Krzysztof Pankiewicz, czołowy polski taternik, alpinista i himalaista, urodził się 29 września 1951 r. w Łodzi. Z wykształcenia był doktorem nauk farmaceutycznych, ostatnio prowadził działalność gospodarczą.
Wspinać zaczął się w 1971 r. i szybko dołączył do czołówki taternickiej. Specjalizował się w szybkich przejściach najpoważniejszych dróg. Miał wiele znakomitych osiągnięć tatrzańskich, wśród nich wyróżniają się:
I zimowe przejście Kantu Filara Kazalnicy Mięguszowieckiej (1974);
I przejście Superścieku na ścianie Kotła Kazalnicy (1973);
Nowa droga Szewska pasja na wschodniej ścianie Młynarczyka (1975);
Nowa droga 2+1 na wschodniej ścianie Mnicha (1988);
I przejście łańcuchówki Expander (4 x Sprężyna na ścianach Małego Młynarza, Kotła Kazalnicy, Mnicha i Kościelca, w 17 godz., 1989);
Początki wspinania zimowego - luty 1974 r.
W Kaukazie zrobił m.in. I polskie przejście drogi Popowa na pn. ścianie Tiu-tiu-baszi (1981), w Alpach ma wiele znaczących dokonań:
I polskie przejście drogi Harlina na południowej ścianie Aiguille du Fou (1974)
I przejście zimowe drogi Comiciego na północno-zachodniej ścianie Civetty (1979);
Droga Directe americaine na zachodniej ścianie Petit Dru (w jeden dzień do wierzchołka, 1983);
I polskie przejście zimowe kuluaru Modica-Noury na Mont Blanc du Tacul (1988).
W Pamirze 1978 r.
Brał udział w wielu wyprawach w góry wysokie:
1978 - Pik Korżeniewskiej (7105m) i Pik Kommunizma (w 2 i pół dnia z bazy do bazy, 7495 m);
1980 - Udział w wyprawie na Annapurnę II (7937 m). Szczytu nie osiągnięto, jednak Krzysztof dokonał I wejścia od południa na przełęcz 7200 m między Annapurną II i Annapurną IV (7425 m);
1982 - Udział w polsko-meksykańskiej wyprawie na K2 (8611 m). Na nowej drodze północno-zachodnią granią dotarł do ok. 8000 m;
1984 - Udział w wyprawie na Manaslu (8156 m). Na nowej drodze od lodowca Pungen dotarł do 7400m;
1985/86 - Zastępca kierownika zimowej wyprawy na Kangchendzöngę, która dokonała I wejścia zimowego, osiągnął 7600 m;
1986 - Kierownik międzynarodowej wyprawy na Makalu (8485 m, osiągnął 7700 m - na szczyt weszli Krzysztof Wielicki i Marcel Ruedi;
1987 - Próba wejścia w stylu alpejskim na Manaslu środkiem południowej ściany (z Ludwikiem Wilczyńskim, dotarli do ok. 6800 m);
1992 - Zastępca kierownika międzynarodowej wyprawy na Manaslu (dotarł do 7200 m, na szczycie 4 os.);
1992 - Ama Dablam (6828 m), wejście non-stop w 12 godz.;
1996/97 - Udział w zimowej wyprawie Andrzeja Zawady na Nanga Parbat (8126 m, osiągnął 7600 m).
Krzysztof Pankiewicz pod K2 w 1982 r.
Krzysztof dużo publikował w "Taterniku" - artykuły, sprawozdania z wyjazdów i notki. Działał w Komisji Sportowej Polskiego Związku Alpinizmu i przez kilka kadencji był prezesem Łódzkiego Klubu Wysokogórskiego. Za osiągnięcia górskie był odznaczony srebrnym medalem "Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe".
Zmarł 6 maja 2009 r. w łódzkim szpitalu, w wyniku wypadku jakiego doznał w dniu 29 kwietnia 2009. Przez tydzień był utrzymywany w stanie śpiączki farmakologicznej i lekarze początkowo dawali pewne nadzieje. Jednak obrażenia mózgu okazały się zbyt poważne.
Krzysztofa pożegnamy w środę, 13 maja, na cmentarzu rzymsko- katolickim w Łodzi, ul. Szczecińska. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się o godz. 13.15.
małe uzupełnienie[2]
Przepraszam Cię Jano, że dodam
od siebie kilka słów, o
których jak sądzę należało
powiedzieć, aby obraz
wspinaczkowych dokonań Krzyśka
był prawdziwszy.
Panku, jako jeden z
nielicznych wspinaczy - co
moim zdaniem warto podkreślić
- był łojantem, ...