Trwa wyprawa "Korona Ziemi - Citrosept Expedition" (uczestnicy:Janusz Adamski, Tomek Kobielski, Przemysław Kruszyński, Bogusław Ogrodnik), której celem jest zdobycie Mount Vinson. Po "morskich przygodach" ekipa dociera wreszcie na Antarktydę.
12 stycznia
Sobota, godzina 16.15. Dalej czekamy na informację o ewentualnym wylocie na Antarktydę. Powoli zaczyna nam to doskwierać. W obawie przed "depresją"-:) popłynęliśmy dziś na
2 wyspy, żeby obejrzeć kolonie pingwinów Magellana oraz lwów morskich. Lwy zamieszkują maleńką wyspę "Marta", natomiast pingwiny odwiedziliśmy w ich rezerwacie na wyspie "Magdaleny".
Kolonia pingwinów na Wyspie Magdaleny
Trzeba przyznać, że była to bardzo miła, relaksująca wycieczka, którą możemy polecić wszystkim zamierzającym odwiedzić Patagonię. Przy okazji zrobiliśmy niemałą przyjemność naszemu kapitanowi Przemkowi. Widzieliśmy, jak z tęsknotą patrzył na morze. Jak tylko poczuł zapach morskiej wody wyraźnie odżył-:)
Ekipa w towarzystwie sympatycznych pingwinów
Członek ekipy z nowym przyjacielem
Wtedy powstało kolejne morskie przysłowie do naszej górskiej wyprawy "Kiedy pingwin pływa w wodzie, wie marynarz o pogodzie;-)"
Mamy jednak nadzieję, że nasza póki co morska wyprawa zmieni szybko swój charakter na typowy dla nas - górski. Za kolejne 2 godziny następny kontakt z lotniskiem, który może przyniesie przełom. W związku z upływającym czasem zaczynamy się trochę obawiać o ewentualne, dodatkowe plany związane z Antarktydą. Może nam po prostu nie wystarczyć czasu. Nie ma jednak co "gdybać", dalej czekamy. Póki co najważniejsze jest dotarcie do bazy pod Mt Vinson.
14 stycznia
Jest 14 stycznia, godzina 9.40. 15 minut temu mieliśmy telefon z lotniska. Kontakt planowany był na 10, ale podobno stabilizuje się pogoda w Patriot Hills i mamy być w pełnej gotowości. Za 2 godziny otrzymamy kolejną informację, ale wszyscy zgodnie twierdzą, że jest duża szansa na wylot do jutra rana.
My tymczasem coraz bardziej integrujemy się z tutejszą ludnością. Wczoraj nasi gospodarze sprawili nam sporą niespodziankę. Urządzili na naszą cześć małe, wieczorne przyjęcie. Była tradycyjna parillada (pieczone mięsa) oraz wyśmienite, chilijskie, czerwone wino. Były nawet prezenty-:) Nasi nowi znajomi wręczyli nam regionalną flagę z podpisami i poprosili o pamiątkowe zdjęcie ze szczytu Mt Vinson. Obiecaliśmy zrobić. To kolejny powód, aby zdobyć tę górę-;)
Oczywiście mamy ze sobą naszą polską flagę. Przede wszystkim z nią zrobimy sobie upragnione, wyprawowe zdjęcia.
Nie da się ukryć, że nasza wyprawa od samego początku była szczególna. Po raz pierwszy koronę ziemi mają szansę zdobyć trzy osoby jednocześnie, po drugie nasza wyprawa ze względu na obecność Kapitana Przemka stała się morsko-górską-:), po trzecie właśnie w tym roku mija równo 80 lat, kiedy to po raz pierwszy na Antarktydzie załopotała polska bandera (1928). Oczywiście wcześniej byli na Antarktydzie Polacy: słynni Arctowski i Dobrowolski. Niestety zatknięcie flagi nie było możliwe, ponieważ Polska była wtedy pod zaborami.
Nie ma więc innej możliwości, wyprawa musi zakończyć się sukcesem.
P.S.
Dowiedzieliśmy się, że Punta Arenas to miejsce, gdzie od pokoleń mieszka wielu emigrantów z Europy, w tym również z Polski. Mieszka tu podobno rodzina o nazwisku Malinowski. Chcemy spróbować ich odnaleźć. Może się uda.
15 stycznia
Wczorajszy dzień przyniósł dobre informacje. Ekipa doczekała się upragnionego wylotu na biały ląd. Pogoda w bazie Patriot Hills ustabilizowała się na tyle, żeby ogromny wojskowy samolot mógł bezpiecznie i bez przeszkód wylądować na lądolodzie.
Poniedziałek 14 stycznia okazał się przełomowy. Około godziny 22 polskiego czasu wszyscy siedzieli już na swoich miejscach w samolocie w świetnych humorach i doskonałej formie.
W ciągu dnia udało im się jeszcze przeprowadzić ostatni trening kondycyjny, tak więc dotarli na Antarktydę na superkompensacji. Osiągnięcie tego stanu jest niezbędne dla zwiększenia formy oraz wydolności organizmu. Superkompensacja polega na doprowadzeniu organizmu podczas treningu lub ćwiczeń do całkowitego wyczerpania po to, by podczas odpoczynku utracona energia mogła powrócić z nawiązką. W ten sposób organizm staje się coraz bardziej odporny i wytrzymały.
Dziś Patriot Hills przywitało ich piękną słoneczną, bezwietrzną pogodą i widokami, na które warto było czekać. Niestety to nie koniec czekania. Teraz muszą się dostać awionetką do bazy głównej pod samym Vinsonem. Póki co są tam chmury, ale nie wieje. Czas pokaże.
Ważne, że udało im się wreszcie zmienić kontynent!
