26 marca 2009

Nowe drogi w Sudetach A.D 2008

Chciałbym uzupełnić wykaz nowych dróg poprowadzonych w Sudetach, zamieszczonych w Górach (176-177) i zebranych przez Michała Kajcę.          

Kilka fajnych rys zostało poprowadzonych na własnej asekuracji w Rudawach Janowickich. Mimo dużego wyeksplorowania doliny Janówki udało mi się poprowadzić dwie logiczne i długie linie. Pierwszą na Skalnym Moście, sztandarowej skale tego rejonu.

Po dwudniowych pracach ogrodniczo -wykopaliskowych zrobiłem ponad 30-metrową zygzakowatą rysę przechodzącą w ciasny komin na camy nr 4,5,6. Choć dla mocnych zawodników nie są konieczne i taka asekuracja nie jest niezbędna, bo klinowanie całego ciała łącznie z głową jest ponoć wystarczające w tego typu formacjach ;-) Mowa o rysie z nieadekwatną nazwą Ta Dorotka Ta Malusia. Proponuję dla niej wycenę VI.2, choć zdaję sobie sprawę z tego, że w piachach ta przeryska miałaby VIIc... Na jej przejście wystarczy standartowy zestaw camów, roksów, przydadzą się też heksy, a na wyjściowy komin wielkie parasolki.

Droga ma charakter wytrzymałościowy i wymusza niekiedy bolesne klinowania. To naprawdę piękna linia i nie da się jej nie zauważyć patrząc na masyw Skalnego Mostu. Zjazd po ukończeniu drogi z pętli założonej na bloku zaklinowanego na końcu komina. Na tej ścianie znajduje się tylko jeden ring przesiadkowy do zjazdu na 50-metrowej linie i mam nadzieję, że tak pozostanie...

Drugą propozycją w Dolinie Janówki jest casta Na Psa Urok na Ściankach. Droga ma charakter górski z dość dalekimi wyjściami nad przeloty, z kluczowym miejscem na 16-17 metrze ze słabą składankową asekuracją (placamenty sic!) - choć po strzale da radę włożyć małego cama i pęcinki dalej latają lżej w powietrzu. Po tym odcinku wchodzimy do wyjściowej przewieszonej rysy. Zjazd z drzewa lub stanowiska z dwóch ringów z sąsiedniej drogi.

Kolejna nowość powstała na Janowickim Grzbiecie w Strużnickich Skałach na Małej Bibliotece. Pomiędzy drogami Marka Freusa o mieszanej asekuracji otworzyłem nową rysę w stylu trad z wyjściem obłą rynną na szczyt turni. Na Niebieską Rynienkę potrzebny jest standardowy zestaw zabawek, a protekcja kończy się na wejściu do tytułowej rynienki i należy raczej do ryzykownych. Skała jest średniej jakości i potrafi się kruszyć z wnętrza rysy, jak to granit grubo ziarnisty, ale co tam, ładna droga i tyle. Wyjście na pik na trzęsących się nóżkach jest bardzo ciekawy i adrenalina daje popalić. Zjazd ze stanowiska z dwóch ringów idealnie w linii drogi.

Powstały jeszcze dwa waria(n)ty na skale Rozpadła, być może wcześniej robione. Skrajnie Lewy Kant to tarciowa zabawa po połogim kancie praktycznie bez asekuracji z dojściem do ostatniego spita na drodze Lewy Kant, i żeby było śmieszniej Skrajnie Prawy Kant, wyjście rysą z drzewkiem do pętli i bardzo starego haka, dalej do spita Prawego Kantu i wprost do góry na szczyt (konkrety w książce szczytowej).

Informacje o innych drogach zaznaczonych na topo znajdziecie w newsach Brytana, Górach i przewodniku Rudawy Janowickie. Miłośników DDS(czytaj Dróg Dla Szaleńca) zapraszam do powtórzeń.

PS W tym miejscu chciałbym podziękować mojej Żonie, za wytrwałość w asekurowaniu.                                                     

Jan Hulak