24 lutego 2009

Trawers Lodowca Kontynentalnego

W obecnych czasach w poszukiwaniu atrakcyjnych celów wspinaczkowych niektóre wyprawy gotowe są zapuścić się naprawdę daleko. Wyprawa Klubu "Pająków z Lecco" (Ragni di Lecco) w składzie Hervé Barmasse, Giovanni Ongaro i Daniele Bernasconi wyruszyła do Patagonii z zamiarem trawersu Lodowca Kontynentalnego (Hielo Continental) połączonego wraz z realizacją celu wspinaczkowego w postaci zdobycia północnego filara Cerro Riso Patron.

Widok na Lodowiec Kontynentalny (fot. arch. Ragni Lecco)

Po czterech dniach trawersu członkowie wyprawy odkryli, że 1700-metrowy północny filar i cała góra jest nie do zdobycia. Z informacji przekazanych przez Alberto Pirovano, prezesa klubu "Pająków z Lecco" wynikało, że Ściana, którą wspięli się Ferrari, Lombardini i Spreafico w 1988 roku obecnie nie istnieje.

Ale nie było to jedyne zaskoczenie dla członków wyprawy. Zamiast wielkiej lodowej ściany zobaczyli seraki, które okazały się nie do przejścia. Całe otoczenie góry stanowiła plątanina seraków i szczelin wyglądająca, jak zamrożone wzburzone morze, które czyniło niemożliwym dostanie się w pobliże ściany.

Cerro Riso Patron w Patagonii. Widać wyraźnie szczeliny
i seraki skutecznie blokujące dostęp do ścian
(fot. arch. Ragni Lecco)

Jedynym wyjściem było znalezienie innej linii wejścia na szczyt. Jednak po obejściu masywu dookoła okazało się, że wspinaczka którąkolwiek ze ścian będzie niemożliwa lub co najmniej bardzo ryzykowna. Stając w obliczu niezrealizowania głównego celu wspinaczkowego wyprawy, Włosi mieli do wyboru: albo wrócić tą samą drogą do El Chalten albo tak, jak było to wcześniej planowane, dokonać trawersu Lodowca Kontynentalnego aż do Falcon Fjord.

Trawers ten to bardzo poważne przedsięwzięcie, bowiem jest to trzecia co do wielkości na świecie pokrywa lodowa (po Antarktydzie i Grenlandii) i duży jej obszar wciąż pozostaje niezbadany. Ostatecznie zdecydowali się kontynuować trawers. Musieli porzucić sanie i iść dalej z całym sprzętem na w plecakach. Racjonując zapasy żywności osiągnęli plateau masywu, w którym znajduje się między innymi szczyt Riso Patron. Z plateau zeszli na dół do Fjordu Falcon drogą wędrówki Jean-Marca Boivina i towarzyszy z 1982 roku.

Miejsce, skąd członkowie wyprawy zostali zabrani przez łódź po dojściu do fjordu po pokonaniu trawersu (fot. google.com)

Wilan

Źródła: planetmountain