Podczas wakacji trójka młodych Francuzów obrała za cel daleko położone trzy szczyty, znajdujące się w Pakistanie, a dokładnie w Centralnym Hindu-Raj. Pasmo tych gór leży pomiędzy Hindukuszem a Zachodnim Karakorum, w niebezpiecznych regionach Swat oraz Kohistan, i z tego względu w ostatnich latach było bardzo rzadko odwiedzane.
Przez długi czas uważano, że najwyższym szczytem w rejonie jest Buni Zom (6551 m), znajdujący się w zachodniej części Hindu-Raj. Jednak w 1968 roku wyprawa austriacka zdobyła Koyo Zom (6889 m).
Skład francuskiej wyprawy: Eric Lantz, Didier Rognon, Arnaud Simard i Florian Tolle (kierownik). Trasa przejazdu wiodła przez Yasin do wioski Draskin, skąd udali się pieszo na północ do doliny Das Bar. Doszli do miejsca, w którym powstała baza, położona na wysokości 3600 m n.p.m. Widać z niej imponujący masyw czterech wierzchołków, każdy ponad 6400 m, a najwyższy 6518 m (zdobyty w 1973 r. przez wyprawę włoską).
Francuzi działali przez 4 tygodnie. W tym czasie eksplorowali dolinę i dokonali najprawdopodobniej pierwszych wejść na 3 wierzchołki. Lantz i Rognon osiągnęli granią szczyt o wysokości 5200 m. Wspinali się 800-metrowym lodowym kuluarem o nachyleniu 70o. Szczyt nazwali Nashran.
Ten sam zespół zdobył także niewielki skalny szczyt o wysokości 4400 m, pokonując 700-metrową ścianę o trudnościach do 5.10. Szczyt nazwali Pois Chish, a drogę Lady Chatterley.
Największym osiągnięciem wyprawy było zdobycie sześciotysięcznika Chotar Zom. Lantz, Rognon i Tolle poszli na Chaintar Goh i zabiwakowali na wysokości 4800 m. Tej nocy mieli małe problemy aklimatyzacyjne, czego konsekwencją był powrót Lantza do bazy następnego dnia. Rognon i Tolle dalej walczyli na wysokości 5200 m., jednak zdali sobie sprawę, że poruszają się zbyt wolno i wrócili z powrotem na 4800 m.
Południowa ściana Chotar Zom (6058 m), z przebiegiem nowej drogi (fot. arch. Lindsay Griffin)
Rano kontynuowali wspinaczkę południowo-wschodnim filarem. Droga wiodła przez bardzo kruchy teren, lód 70o, trudności skalne 5.4 . Końcówka miała charakter śnieżny, była bardzo żmudna i męcząca. O 4.30 po południu osiągnęli wierzchołek, a GPS wskazywał wysokość 6058 m n.p.m. Całość drogi nie przekraczała trudności D w skali alpejskiej.
W większości Francuzi schodzili nocą. Zabiwakowali i dokończyli ostatnie resztki jedzenia, które zostawili wcześniej. Następnego dnia schodzili dalej, gdy pojawili się na horyzoncie ich pakistańscy przyjaciele zaczęli przygotowywać gorące napoje i ciastka.
Francuzi nie znają dokładnej pozycji szczytów, które nazywają się Dasbar Zom (6072 m) i Chaintar Chish (6273 m) - obydwa zostały zdobyte w 1968 r. przez austriacką wyprawę, kierowaną przez Helmuta Linzbichlera. Ponownie szczyty zdobyła druga austriacka wyprawa, której kierownikiem był Albert Stamm. Ta wyprawa wpisała na swoje konto również Koyo Zom.
