19 czerwca 2009

Garść nowości podkarpackich

Mijająca wiosna obfitowała w wysiew nowych linii i trudnych prowadzeń w podkarpackich piaskowcach. 

Przede wszystkim jako topowy wspinacz objawił się Mateusz Prokop, który bez kompleksów zanotował niezwykły wzrost poziomu swoich najlepszych przejść. Po pokonaniu kilku klasyków spod znaku VI.5 i VI.5+, Mateusz przeszedł Błysk Martwego Horyzontu VI.5+/6 na kamienieckim Bąblu. Styl i łatwość przejścia drogi wskazywał, że ciąg dalszy nastąpi bardzo szybko i faktycznie niedługo trzeba było czekać na kolejny wynik. 

W następnej kolejności Mateusz dokonał pierwszego powtórzenia zeszłorocznej nowości na Wielbłądzie (Strzelnica-Czarnorzeki): PZL PXIc VI.6 (news). Mateusz nie zakwestionował propozycji wyceny.

Mateusz Prokop na "PZL PXIc" VI.6
(fot. Grzegorz Pacuta)

Wciąż jednak mieliśmy do czynienia z preludium, bowiem głównym daniem wiosny stała się dla Matusza nominalnie najtrudniejsza droga na Podkarpaciu, czyli Poza Dobrem I Złem VI.6+ na Krowiej Turni na Kamieńcu (news). Było to dopiero trzecie przejście drogi (jesienią 2008 roku drogę Tomka Oleksego jako pierwszy powtórzył Maciej Bedrejczuk). Gratulacje!

Mateusz na "Poza Dobrem i Złem" VI.6+
(fot. Grzegorz Pacuta)

Wiele ciekawych rzeczy działo się na nieodległym Leskim Kamieniu. Kustosz rejonu - Adam "Wilk" Zawadzki - wytyczył dwie nowe, wymagające linie, dla których zaproponował wycenę "konserwatywne VI.6". Najpierw Adam ubezpieczył i poprowadził Stal Sanok VI.6, która stanowi prostowanie Małej Doris, w lewej części głównego masywu. Niedługo po tym Adam - korzystając z uprzejmości Waldemara Barzyckiego - przeszedł projekt na Przewieszonym Murze na prawo od Korozji. Nowość otrzymała nazwę Winnetou VI.6. Nazwa drogi pochodzi od koloru, który pojawia się na twarzy w dolnym kruksie trasy.

Adam Zawadzki na "Winnetou" VI.6 (fot. Marcin Pudło-Powrózek)

Warto przypomnieć, że dotychczas najtrudniejszą drogą Adama na Leskim była Lichenobioindykacja VI.6, na temat której na łamach Magazynu Górskiego wypowiedział się Łukasz Dudek: (...) Lichenobioindykacja (VI.6) okazała się nie do zrobienia, a ruchy nie do porobienia (...).

Miejmy tylko nadzieję, że znając moc Adama, nie przyzwyczai się za bardzo do stopnia VI.6, tak jak niegdyś do VI.5...

Jeśli już jesteśmy przy Leskim, na uwagę zasługuje z pewnością przejście drogi Walkiria VI.5 w stylu OS, dokonane podczas krótkiej wizyty przez Jacka Jurkowskiego. Jest to najlepszy on-sight w historii wspinania na Podkarpaciu.

Swoje trudne nowości wytyczył także Maciej Bedrejczuk. Na wyróżnienie zasługują zwłaszcza dwie linie. Efektowne The End VI.5 to ostateczne rozwiązanie wielkiego okapu ponad Minimal Artem na północnej ścianie Krowiej Turni. Taka samą wycenę Maciek zaproponował dla drogi Atletyka VI.5, która powstała na Wielkim Okapie w rejonie Strzelnicy.

Jacek Trzemżalski