnej ścianie Siguniang (6250 m) w chińskiej prowincji Sichuan. Rosjanie planowali wytyczenie nowej linii na prawo od drogi Fowlera i Ramsdena (za którą Ci otrzymali w 2003 roku nagrodę Złotego Czekana), jednak po dwóch tygodniach wyczerpującej wspinaczki wytrawersowali do Inside Line, którą wspinali się aż do szczytu.  

Północno-zachodnia ściana Siguniang z wrysowanym orientacyjnym przebiegiem linii wspinaczki rosyjskiego zespołu
(fot. mountain.ru)

Właściwą wspinaczkę Rosjanie rozpoczęli 6 października, robiąc tego dnia trzy pierwsze wyciągi, na końcu których zainstalowali swoje portaledże. Następne dwa dni szalała burza, która uniemożliwiała im wspinaczkę. Kiedy pogoda poprawiła się na tyle, aby kontynuować wspinaczkę, ruszyli do góry systematycznie zdobywając wysokość przez kolejnych 10 dni. Wspinaczka odbywała się pod stałym lodowo-skalnym ostrzałem. Progres Rosjan bardzo spowalniała nie tylko ciężka hakówka z użyciem skyhooków i osadzanie spitów tam, gdzie było to konieczne, ale też losowe wypadki, którym ulegali po kolei członkowie zespołu.

9 października najbardziej doświadczony w zespole Walery Szamało otrzymał potężne uderzenie kawałkiem lodu, co wyłączyło go z aktywnej wspinaczki na trzy dni. W górnej części ściany Maładożen nabawił się odmrożeń, a Muryszew zaliczył 40-metrowy lot, zakończony na szczęście bez poważniejszych obrażeń. Monotonna wspinaczka w stylu oblężniczym w końcu doprowadziła ich 18 października do przewieszonej części ściany, mniej więcej w połowie jej wysokości. Po przejściu tego fragmentu wytrawersowali w lewo do drogi Inside Line.

Wspinaczka w dolnej części ściany (fot. mountain.ru)

Kolejnego dnia zaporęczowali odcinek pionowego i przewieszonego lodu, co dawało nadzieję na atak szczytowy następnego dnia. Jednak po 15 metrowym locie Sushko na mikstowym wyciągu, cała czwórka zjechała osiem wyciągów w dół do portaledży.

Następnego dnia Szamało i Maładożen weszli po linach poręczowych do najwyżej osiągniętego punktu i kontynuowali wspinaczkę we dwóch, aż do osiągnięcia szczytu. Po zjazdach, o północy byli z powrotem w portaledżu. Kolejnego dnia pozostała dwójka po pozostawionych poręczówkach osiągnęła wierzchołek. Pomimo zadowolenia z osiągnięcia szczytu, Rosjanie nie kryli smutku z powodu nie zrealizowania pierwotnej linii wspinaczki.

Wilan

Źródła: Alpinist