W październiku ubiegłego roku czterech Brytyjczyków podjęło próbę wejścia na niezdobyty do tej pory Yangmolong (6066m) w Western Sichuan. Nie zdobyli szczytu, ale zrobili nową drogę na sąsiedni wierzchołek Dangchezhengla (5833m), było to najprawdopodobniej trzecie wejście na ten szczyt.
Yangmolong jest najwyższym punktem w małej grupie ośnieżonych szczytów w środkowym Shaluli Shan. Grupa ta znajduje się w północnym masywie Genyen dostępnym bezpośrednio z Tybet Highway na wschód od Batang w Sichuan. Istnieją trzy główne wierzchołki: Dangchezhengla (lokalna nazwa to Bongonzhong), szczyt o wysokości 6033m (figuruje na mapach jako bezimienny szczyt, miejscowi nazywają go Makara), grań łączy Dangchezhengla z Yangmolong z kolejnym bezimiennym szczytem Pt. 5850 m., który znajduje się na północny zachód od Dangchezhengla.
Pierwszą próbą zdobycia Yangmolong podjęli japończycy w 1991 roku od strony północnej, jednak wyprawa zakończyła się niepowodzeniem.
W czerwcu 2002 roku Kiyoaki Miyagawa i Junta Murayama jako pierwsi stanęli na szczycie Dangchezhengla. Atakowali szczyt od strony południowej z Batang. Drogę zaporęczowali do przełęczy (5565 m) znajdującej się pomiędzy Dangchezhengla a szczytem 6033m (Makara). Szczyt zaatakowali 500-metrową lodową ścianą znajdującą się w prawej części wschodniej grani powyżej przełęczy.
Drugie wejście zostało zrobione w marcu 2007 r. przez zespół chiński. Chociaż trzeba wierzyć, że atakowali szczyt od strony południowej, ale nie jest znany dokładny przebieg ich drogi. Wiadomo, że po osiągnięciu wierzchołka, podczas zejścia lider wyprawy Liu Xinan spadł około 300 metrów i w wyniku odniesionych obrażeń zmarł. Poza własnym krajem był prawie nieznany. Należał do czołowych chińskich wspinaczy m.in. wygrał zawody we wspinaczce sportowej w Chinach, w 2005 roku dokonał 3 wejścia nową drogą na Celestial Peak w Siguniang.
Brytyjska czwórka: Steve Hunt, weteran wyprawy w Himalaje Dick Isherwood, Peter Rowat i organizator wyprawy Dave Wynne-Jones podchodzili od południowej strony doliną Sanchu i założyli bazę wysuniętą na wysokości 4900 m, poniżej lodowca schodzącego z północno-zachodniej części Yangmolong. Na tej wysokości Dick miał problemy z oddychaniem, co uniemożliwiło mu późniejszą wspinaczkę ponad 5000 m. Pozostała trójka ramach aklimatyzacji dokonała pierwszego wejścia na szczyt Pt. 5600 m. drogą o trudnościach sięgały PD w skali alpejskiej.
Po dniu odpoczynku trójka Brytyjczyków postanowiła zaatakować północną ścianę Dangchezhengla. Początkowo droga miała charakter skalny, po osiągnięciu śnieżnej grani prowadziła stromym stokiem na wierzchołek. Ich linia łączyły się z drogą japońską z 2002 roku. Grań szczytowa okazała się bardzo trudna i niebezpieczna. Problem stanowił 70-metrowy próg. Warunki śnieżne nie były najlepsze, przełamujący i głęboki śnieg znacznie utrudniał wspinaczkę. Ostatecznie osiągnęli wierzchołek. Drogę wycenili na D w skali alpejskiej.
Po okresie załamania pogody. Zespół w składzie Hunt i Wynne-Jones podjął się śmiałego ataku na północny filar, który opadał bezpośrednio z głównego wierzchołka Yangmolong. Złe warunki, zimno, huraganowy wiatr zmusiły zespół do wycofania się z wysokości 5400 m.
