8 kwietnia 2008

Kolejny rekord na Eigerze

Niecały miesiąc utrzymał się zespołowy rekord przejścia mitycznej północnej ściany Eigeru - 23 lutego 2008 roku Szwajcarzy Daniel Arnold i Stephan Ruoss przeszli drogę klasyczną (ED2, 1800m, Harrer-Heckmair- Kasparek-Vorg, 1938) w 6 godzin i 10 minut!

Z lewej północna ściana Eigeru (fot. Jim Budlong/peakware)

Przypomnijmy, że poprzedni zespołowy rekord należał do zespołu Simon Anthamatten i Roger Schali (patrz Zespołowy rekord na Eigerze) i był gorszy o 40 minut (6 godzin 50 minut).

Ten sezon w Alpach charakteryzował się przede wszystkim znikomą ilością lodu, na którą "skarżyło się" wiele zespołów. Początkowa Arnold i Ruoss planowali wspiąć się drogą Young Spider (7a A2 WI6 M7, 1800m, Steck-Siegrist), ostatecznie zrezygnowali z niej właśnie z powodu słabych warunków lodowych i obrali za cel drogę klasyczną.

W związku z dwudniowymi opadami śniegu droga w dużej części była narażona na lawiny śnieżne i kamienne. Zdecydowali się rozpocząć wspinaczkę w nocy (o 1.45), kiedy mróz "zabetonował" kruszyznę. Trzy godziny później znaleźli się przy Biwaku Śmierci, powyżej, w rejonach Rampy, wspinaczka była bardziej wymagająca. Liny zaczęli używać od miejsca Wylotu Tunelu aż po sam wierzchołek. Kiedy doszli do Rys Wyjściowych stoczyli prawdziwą bitwę z silnym, potęgującym się z każdą minutą wiatrem. Gdy osiągnęli grań Mittellegi, słońce powoli przedostawało się spod chmur - 23 lutego o godzinie 7.45 stanęli na wierzchołku.

Nie można w tym miejscu nie wspomnieć o solowym rekordzie na tej drodze należącym do Ueli Stecka - 2 godziny 47 minut 33 sekundy, patrz Solowy rekord na Eigerze. Cóż według Szwajcara, który jest klasą sam dla siebie, zespołowe rekordy zespołowe nie mają znaczenia:

[Simon i Roger] odwalili kawał dobrej roboty. Ale w ostatecznym rozrachunku liczy się najszybszy czas. Jeśli drogę można szybciej zrobić solo, to wspinasz się solo. [...] Dla mnie osobiście rekord zespołowy w ogóle się nie liczy. [GÓRY 166/2008].

Młody

Źródła: Alpinist