13 lipca 2007

Baskijski zespół Bereziartu-Otegi klasycznie na El Ojo Critico

To niewątpliwie najbardziej wszechstronna i najlepiej wspinająca się obecnie kobieta na świecie. Josune Bereziartu kontynuuje klasyczne wspinanie na wielkich ścianach w Pirenejach [news]. Na początku lipca Baskijka w zespole z mężem Rikarem Otegi zrobili pierwsze klasyczne przejście 400-metrowej El Ojo Critico (ang. Critical eye).

Linia drogi "El Ojo Critico" na filarze Cotatuero, dolina Ordesa (fot. arch. Josune Bereziartu - josunebereziartu.com)

Droga znajduje się na filarze Cotatuero, w dolinie Ordesa - przepięknym kanionie wyrzeźbionym w ciągu wieków przez rzekę Arazas. El Ojo Critico wyznaczona została między dwoma innymi, istniejącymi już drogami; klasykiem rejonu Rabadá Navarro i Zaratrusta. Nowa linia liczy 10 wyciągów, w skali od 6b+ do 8a. Wszystkie wyciągi Josune i Rikar prowadzili na zmianę, z wyjątkiem kluczowego, który poprowadzili obydwoje. To najtrudniejsza obecnie droga w dolinie Ordesa. W zeszłym roku Josune i Rikar uklasycznili drogę Divina Comedia 7c [news].

Josune Bereziartu na "Divina Comedia" 7c (dolina Ordesa), drodze uklasycznionej przez zespół w 2006 (fot. Rikar Otegi - josunebereziartu.com)

A oto jak Josune wspomina swoją przygodę na filarze Cotatuero:

Jestem bardzo dumna z pierwszego przejścia nowej drogi w dolinie Ordesa. Linia ma 400 metrów długości i jeden wyciąg 8a. Na całej drodze użyliśmy jedynie kilku haków, a poza tym friendów, kości, pętli... Nigdy więcej spitów!!!

Nazwaliśmy drogę "El Ojo Critico". Wspinaliśmy się po niej 3 pojedyncze dni, prowadząc od dołu. Linia leży w centralnej części najważniejszego filara w Ordesa, Filara Cotatuero (Pilar de Cotatuero). Droga zaczyna się dwoma wyciągami Rabadá Navarro (w skali V), potem idzie już niezależną linią do samej góry. To niezwykle spektakularna droga.

Wspinanie w dolinie jest, jakby powiedzieli Francuzi, "Terrain De Aventure" (Terenem przygód). Nie ma problemów z zakładaniem własnej asekuracji, w związku z tym wbiliśmy tylko kilka haków. Skała nie jest najlepsza. To piaskowiec, czasem nienajlepszej jakości wapień. Tak więc droga jest miejscami bardzo krucha i w tych miejscach nie jest łatwo założyć asekurację. Oznacza to, że trzeba wspinać się bardzo szybko. Wspinanie jest atletyczne, dużo przewieszeń, dużo zacięć, dachów... czasem bardzo dobrej jakości pionowe płyty. Generalnie jednak skała jest solidna.

Nie wzięliśmy ze sobą żadnych spitów, postanowiliśmy spróbować bez nich. Niektóre wyciągi wymagały nie lada odwagi, ale chcieliśmy zachować "czystszy styl", wspiąć się w bardziej "autentycznym duchu".

Brunka

Źródła: planetmountain, montagne-online.com