Terradets

W zasadzie Terradets był dla nas również nowością. To rejon raczej nie na lato, ale w tych warunkach pogodowych chyba żaden inny też nie nadaje się do wspinania. Dlatego nie zraziliśmy się i chcąc poznać to miejsce postanowiliśmy wstawać przez dwa dni trochę wcześniej. Wspinanie możliwe było jedynie do godziny 14.

Prawdopodobnie gdyby nie gonił nas termin powrotu do Polski, zostalibyśmy tam dłużej, niestety czas płynął nieubłagalnie i postanowiliśmy dojechać w końcu do licznie zgromadzonych rodaków w Rodellar. Mam wrażenie, że tam czas stoi w miejscu, nic ani nikt się nie zmienia, a mimo to poznaliśmy nową legendę Rodellaru - legendę o człowieku widmo - o którym pojawiają się newsy, pojawiają się kolejne fotogalerie, jednak w skałach ani nigdzie indziej dostrzec go nie można :-) Co ciekawe, tylko Polacy nie mogą go zobaczyć ani z nim rozmawiać. Dlaczego? Do końca nie wiadomo. Słyszeliśmy, że po prostu nie jesteśmy godni doznania tego zaszczytu.

Poza tą jedną ciekawą historią w Rodellarze cały czas to samo - rano kawka na campingu, partyjka w osadników, druga kawka, wspin, obiadek i wspólne Polaków biesiadowanie na totalnego żula w campingowej knajpie ze swoim piwkiem :-) Choć i tu muszę dodać, że chyba nam się ekipa trochę starzeje i zdarzyło się czasem kupić piwko lub dwa w barze!!!

Osadnikowe rozgrywki (fot. Ania)

Jeżeli chodzi o wspin, Łukasz porzucił swoje plany wspinania RP i powrócił do tego, w czym czuje się chyba najlepiej - OS. Udowodnił to prowadząc swoją pierwszą 8b/b+ onsjatem El chorreras o la belle inconue!!!!

Łukasz na "El chorreras o la belle inconue" 8b/b+ OS
(fot. Przemek "Ed" Mizera)

A oto wakacyjny zbiór Łukasza:

Tres Ponts :

Terradets:

Rodellar:

Email: